Van stad met alles erop en eraan tot paradijselijk strand oftewel van Yangon tot Ngwe Saung!

imageNa alle kleine plaatsen die we hadden bezocht in Myanmar waren we wel weer toe aan echte stad en dus besloten we naar de voormalige hoofdstad Yangon te gaan! Heerlijk weer wat herkenbare ketens, restaurants, supermarkten en gewoon ook lekker veel zien! (soms wil je gewoon iets dat je kent, ook al is dit een Donut King haha)

Na een niet al te lange busrit kwamen we aan in de meest chaotische stad ooit! De chaos op de weg was echt van een heel nieuw niveau, daar kunnen ze zelfs in Thailand niet aan tippen. Iedereen rijdt kriskras door elkaar heen, stoplichten (de weinige die er zijn) springen tegelijkertijd op groen en het recht van de sterkste geldt hier zeker! Het langste gedeelte van de busrit was dan ook het bereiken van het busstation waar we samen met nog een stuk of 3000 andere bussen dezelfde kant op door het verkeer probeerden te bewegen. Eenmaal aangekomen hadden we als westerse toeristen uiteraard binnen één seconde een taxi (doelwit nummer één) en na een stevige onderhandeling gingen we op weg naar het hostel dat we online hadden gevonden. Dit hostel zou simpel maar prima zijn. Nou zijn wij inmiddels veel gewend maar dit sloeg alles! Net toen we dachten dat de medewerkster een soort van kastdeur open maakte om de weg naar onze kamer te wijzen, bleek dat dit de kamer was. Een heel donker hokje zonder ramen waar echt net een bed in paste, nou wij sloegen wel even over. Gelukkig zaten we midden in het backpack gedeelte van de stad en nadat ik ons (nu mag ik geen navigeerder meer zijn) drie keer de verkeerde kant op had gestuurd  (daarmee bedoel ik:o nee we moeten toch terug, o nee toch niet sorry, misschien hier links?)  kwamen we aan bij een hostel wat er meer op leek. Er was nog een privékamer beschikbaar met… stapelbed, nou hoe romantisch wil je het hebben haha. Gelukkig was er ook airco aangezien het ongeveer 40 graden was in Yangon! Het hostel bleek super gezellig te zijn. Iedereen verzamelde zich in de gemeenschappelijke ruimte en al snel gingen we met z’n allen drinken. Dit in de meest toeristische straat van Yangon, vol met barretjes (soms is het niet zo erg om de typische toerist te zijn, je krijgt er veel gezelligheid voor terug!).imageWat wil je nog meer!

De volgende dag besloten we de toeristische plekken van Yangon aan te doen. Omdat we hoorden dat de meest indrukwekkende pagoda, de Schwedagon Pagoda, in de avond het mooist zou zijn gingen we aan de wandel. Eerst bezochten we uiteraard heel even het dichtstbijzijnde winkelcentrum waar ik genoot van een overheerlijk chocolade taartje van de Donut King (mag overigens ook zeker wel in Nederland geïntroduceerd worden!) Omdat wij natuurlijk bikkels zijn besloten we richting een ‘dichtstbijzijnd’ park te lopen, wat uiteraard bloedheet en ook nog eens ontzettend ver bleek te zijn. Gelukkig zijn er daarom op elke straathoek taxi’s te vinden die we dan ook maar besloten te nemen (tot zover bikkels..). Eenmaal aangekomen, was het gelukkig een mooi park maar waren we wel mooi bij de verkeerde ingang afgezet en dus niet waar dat leuke, gezellige tentje volgens het internet zou zitten, haha. Na heerlijk in het park te hebben gezeten en een saaie tocht, die blijkbaar niet door het park heen kon maar over de ‘stoep’ buitenom moest (de stoep hier valt namelijk totaal niet onder de veiligheidsgrenzen van Nederland of van wie dan ook! Overal zitten grote gaten of liggen losse platen beton over de stoep waardoor je altijd goed op je hoede moet zijn) konden we uiteindelijk op een mooi terras met weer een bel om de bediening te roepen (vreemd toch?!) genieten van een heerlijk drankje.

imageMooi uitzicht bij het park!

