lombok ontdekken 1

Lombok ontdekken- strand, cocktails en avontuur!

Na het prachtige Nusa Lembongan en Nusa Ceningan, reizen we verder en gaan we Lombok ontdekken! Het eiland dat de lokale mensen ook wel Bali 2 noemen. Dit vanwege de prachtige stranden, met een stuk minder toeristen. Klinkt niet verkeerd toch? Benieuwd hoe wij het hier hebben? Lees dan snel verder!

Lombok ontdekken- Op de mega gezellige boot!

Omdat zowel Nusa Lembongaan als Lombok een eiland is, pakken we weer de boot! Deze keer niet een luxe versie, maar een goedkope en langzamere optie! Geen probleem aangezien we alle tijd van de wereld hebben! We worden deze keer echt opgehaald (niet zoals de vorige keer waarbij ‘ophalen’ eigenlijk betekende zelf op de scooter achter iemand aanrijden) en vertrekken met nog 6 backpackers richting de andere kant van het eiland. Uiteraard is ook hier geen haven en moeten we daarnaast eerst met een klein bootje, om vervolgens op onze daadwerkelijke boot te klimmen. Nee, lekker efficiënt is het niet altijd, avontuurlijk daarentegen wel! Na veilig, inclusief backpack, op de grote boot aangekomen te zijn namen we plek op het dek. Uiteraard moesten de eerder vervoerde kippen alleen wel even verplaats worden, haha. De muziek ging voluit en het bier werd aangeboden. (niet dat dit erg goed verkocht werd aangezien het 8 uur was, maar dat er terzijde haha) Al snel bleek waarom deze boot langzaam was, de motoren waren namelijk uit een scheepswrak opgedoken waardoor ze om de 10 minuten uitvielen. Grapje, maar de de boot deed het wel een stuk of 10 keer niet meer, haha. Gelukkig hadden we er prachtig weer bij en een gezellig muziekje dus geen probleem voor ons!

Rustig en relaxed Senggigi

Na een relaxed en langzaam boottochtje, bereiken we de haven van Lombok (uiteraard niet na 3 stops op andere eilanden maar goed, wij wilden goedkoop reizen haha). Hier pakken we samen met twee Belgische meiden een taxi naar Senggigi, een gezellig kustplaatsje op Lombok. Dat het hier een stuk rustiger is dan op Bali blijkt al snel. Op de weg is namelijk bijna niemand en ook het dorpje Senggigi is vergeleken met Bali bijna verlaten. Al snel vinden we de homestay die we online hebben gevonden met de hulp van een erg opdringerig mannetje. Gelukkig snapt deze man wel wat onderhandelen is en al snel zitten we voor een super lage prijs in een fijne kamer, prima! Na een scooter te hebben gehuurd voor het luttele bedrag van €3,50, rijden we ‘helemaal’ naar de overkant van de straat om te lunchen. Hier komen we er achter dat het opdringerige niet alleen bij de vorige verkoper er goed in zat, nee ook hier worden we van alle kanten aangevallen. We zijn bijna in staat deze plek te verlaten als we een fijn tentje verderop vinden met aardige bedieningen en goede prijzen, dit lijkt er meer op! We genieten op gekleurde zitzakken van het heerlijke weer en goede eten. O ja, en ik laat me ook overhalen voor een prachtig armbandje met zelf gevonden schelpjes (persoonlijk denk ik eerder zelf gekocht, maar dat terzijde haha). Gelukkig mag je als backpacker er bij lopen als een hippie en passen ook deze houtje touwtje armbanden goed in mijn garderobe haha. Maar wees niet bang lieve vriendinnen van mij, winkelen doe ik nog steeds hoor haha!

lombok ontdekken 2

Op naar de watervallen!