Om ons ‘sportieve’ avontuur verder voort te zetten besloten we naar de pagoda te lopen, dat moest ons lukken.. Niet dus! In geen velden of wegen was dat ding te bekennen terwijl die ook nog eens super hoog is. Aangezien de avond al begon te vallen besloten we maar weer een taxi te nemen, zodat we hem ook nog bij daglicht konden bekijken. Eenmaal aangekomen bleek gelijk dat dit de toeristische hotspot van Yangon was. Wat gelijk met zich meebrengt, kleine kinderen die lopen te bedelen. Dit laatste ging hier nog net even wat verder. Door een paar kleintjes werden we twee plastic zakjes aangereikt, waarna al snel en nogal agressief door een iets ouder jongetje werd duidelijk gemaakt dat we hier voor moesten betalen (dat begrepen we zelf uiteraard ook wel). Ik gaf het kind 200 Kyat wat redelijk is voor een tasje wat je hier overal te pas en on te pas gratis krijgt. Maar nee hij wilde er per tasje 1000 Kyat (ongeveer €0,80) voor en bleef maar trekken aan het tasje en had daarnaast die van Guido zelfs al terug gegrepen. Dit was de eerste keer dat dit ons in Myanmar overkwam, gelukkig! Normaal zijn de kindjes namelijk super zoet, maar hier zie je wel wat een hoop toeristen met zich mee kan brengen.

imageDit zou je op zich op afstand moeten kunnen zien, toch?

Na de buitenlandse toegangsprijs voor de pagoda te hebben betaald kwamen we bij de mooiste pagoda tot nu toe aan! Omdat we al vele pagoda’s hadden gezien, maar bijna nog niks over het boeddhisme wisten besloten we een gids te nemen (uiteraard heb ik mijn afdingskills weer ingezet maar later bleek de beste man zo goed, dat dit toch voor niets bleek te zijn aangezien we hem meer gaven haha). Deze gids vertelde ons alles, de hoogte van de pagoda (98 meter) maar ook hoe deze  was opgebouwd (zo is de paraplu bovenaan de pagoda, die de pagoda als het ware beschermd, volledig bedekt met diamanten en andere edelstenen) en daarnaast kregen we ook de geschiedenis te horen (wie wat gedoneerd had aan de pagoda). Het terrein was zo groot dat je hier uren kon rondlopen, zoveel was er te zien! Ook liet hij ons onze geboorte dag weten en vertelde hij dat Guido op zondag is geboren wat de volgende karakter eigenschappen heeft (LEES EN HUIVER): luistert vaak niet naar anderen (niet aandachtig maar trekt ook erg zijn eigen plan),is ongeduldig(vind ik overigens niet) en nog wat eigenschappen die niet heel goed overkwamen haha (arme Guido). Daarentegen was ik echt heel erg blij met deze man! Hij zei dat ik op dinsdag geboren was en daarbij hoorde dat ik aardig ben en altijd denk om anderen (hoe ze over bepaalde dingen zouden denken en dat ik hier rekening mee houd). Je kunt wel begrijpen, deze man was mijn nieuwe beste vriend! Guido vond hem iets minder haha.image98 meter hoge pracht en praal!

De volgende dag bleek Guido zich helaas totaal niet lekker te voelen maar besloten we toch even de stad in te gaan naar een dichtstbijzijnd winkelcentrum om er toch even uit te zijn. Na een lange en warmte tocht kwamen we aan bij een heel groot, leeg gebouw met één winkel, helaas. Omdat het te heet was nog verder de stad in te gaan en Guido zich niet lekker voelde besloten terug naar het hostel te gaan, waar Guido snel zijn bed indook. Omdat ik het na een paar uur wel gezien had in het hostel en Guido toch voornamelijk sliep, besloot ik een tweede keer de stad in te gaan. Dus ging ik onderweg naar wat een mooie pagoda zou moeten zijn. Na meerdere keren fout te zijn gelopen (serieus, leer ik het dan nooit) kwam ik aan! De pagoda stond midden op een super drukke rotonde waarachter zich een mooi park bevond. Omdat de pagoda geld kostte en ik er nu al zoveel gezien had besloot ik maar in het park te gaan chillen. Voordat ik hier kwam werd ik aangesproken door een wat bijzondere man. Hij had een stuk of 30 krantenkoppen bij zich en wilde graag op de foto. Uiteraard werkte ik hier aan mee… totdat bleek dat elke voorpagina (inclusief hij zelf)na grondig onderzoek gefotografeerd moest worden. Omdat dat mij een beetje te veel van het goede werd en m’n telefoon bijna leeg was (zonder navigatie lopen leek mij ietwat onverstandig) deed ik na 3 foto’s maar gewoon alsof. Hij bleef het oneindig leuk vinden, dus tijdens zijn zoveelste zoektocht tussen de kranten probeerde ik weg te sneaken waarna hij bleef schreeuwen nog één, de allerlaatste. Nou oké voorruit dacht ik (lekker naïef) en maakte weer een neppe foto waarna er uiteraard nog meer moesten volgen… Ik besloot maar gewoon door te lopen(sorry meneer ik vond u wel aardig!). Eenmaal aangekomen in het park ging ik net zoals de locals in het gras zitten om van het zonnetje te genieten. Hier zat ik nog niet of er plofte gelijk al een jongen naast mij neer om een gezellig gesprek te voeren, super gezellig! (mijn vriendinnen denken nu grapje zeker maar nee echt haha) Deze jongen was super geïnteresseerd in alles maar dan ook echt alles van mij en was zelf ook heel erg open. Zo vertelde hij dat hij leraar was op een publieke school waar hij erg weinig verdiende maar zijn moeder niet wilde dat hij particulier ging les geven en ja, zij had nou eenmaal veel invloed. Vervolgens kwam er een stortvloed aan vragen zoals hoe oud ben je, wat is je werk maar ook wat zijn je doelen in je leven, waar zie je jezelf over vijf jaar en wat voor geloof heb je? (Mijn hemel, een sollicitatie gesprek was er niks bij!) Toen ik zei dat ik geen geloof had viel hij bijna achterover, dat kon hij zich totaal niet voorstellen! Vervolgens praatte we nog een poosje over oorlogen en politiek (ja, deze jongen was zeker open en direct zoals mensen in Myanmar wel vaker zijn!). Na een half uurtje zag ik mijn batterij als maar leger worden dus besloot ik terug te gaan. Dit kon natuurlijk niet zonder dat we eerst een mini fotoshoot hadden gedaan! Hiervoor werd iemand die rustig achter ons zat opgetrommeld, die vervolgens advies kreeg wat voor foto het moest zijn, uiteraard haha. Gelukkig bleek ik de weg in één keer goed te hebben gevonden en voelde Guido zich iets beter. We besloten daarom voor lekker en vooral goed eten te kiezen! Pizza!! Na een donkere tocht (de hele stad zat voor een paar uur zonder licht) kwamen we aan bij het restaurant dat 100% bedoeld was voor Westerlingen en dit dan ook de enige aanwezigen waren. Hier aten we een heerlijke pizza onder het genot van een lekker drankje.

imageFoto nummer 15, haha

Omdat we de laatste tijd zoveel bezienswaardigheden hadden bezocht besloten we dat het wel weer eens tijd werd  voor het strand (ik ben bang dat ik nooit meer kan inburgeren in Nederland en maar gewoon strandjutter wordt ofzo)! Daarom besloten we de volgende ochtend om half zeven de bus naar Ngwe Saung te nemen, waarbij we om half 5 werden opgehaald door de taxi (echt nodig volgens onze hostel eigenaresse vanwege het verkeer… niet dus) waarna we nog 1,5 uur op het busstation zaten te wachten. Gelukkig hebben we alle tijd en zijn we hier inmiddels aan gewend! Na een rit van ongeveer 7 uur, waarbij zelfs mensen op krukje in het gangpad werden geplaatst, kwamen we aan! Heerlijk, strand! We vonden een fijne slaapplek waar we een eigen bungalow met wc, douche en eigen veranda hadden! Eenmaal aangekomen was ik totaal uitgeput door de busreis, maar ook omdat ik snotverkouden was (lekker dan). Dus besloten we lekker bij ons hutje uit te rusten. Omdat ik blijkbaar ondertussen ergens ook nog het virus van Guido had overgenomen was de avond en dag daarna voor mij bepaald, dichtbij het toilet (sorry voor de details). Gelukkig hadden we het wel heel erg getroffen met onze bungaloweigenaar die mij voorzag van lekker fruit! De dag daarna ging het gelukkig wat beter en konden we zelfs genieten van het strand! Hier bleek al snel dat, ondanks dat het overal verkocht wordt, ze het begrip bikini toch wat eng vinden. Iedereen loopt dan ook volledig gekleed (al is dit met lange spijkerbroek en een vest omdat ze dit toevallig aan hebben, en geloof me dat hebben ze ondanks het weer) de zee in. Omdat wij hun uiteraard niet van hun stuk wilden brengen, gingen we met onze parasol 500 meter verderop liggen. Dit bleek na 10 minuten totaal geen zin te hebben want wij waren de attractie van het strand waardoor de hele groep op schoof tot vlak naast ons, nou ja eigen keuze dan! Na wat foto’s met de bevolking (inclusief een hele grote knuffel van een meisje van mijn leeftijd) genoten we van de hoge golven. Guido was als een kind zo blij en probeerde met elke grote golf keihard mee te zwemmen, ik daarentegen probeerde niet te verdrinken haha. Na onze bruine kleur goed onderhouden te hebben vonden we een fijn restaurant met overheerlijke bananenpannenkoeken (oké misschien was dit eigenlijk een toetje maar wie maakt dat wat uit?!).