De volgende dag besluiten we wat te willen ondernemen en dus stappen we op de scooter voor een tocht van 2 uur. Hoewel het eiland op zich niet erg groot is, liggen de meeste bestemmingen toch vrij ver uit elkaar. Gelukkig zijn we het verre rijden inmiddels gewend en dus stappen we op onze scooter voor een prachtige tocht langs de kust van Lombok. Onderweg zien we geweldige uitzichten en ontmoeten we tijdens een korte pauze super vriendelijke locals. Hier wil iedereen juist een praatje aanknopen of je helpen bij het zoeken van de weg, geen opdringerige verkopers deze keer! Ons beeld van Lombok veranderd dan ook 360 graden! Na wat aanwijzingen en de verzekering dat het niet gaat regenen vandaag. (er is nogal een dreigende lucht maar de lokale mensen doen een paar telefoontjes voor ons en weten ons te vertellen dat het in een stadje verder terug regent, maar bij de watervallen niks gaat vallen. Hoe fijn is dat, persoonlijke Piet Paulusma!) Hoewel we goed naar de locals hebben geluisterd rijden we aan de hand van Google Maps richting de watervallen. (notitie voor mezelf; NOOIT MEER DOEN) Want hoe handig Google Maps ook is, hij kiest altijd de meest toeristische route die totaal niet te rijden valt. Ook deze keer komen we in een klein dorpje aan waar de goede weg (zonder gaten eerlijk waar) ophoud. Nee, het is niet zo dat hij nog een beetje aanwezig is, hij is gewoon weg. Dus daar rijden we over grote stukken steen vermengd met een hele hoop los zand. Ach, denken we er zal zou vast wel weer een goede weg komen toch? Onderweg komen we groepen kinderen tegen die ons al lachend en zwaaiend begroetten (ik zou ook lachen als ik twee toeristen op een scooter uit de jaren 80 over deze weg zag rijden). Gelukkig kunnen ze ons wel de weg wijzen al zie je ze denken- succes daarmee, haha. Na veel geploeter komen we bij een heuvel aan en aangezien we al zo lang onderweg zijn is omdraaien ook geen optie meer. Ik besluit af te stappen en Guido probeert zo snel mogelijk de heuvel op te rijden zodat het a: achter de rug is en b: hij überhaupt de top bereikt haha. Het volgende kwartier gaat het zo door waarbij ik het grootste gedeelte loop. (goed voor de conditie denken we dan maar) Bij de laatste killer heuvel komen we een lokale man tegen die erg moet lachen. Ook hij neemt deze route voor het eerst en heeft zo’n slechte weg nog niet eerder meegemaakt. (gelukkig voor hem is hij met een 4 wheel drive) Hij geeft aan dat de weg nu snel beter wordt, tenminste als we de heuvel opkomen. Gelukkig voor ons lopen er al een poosje twee nieuwsgierige jongens achter ons aan die ons het laatste stuk van de heuvel (samen met mij) opduwen! De weg blijkt hierna inderdaad beter te zijn en vijf minuten later bereiken we de waterval!

Lombok ontdekken 5

De mooiste watervallen tot nu toe!

Na deze heftige tocht komen we aan bij de ingang van de watervallen. Gelukkig hebben we ons van te voren ingelezen, want uiteraard wordt er verteld dat we een gids nodig hebben terwijl we online lezen dat dit onzin is. We geven dan ook aan zelf naar de waterval te lopen en het ‘risico’ voor lief te nemen. Onderweg komen we er al snel achter waarom iedereen online aangeeft dat het nemen van een gids overbodig en geldklopperij is. Er is namelijk een stenen pad waar je nog niet verdwaald op zou kunnen raken al zou je het willen. De eerste waterval is erg mooi en we zien dan ook de lokale bevolking (volledig gekleed in lange kledig) genieten onder de koud en harde stralen, gratis massage noemen ze dat hier haha. Om naar de tweede waterval te komen blijk je van het eerste pad af te moeten wijken, niet erg lastig om te vinden. Vooral aangezien bijna iedereen een gids heeft en we altijd hun nog kunnen volgen haha. De route brengt ons ook hier over een verhard pad wat ons hier en daar door een ijskoud beekje brengt. Na ongeveer 30 minuten komen we aan bij één van de mooiste watervallen die we ooit hebben gezien! Onderweg naar de waterval val ik bijna face first in het water, maar bereik uiteindelijk toch droog en ongeschonden de prachtige waterval! Guido besluit wel een duik te willen wagen en zwemt in het ijskoude water! (ik daarentegen vind het wel mooi genoeg vanaf de kant haha)

lombok ontdekken 3

Relaxen, cocktails en goedkoop eten!

De volgende dagen genieten van het rustige Senggigi door vooral op het strand te liggen en cocktails te drinken. Gelukkig kunnen we dit compenseren met het goedkope eten dat op het plein van Senggigi wordt verkocht waar we al eten voor €1 a €2! Al moet ik toegeven dat alleen de eerste keer eten geslaagd was toen we een standje vonden met overheerlijke hamburgers. De tweede keer was deze namelijk dicht waardoor ik al wenend koude rijst met ei bij het volgende standje heb gegeten. Nou ben ik hier al geen fan van, maar koud kunnen ze het ook overdrijven haha. (wees niet bang ik heb het gecompenseerd met een overheerlijke Cornetto haha, die van aardbei uiteraard voor de vitaminen)

Op naar levendig Kuta

Na deze paar rustige dagen besluiten we verder te reizen. We willen Lombok ontdekken en dus kunnen we niet alleen op Senggigi blijven! Na een paar keiharde onderhandelingen waarbij ik een stuk of 4 keer wegloop (werkt altijd), dingen we af tot een goede prijs om ons morgen naar Kuta te laten vervoeren! (ik moet toegeven dat ze bij de vierde keer me niet meer achterna kwamen en ik zelf maar met hangende pootje terug ging, haha) We stappen de volgende ochtend in een minivan naar Kuta waar we na zo’n 1,5 uur aankomen. Overal zien we gezellige restaurantjes, mega veel backpackers en een overvloed aan homestays, dit is meer iets voor ons! Uiteraard hebben we niks geboekt en na een kleine zoektocht vinden we een heerlijke kamer inclusief ontbijt en met prachtig balkon, heerlijk!

Lombok ontdekken 6

Prachtige natuur en hoge kliffen

Na een overheerlijke lunch bij één van de hippe en gezonde tentjes bij ons in de straat, besluiten we op onze scooter te stappen om de omgeving te verkennen. Online vinden we een mooi strandje op zo’n half uurtje rijden dus daar gaan we naar toe! Ook dit strand is weer prachtig en het water helder blauw. We laten ons overhalen om een snorkelset te huren die we tegen een klein prijsje de hele dag kunnen gebruiken. Helaas begrijpen we al snel waarom, haha. Hoewel het water prachtig is en je er schildpadden zou moeten kunnen zien, zien we tijdens het snorkelen nog niet eens onze eigen handen. Het water is zo troebel en zanderig dat we net zo goed onze ogen dicht konden doen. Daar zijn we dus mooi ingetrapt haha, al zijn we niet de enigen die wanhopig iets onderwater proberen te zien. Na een paar uurtjes op het strand houden we het voor gezien en besluiten we nog even naar sunset point te lopen. We zien namelijk zoveel mensen die heuvel oplopen dat ook wij ons zelf maar de heuvel op slepen. (ja, inderdaad ik ben lui) Eenmaal boven (wat redelijk lastig ging op een slipper die om de drie seconden sneuvelde), zien we het meest prachtige uitzicht! We staan namelijk vanaf enorme groene kliffen/bergen naar de zee te kijken. Hoe gaaf is dit! Zeker één van de mooiere plekjes van Lombok waar we dan ook meerdere keren terug komen de volgende dagen!

Lombok ontdekken 7

Slippers maken?!

Omdat mijn slippers voor de zoveelste keer gesneuveld zijn, besluiten we na ons diner met overheerlijke pizza’s, (en de nodige cocktails want het was immers happy hour) seconden lijm te kopen om het voor eens en altijd op te lossen! Guido zal dit klusjes wel even klaren… haha. Helaas voor hem blijken de cocktails toch iets meer aan te slaan dan verwacht en bij het openen van de lijm gaat het helemaal mis. Guido duwt namelijk in de tube terwijl hij hem openmaakt en na een schreeuw verdwijnt hij vliegensvlug naar binnen, dat is niet goed gegaan dus. Slap van de lach loop ik naar de badkamer waar ik Guido onder de douche tegenkom. Het enige dat hij zegt is; Je moet beloven dat je niet gaat lachen oké? Persoonlijk vond ik dat het daar al een beetje te laat voor was, maar goed ‘beloofd’. Hierna stapt hij uit de badkamer en laat zijn handen zien die twee grote hompen lijm zijn en ook zijn enkel heeft een nieuwe toevoeging… Ik houd het niet meer van het lachen en probeer Guido zo goed mogelijk te ondersteunen om de secondelijm van zijn lichaam af te schrobben. (grapje ik lach alleen maar terwijl ik toe kijk, ik ben een heks) Zelf voel ik de cocktails iets minder en repareer nog maar even snel mijn slipper voordat alle lijm opgedroogd is, haha.

‘Pink’ Beach?!

Na nog een paar dagen relaxen op Kuta, zijn we klaar met alleen maar op het strand liggen en besluiten we het avontuur op te zoeken. We stappen voor de zoveelste keer op onze scooter om deze keer Pink Beach te bezoeken. Dit zou een prachtig roze strand zijn op ongeveer 2 uurtjes rijden dus daar gaan we! Ook de wegen aan deze kant van het eiland blijken fantastisch te zijn en na ongeveer 1,5 uur rijden komen we eindelijk in de buurt van het beroemde strand. Helaas houd de goede weg er mee op, maar we zijn wat gewend! Al hobbelend rijden we verder waarna we een afslag naar links nemen. Nog zo’n half uur later bereiken we het einde van de straat, maar een roze strand ho maar. Ooo jullie willen naar pink beach?! zegt een local; Ja dan moet je helemaal terug en dan naar rechts. Oké, daar waar we net vandaan kwamen dus haha. Guido zegt vervolgens ook nog eens; Ja ik zeg wel een bordje met iets met roze staan, maar ja jij zei dat het volgens Google Maps deze kant op was…. Dus daar gingen we weer (nadat ik met de scooter over Guido was heen gereden) het hele eind terug! Na nog ongeveer een uurtje rijden, waarbij we ondertussen aapjes spotte, kwamen we aan! Eindelijk, we hadden het roze strand gevonden.. Nou ja… Ik weet niet wie die naam had verzonnen maar gebaseerd op het strand kon het niet zijn. Het strand was namelijk gewoon geel afgezien van een paar rode zandkorrels. Haha nou ja prima, we hadden eigenlijk ook niet anders verwacht. Gelukkig ging het ons meer om het dagje uit, dus na een paar uurtje op het strand namen we de juiste route terug.

Lombok ontdekken 8

Gaan we het doen?!

Na nog een paar dagen genoten te hebben van alles wat Kuta te bieden heeft, besluiten we dat het tijd wordt om weer een activiteit te ondernemen. En wat kan je nou beter doen op Lombok dan de Rinjani te beklimmen? Hoewel we online lezen dat het vrij pittig is, besluiten we er na veel getwijfel voor te gaan! We gunnen ons zelf nog één dagje mentaal voorbereiden en boeken een tour naar de top van de berg! Benieuwd hoe dit ons is vergaan? Houd de blog dan in de gaten! Ik kan je verzekeren, het zal niet tegenvallen! Maar eerst nog meer foto’s van het prachtige Lombok!

lombok2-18 lombok2-17 lombok2-16 lombok2-13 lombok2-10 lombok2-9 lombok2-8 lombok ontdekken 4 lombok2-19

 

Nusa Lembongan

Paradijs, hoge kliffen en reuzenmanta’s op Nusa Lembongan

Na het prachtige Bali (deel één en twee), pakken we de boot richting Nusa Lembongan! Op naar het eiland met hoge kliffen, prachtige stranden en een paradijselijk gevoel! Benieuwd wat wij hier allemaal doen? Lees dan snel verder!

Pa-ra-dijs!

Na een kort, maar heftig boottochtje waarbij de golven over de boot heen vlogen, kwamen we aan! Het water was helder (maar dan ook echt helder) blauw en het strand bijna wit. Uiteraard was er geen haven dus na even de door zee te hebben gewandeld, (gelukkig niet met backpack anders was ik zeker weten om gekukeld, ik ben nou eenmaal onhandig van aard) stonden we op dit prachtige eiland! We stapten met nog wat mensen in een busje dat bij ons ticket inbegrepen zat, waarna we richting ons guesthouse reden. We besloten dit namelijk nu wel een keer van te voren te boeken aangezien deze de goedkoopste van het hele eiland was en ook nog eens top beoordelingen kreeg. (wees maar niet bang, dit hebben we de ochtend zelf geregeld dus de naam van de website mag nog het zelfde blijven haha) Na aangekomen te zijn besloten we een scooter te huren en richting het strand te gaan, maar niet voor dat we een overheerlijk gezonde lunch hadden gescoord. We vonden een hip tentje genaamd Eco Bali, waar ‘gezond’ een hele nieuwe betekenis kreeg. Begrijp me niet verkeerd, ik houd echt van gezonde dingen en vooral als lunch, (niet als snack, dan wil ik gewoon chips,bitterballen, en popcorn) maar hier overdreven ze het een beetje. Waar ik dacht een overheerlijke fruitsalade met wat geroosterde noten, andere gezonde toevoegingen en yogurt besteld te hebben, kreeg ik één hele grote bak vol met noten en dikke yogurt. Oftewel, konijnenvoer. Voor Guido stond er al helemaal weinig op het menu want ze besloten dat brood en ei niet oké was. Nee lekker een schaal vol met wilde rijst, (wat ze daar dan ook mee mogen bedoelen) iets van groenten en watermeloen. Om het te compenseren kochten we twee dikke plakken bananenbrood voor mee naar het strand. (anders raakt ons lichaam helemaal van slag, haha)

Zo goed als de wegen in Bali waren, zo slecht waren ze hier. Kuilen waren dan ook meer de regel dan uitzondering, waardoor we al stuiterend aankwamen. (gelukkig is Guido pro en wil hij altijd rijden, want als ik dit moest doen dan lagen we nu of in het ravijn, de bosjes of hadden we een hond geraakt) Ook hier was het strand prachtig en bleek het zelfs tussen twee kliffen te zitten waardoor het uitzicht fantastisch was. Nog beter was dat je hier goedkoop bedjes kon huren om vervolgens ook in de infinity pool te dobberen, kon niet beter dus! Alhoewel, Guido bleek zich als ninja te ontpoppen nadat een groepje wespen het op mijn cola hadden voorzien, (nee, hoeveel insecten we ook zien, ik denk niet dat dit ooit veranderd haha) maar verder was het heerlijk haha!

Nusa Lembongan 1

Sightseeing!

Hoewel we gerust nog een paar dagen in het infinity zwembad hadden kunnen liggen, moest er natuurlijk ook iets van het eiland worden gezien! Uiteraard stapten we weer op onze scooter om ons over de ‘wegen’ van Nusa Lembongan te begeven! Onze eerste stop was het mangrove bos. Volgens iedereen moest dit een leuke stop dus ondanks onze twijfels gingen we hierheen. De weg er naar toe, bleek nog net even iets erger te zijn dan we hadden al vermoed. Waar je normaal wel een soort van een wegdek hebt, was het hier verstandiger om door de groef aan de zijkant van de ooit bestaande weg te rijden. In de weg zelf zaten namelijk zoveel gaten de we al hobbelend bijna van onze scooter vielen, haha. Eenmaal aangekomen was het precies zoals het eigenlijk al had moeten doen vermoeden. Het was een bos (niet al te mooi ook, haha), in het water. Mijn plan om leuk te gaan kajakken liet ik maar snel varen toen ik besefte dat het ongeveer 35 graden was en ons vorige avontuur in Halong Bay ook niet erg soepel ging, haha. (we draaiden nogal veel rondjes en in tussentijd ben ik er  nog niet achtergekomen hoe je zo’n bootje moet besturen haha) Gelukkig voor ons kon je ook bootjes huren waarna we een dealtje sloten met een local. Uiteraard niet zonder stevige onderhandeling waarbij hij ons eerst uitlachte om ons voorstel om er vervolgens toch maar akkoord mee te gaan, haha. Hoewel het rondje varen leuk was, stelde het bos niet veel voor en na 20 minuten stonden we dan ook weer op het droge. Niet echt een must-see dus! Al was het wel leuk dat onze ‘gids’ die geen woord Engels sprak ons 6x dezelfde mango probeerde aan te wijzen, dankjewel daarvoor meneer haha.

Nusa Lembongan 2

Devil’s Tear

Na ons boottochtje reden we richting het zuiden van het eiland. Dit klinkt heel ver, maar het eiland is echt piepklein waardoor we er binnen een half uur waren. Hier gingen we op zoek naar de Devil’s Tear, dat gelukkig net zo spectaculair is als het klinkt. Je moet het alleen wel even vinden, haha. Helaas had Google maps daar geen zin in, waardoor we drie keer de verkeerde kant op reden, maar met behulp van vriendelijke locals uit eindelijk toch de weg vonden! Uiteraard zat het precies naast het strand dat we gisteren hadden bezocht, oeps. Eenmaal aangekomen was het er inderdaad prachtig! Devil’s Tear is namelijk een plek waar het water prachtig blauw is en meters hoog tegen de kliffen aan slaat. Aangezien het water op dat moment redelijk rustig was, besloten we later nog eens terug te komen. Geloof me, dit was het meer dan waard haha, maar daar over later meer!

Nusa Lembongan 3

Over de brug naar Nusa Cenningan

Aangezien Nusa Lembongan erg klein is en we nu al het grootste gedeelte hadden ontdekt, besloten we verder te gaan naar Nusa Cenningan. Een nog kleiner eilandje dat per brug aan Nusa Lembongan zit verbonden. Deze keer ging Google Maps nog net even iets verder met zijn avontuurlijke route, iets te ver wat mij betreft haha. Nu werden we namelijk richting een weggetje geleid dat als maar dunner werd waarna we ons door de bosjes een weg probeerden te banen. Aangezien we ook geen idee hadden hoe we er anders moesten komen, besloten we maar door te zetten. Na een poosje bereikten we weer een klein weggetje waarbij we al het vermoeden hadden dat ook dit niet de normale weg naar Nusa Cenningan kon zijn. Iedereen ging hier toch naar toe?! Na een poosje hobbel op, hobbel af over een mini paadje te hebben gereden, kwamen we aan. Op het strand, haha. Oké, dit ging zo dus niet. Dus daar gingen we weer terug, op zoek naar de echte weg! Gelukkig vonden we niet al te lang zoeken een grote weg, (waar we in eerste instantie ook vandaan kwamen, haha) waarna we al snel de brug naar Nusa Cenningan zagen. Deze brug was groot genoeg voor één scooter per keer, maar zoals zo vaak in Azië werd dit niet als een probleem gezien. Iedereen ging er van beide kanten gezellig tegelijkertijd overheen en zo stonden we dan geduldig achter selfie makende Aziaten om vervolgens onze scooter zo dicht tegen de zijkant van de brug te duwen dat het verkeer uit tegenovergestelde richting ook kon passeren. Niet nadat er 100 selfies waren genomen uiteraard en ze ook nog eens geïrriteerd achterom keken, hallo selfie -time?! (gelukkig zijn we wat gewend en ben ik inmiddels de meest geduldige persoon ooit, maar diep van binnen wilde ik ze met selfie stick en al over de reling kukelen, haha)

Lombok2-4

Secret Beach

Na de brug en alle selfie sticks te hebben gepasseerd, (waarbij we per ongeluk ook nog iemand met onze spiegel hebben geraakt, oeps) vervolgden we onze weg naar Secret Beach. Onderweg zagen we de zeewier telers druk aan het werk wat prachtige plaatjes opleverde! Na hier wat mooi foto’s van te hebben genomen reden we richting Secret Beach dat volgens vele een prachtig strandje zou moeten zijn. Deze vonden we gelukkig iets gemakkelijker en stonden we niet met scooter en al op het strand haha. Erg Secret bleek het strand niet te zijn aangezien je door een resort moest om het strand te bereiken. Maar inderdaad, ook hier was het strand en het uitzicht weer prachtig! Dat Nusa Cenningan bekend staat om haar mooie kliffen werd ons zeker wel duidelijk!

Ziplinen en van kliffen springen!

Ja, we gingen op naar het avontuur! Eerst een stukje ziplinen en dan van een klif springen, dat klonk ons wel goed! Onze eerste stop was het zip linen waar we ons al verbaasden over het aantal scooters dat we hier tegenkwamen, geen haha. Na het zoveelste steile en slechte pad kwamen we aan bij de zip line die toch zeker wel drie meter lang was. Dit was wel heel weinig, dus op naar de kliffen dan maar! Dit zat uiteraard weer totaal ergens anders, maar gelukkig was het rijden op Nusa Cenningan al een avontuur op zich! Onderweg zagen we prachtige uitzichten maar een klif waar je vanaf kon springen vonden we niet. Wel een café op een klif met uitzicht over het water, daar moesten we het maar mee doen haha! Voor het avontuurlijke gevoel ben ik nog wel even de trap naar beneden geklommen maar nadat die ophield en het pad vervolgens ook niet verder ging, hield ik het maar voor gezien.

Nusa Lembongan 5

Woooow die golf!!

Na een goede lunch met prachtig uitzicht, besloten we terug te keren naar Nusa Lembongan om nogmaals Devils Tear’s te bezoeken. Deze keer was de zee veel wilder waardoor de golven spectaculair op de kliffen sloegen! Dat vroeg om een selfie met zo’n hoge golf uiteraard! Dus daar stonden we samen met nog een stelletje te wachten op die ene perfecte golf voor de foto. In de verte zagen we een grote aankomen waarna we er al snel achterkwamen dat deze misschien wel een beetje erg groot was. Voor we ons konden bedenken kregen we een enorme lading water over ons heen en konden we al rennend nog net onze camera en telefoons redden. Onze buren hadden het helaas iets minder goed getroffen. Bij hun was de golf zo hard aangekomen dat ze beiden op de grond waren geslagen, oeps! Hadden we toch nog onze dosis avontuur gekregen haha!

image4 image3

Reuzen manta’s spotten!

Na ons scooteravontuur besloten we voor de volgende dag een snorkel tour te boeken waarbij het doel was reuzen manta’s spotten! Uiteraard wilden we dit wel lekker goedkoop doen en dus na wat afdingen, boekten we een tour bij ons guesthouse. De volgende ochtend werden we ‘opgehaald’, (we moesten op onze eigen scooter of mochten met z’n tweeën bij hem achterop… Ja ik weet het, dat krijg je als je voor een dubbeltje op de eerste rang wilt zitten) waarna we ongeveer een half uurtje later vertrokken. De zee was mega wild, dus ik had er zin in haha.. De eerste stop zouden we misschien de reuzen manta al kunnen zien dus vol goede moed sprongen we het kolkende water in. De één iets sneller dan de ander.(met de golven zag het er op zich niet erg aantrekkelijk uit, haha) Na alle moed bij elkaar te hebben geraapt sprong ook in de diepe zee in waarna ik een stuk of zes slokken zeewater binnen kreeg. Oké, ik moest een zwemvest, NU. Gelukkig waren die wel aanwezig en zo mocht ik samen met een jongen die niet kon zwemmen lekker veilig een zwemvest aan. (loser, i know haha) Nu kon ik heerlijk drijven en genieten van al het prachtigs onder mij. Oftewel niks- er was gewoon helemaal niks te zien, haha. Terug de boot dan maar weer in, op naar het volgende punt. Hier hadden we meer geluk! De gids zag een reuzen manta en met z’n allen sprongen we het water in om hem te aanschouwen. Uiteraard ging ik met mijn zwemvest niet zo hard dus ik dreef lekker achteraan, maar ik heb hem gezien! De reuzen manta was enorm, zo gaaf om te zien! Guido was uiteraard wel super snel en kon zelfs nog een prachtige foto van het dier schieten! Eenmaal terug in de boot waren we verkleumd van het koude water. (golf van Alaska stroomde hier tussendoor denk ik, haha) Op naar de laatste stop waar we geen reuzen manta’s meer zouden spotten, maar gewoon gingen snorkelen. Guido en ik vonden het wel prima, na lekker opgewarmd te zijn hadden wij echt geen zin meer om het water in te gaan. Dit bleek al snel geen optie toen iedereen zei dat het zoooo prachtig was dus hup snorkel set weer op en in het water! We kregen wat brood toe gegooid en het was fantastisch! Allemaal prachtige gekleurde vissen aten van het brood in onze handen, zo gaaf!

mantra-1

Nog even relaxen!

Eenmaal terug aan land besloten we voor de rest van de dag lekker bij het zwembad te relaxen onder het genot van een drankje of twee! Heerlijk, zo in de zon na in dat koude water als een lijk te hebben gedreven, haha. Nu we alles van Nusa Lembongan en Nusa Cenningan hadden gezien, besloten we verder te reizen. Op naar Lombok! Benieuwd wat we hier gaan doen? Houd de blog dan in de gaten! Maar eerst nog een paar foto’s!

image1-2 image2-4 Lombok2-6 Lombok2-2

 

backpacken door Bali

Backpacken door Bali deel 2: Op naar Canggu, Ubud en Sanur!

Na het hippe, maar dure Seminyak gaan we verder backpacken door Bali! Deze keer bezoeken we het relaxte Canggu, het prachtige Ubud en reizen we verder naar Sanur! We genieten van het mooie weer maar zien ook de prachtige natuur vanaf onze scooter! Benieuwd wat we allemaal doen op onze tweede week backpacken door Bali?? Lees dan snel verder!

Backpacken door Bali- Relaxt Canggu!

Vanaf Seminyak nemen we de taxi naar Canggu om ons wel een hele 6 km te verplaatsen. In Japan hadden we dit vanwege de kosten lopend moeten doen haha, maar hier gelukkig niet! We vinden online een goedkoop guesthouse en eenmaal aangekomen blijkt zowel de accommodatie als de eigenaar top te zijn! Alles is nogal basic maar schoon en goedkoop, dus wat willen we nog meer! Omdat alles in Canggu redelijk ver uit elkaar ligt, huren we voor ons hele verblijf een scooter. We doen namelijk wel alsof we super sportief zijn, maar eigenlijk zijn we natuurlijk lieve lui dan moe haha. Plus er zijn geen stoepen en mijn oversteek skills zijn nogal altijd zoals die van een kleuter waardoor ik eenzaam aan de overkant sta terwijl Guido al lang en breed op het strand ligt, maar dat terzijde. Canggu blijkt super gezellig te zijn en het strand ligt hier dan wel vol met mensen die genieten op hun handdoekje, daar passen we beter tussen! Ook ontbreekt het hier niet aan de hippe en gezonde tentjes, maar deze keer zonder 16% tax en service fee waar ik altijd heel kwaadaardig van wordt. (lijkt het zo lekker goedkoop, krijg je de rekening zeggen ze HAHA het is eigenlijk heel erg duur) Oja, en er zijn ook nog eens mega veel gave winkeltjes!! Dus mocht je nieuwe kleding nodig hebben, ga hier naar toe! Al heb ik het gepresteerd om niks te kopen, maar ja ik ben natuurlijk ook een mega backpacker die niks meer nodig heeft dan alleen een olifanten broek en dreadlocks (grapje, schrik maar niet).

Omdat Canggu zo’n heerlijke relaxte plek is, brengen we onze dagen voornamelijk door met het eten van de heerlijkste ontbijtjes bij Quince (echt heen gaan als je ooit op Bali bent) waar de eigenaar ook nog eens super aardig is. Verder ontmoeten we wat Nederlanders voor een paar drankjes en nemen we zelf ook nog wat alcoholische versnaperingen bij één van de vele gezellige barren! Waaronder één waar er in leeg zwembad geskate wordt. (pretty poison, aanrader!)

backpacken door Bali 2

Padang Padang!

Uiteraard moeten we ook weer voor de tweede keer naar het immigratie kantoor en dus stappen we op de scooter voor de tweede keer door deze hel. Je moet er wat voor overhebben om voor langere tijd te backpacken door Bali! Gelukkig is het nu iets rustiger, maar als nog ga ik bijna van mijn stokje achterop. Daarom doe ik mijn helm maar achterste voren zodat ik niks zie en Guido niet afleid… Zou hij wel graag gewild hebben denk ik, haha. Eenmaal aangekomen bij het immigratiekantoor is het een stuk drukker dan de vorige keer en uiteraard gaat het weer lekker inefficient. We moeten namelijk eerst een nummertje pakken om te betalen, vervolgens een uur wachten, dan betalen om vervolgens weer een nummertje te krijgen voor de foto’s. (die we gewoon zelf mee hebben) Na nog een uurtje of anderhalf wachten is het zover en worden onze foto’s genomen waarna we ook onze vingerafdrukken moeten afstaan. Niet één, nee alle 10! Wat?! Wat verwachten ze dat er gaat gebeuren dat ze ons niet kunnen identificeren aan twee vingers? Ik ben zeker van plan de overige acht ook te behouden, maar goed. Gelukkig voor ons is het in het zuiden ook nog één van de mooiste stranden, die we besluiten te bezoeken! Dat het mooi is en mega bekend blijkt al snel als het het kleine strandje helemaal vol ligt met mensen. Lekker druk, maar wel gezellig! Het strand is inderdaad prachtig, omringd met rotsen en helder blauw water! Uiteraard gaat dit gepaard met mega veel verkopers waar we eindelijk eens een fatsoenlijke mega handdoek kunnen kopen die ook nog eens lekker dun is. Stuk beter dan die sneldrogende handdoeken waar we normaal gesproken op liggen. Die zijn namelijk 1,5 meter waardoor je eigenlijk net zo goed helemaal in het zand kunt gaan liggen haha!

backpacken door Bali 7

Op naar Ubud!

Omdat we uiteraard weer een aantal dagen op de laatste stap van ons visum moeten wachten, gaan we verder backpacken door Bali! We besluiten onze backpacks bij het guesthouse achter te laten en met onze daypacks op de scooter verder te reizen, op naar Ubud! Door de eigenaar van Quince krijgen we uitgelegd welke route het beste is ,waarna ik als navigeerster aan de slag ga. (tegenwoordig weet ik het verschil tussen links en rechts een stuk beter waardoor we 90% van de tijd de goede kant op gaan haha. En inderdaad, geen grap ik ben één van die mensen die eerst naar haar handen moet kijken om het te weten. Maar nu niet meer, nu ben ik PRO!) De weg blijkt inderdaad heerlijk rustig te zijn en we komen onderweg dan ook geen enkele toerist tegen. We zien de meest prachtige rijstvelden en genieten van het uitzicht en hier en daar een gat in de weg, haha.

backpacken door Bali 3

Wat doen al die enge apen hier?!

Na 1,5 uur met prachtig uitzicht, komen we aan! Ubud it is! Overal zien we winkeltjes en restaurantjes dus we zitten goed. Ons hostel besluiten we lekker midden in het centrum te nemen waar we weer net zo’n lieve eigenaresse vinden en nu ook nog eens een bungalow met mega terras (waar we later die dag het hele gezin op vinden, heerlijk in de schaduw haha). De hele familie blijkt hier te wonen waarbij opa (jaar of 80, of 130 geen idee) elke 10 minuten gebogen voor ons hutje rond scharrelt om de rijst te drogen. De rest van de familie is druk in de weer met een ceremonie waarbij blijkbaar de hele dag gezongen moet worden, haha. Klinkt niet heel mooi, maar gezellig is het wel! We besluiten iets meer van Ubud te willen zien en gaan op weg naar ‘Monkey Forest Sanctuary’. Leuk ideetje van Guido waarbij ik me al af vroeg hoe ‘leuk’ het zou gaan zijn, haha. De apen die ik in de afgelopen maanden heb gezien zijn namelijk grotendeels opdringerig en kwaadaardig haha. Niet echt het soort waar ik graag en selfie mee wil schieten dus. Eenmaal binnen in het park bleken mijn vermoedens te kloppen.. Overal, maar dan echt overal waren apen en dan niet van het formaat schattig maar eerder king