imageFijne verblijfplaats!

De volgende dag was ik weer helemaal fit en gingen we de hele dag lekker zonnen op het strand. Na golf nummer 100, die allemaal erg laag waren, kwam er opeens een monstergolf van 3 meter hoog. Waardoor ik, inclusief zonnebril een drie dubbele salto onder water maakte en zonder zonnebril boven kwam. Lekker dan… Tuurlijk liep ik nog een half uur moedeloos met mijn armen door de zee terwijl Guido hoofdschuddend op de kant stond… Nou ja, ik had het tenminste geprobeerd. Hopelijk heeft een Birmees meisje nu heel veel plezier van mijn dure zonnebril en is hij niet verpletterd haha! (oké op dat moment lachte ik niet). Na nog een heerlijke bananenpannenkoek in de avond maakte we een gezellige lange strandwandeling waarbij we onderscheid in de sterren probeerden te maken (pap en mam dit hebben jullie mij nooit goed geleerd!!)

imageHeerlijk strand zonder toeristen!

Omdat we super bruin en uitgerust waren besloten we een ticket te boeken voor wat later een horrorreis zou blijken van 20 uur naar Bagan! Gelukkig bleek dit het meer dan waard, hier over de volgende keer meer!! Hieronder nog meer foto’s!

Sule pagoda Sule pagoda (op de rotonde)Yangon Meer in het park Yangon Overal waar je komt is iets moois gebouwd!Schwedagon pagodaSchwedagon pagodaimage Nonnen bidden bij de pagoda (zo klein nog!)image Schwedagon pagodaimage Eén van de andere tempels bij de Schwedagon pagoda imageMonniken doen hij ochtend ronde voor donaties in de vorm van rijst.

Posted in AZIË, MYANMAR, Uncategorized and tagged , , , , , , , , , , , , , , , , .

14 Comments

  1. Mens mens ik blijf om jou lachen. Zoals jij schrijft prachtig je ziet alles gewoon voor je. Wat een prachtige foto’s , jullie zien he e l wat mooie dingen
    Geniet er lek k er van
    Bedankt weer voor dit verhaal, zie uit naar de volgende.
    Ik geloof dat ik er nog 1 in moet halen, vanavond maar even.
    Luitjes de groetjes van ons geniet ze

    • Dankjewel!! Leuk dat het net zo over komt als het bij ons gebeurd!
      We zien echt heel veel mooie dingen, in Myanmar is ook zoveel te zien!
      Ik heb al weer een blog geschreven die ik hopelijk morgen online krijg!

      Liefs Guido en Lotte

  2. Wat weer een mooi en leuk verhaal over jullie reis jongens. Het spijt mij heel erg dat ik je sterrenhemel niet duidelijker heb uitgelegd lieverd en dat terwijl je mij er zo vaak naar hebt gevraagd?Gelukkig heb je wel wel veel opgestoken van hoe je over land de weg kunt vinden? Foto’s heb jij jezelf schijnbaar aangeleerd, heel mooi hoor! Goede reis verder, blijf gezond en goed op elkaar passen. Dikke kus papa

    • Dankjewel papa!!
      Hahaha ja vind ik persoonlijk ook heel jammer van je, je weet hoe geïnteresseerd ik in dat soort dingen ben!!
      Haha ja daar heb je denk ik ook een steekje laten vallen, of zouden dat de genen van mama zijn.. Grapje!
      Dankjewel! Guido maakt er ook veel dus ik kan helaas niet alle credits zelf nemen!

      Dat doen we!!

      Dikke kus Lotte

  3. Wauw…. leuke blog weer zeg! Zien jullie hier mij al zitten achter mijn lap dit lezend en in mijn uppie lachend hahaha.
    Kan me voorstellen dat het weer eens fijn is om herkenbare dingen te zien in een grote stad. Mooi avontuur weer. Waande me daar te zijn. Leuk maar ook stiekem jaloers. Heb di altijd willen doen. Is er nooit van gekomen. Dankzij jullie en voornamelijk Lotte blogs natuurlijk ben ik toch een beetje op wereldreis. Dank hiervoor en ik kijk uit naar het volgend avontuur.! (ben benieuwd naar de horrorreis van 20 uur ghehehe)

    Knuffxxx en boks

    John

    • Dankjewel John! Hahaha dat kunnen we zeker voor ons zien!
      Ja soms wil je gewoon iets dat je herkent als is het maar iets kleins haha!
      O echt dat wist ik helemaal niet, gelukkig kan je zo toch een beetje van ons meegenieten!

      De blog over de horrorreis hoop ik morgen online te zetten!!

      Liefs Guido en Lotte

  4. Hallo lieverds! Leuk blog weer! Lieve Lotte, ik ben bang dat je tóch erfelijk belast bent, wat navigeren betreft… Sorry! Wát een prachtig land dat Myanmar! En weer zulke mooie foto’s! Geweldig dat verhaal met die meneer en die krantefoto’s, en ook zo charmant aangepakt! En die gids , die heeft zeker gelijk, op dinsdag geboren, en je bent zeker iemand die altijd om anderen denkt..mooie eigenschap! En Guido, je bent volgens mij heus niet ongeduldig! Fijn dat jullie allebei weer opgeknapt zijn, zodat jullie weer kunnen genieten van jullie prachtige reis. Dag lieverds!
    Mama.

    • Hee mama!
      Dankejwel!! Haha ja dat denk ik ook, bedankt daarvoor!! Gelukkig had ik internet anders had ik voor altijd in dat parkje moeten blijven met mijn nieuwe beste vriend haha.
      Haha ja ik dacht laat ik maar met hem meespelen, was ook wel leuk maar iets te lang op een gegeven moment haha!
      Ja goede man was die gids ik was niet ontevreden met wat hij had te vertellen haha! Ja dat over Guido was ik het ook mee oneens, nou ja gedeeltes haha!

      Dat komt helemaal goed!!

      Dikke kus Lotte

  5. Wat een boeiende verhalen weer! Yangon herleeft echt weer voor ons! Zijn jullie al een beetje boeddhistisch geworden? Jullie struikelen over de pagodes! Fijn om ook af en toe bij te komen aan het strand! We kijken steeds uit naar jullie leuke verslagen.
    Lfs. Cilia en Suzanne

    • Dankjulliewel!!
      Ja dat geloof ik wel, mooi was het daar he?
      Al die pagoda’s die we bezoeken ik denk dat we inmiddels al een beetje ingewijd zijn haha, al moet ik zeggen dat het een mooi geloof is!
      Het strand is zeker fijn, soms ben je daar wel aan toe even lekker zonnen!
      Ik post snel een nieuw verslag!

      Liefs Lotte en Guido

  6. Prachtige verhalen. Het is nu kwart voor 11 ‘savonds en wij lezen alles tot in detail en wat een prachtige foto’s. Neen wij begrijpen dat jullie straks niet meer kunnen wennen in Nederland, laat staan in een stad, met al deze prachtige indrukken, mooie foto’s, locaties, mensen. Heel leuk allemaal.
    Liefs van ons

    • Dankjulliewel!! Super leuk om te horen!!
      Nee dat zal wel even lastig worden, het wennen in Nederland. Gelukkig is het natuurlijk wel heel leuk om iedereen dan weer te zien!

      Liefs Guido en Lotte

  7. Hallo Lotte en Guido
    Op aanraden van Kirsten en Erick !!!!
    Ook jullie blog ziet er mooi uit.
    Ik zal zo af en toe eens rond neuzen.
    Goede reis verder en pas goed op jullie zelf.
    Groeten
    Rianne en Jos.

    • Hallo Rianne en Jos!

      Wat leuk dat jullie onze website hebt bezocht op aanraden van Kirsten en Erick!!
      Dankjewel! Super leuk!
      Dankjewel, we hebben heel heel veel zin om met Erick en Kirsten samen te reizen. Dat zullen we zeker doen

      Groetjes Guido en Lotte

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *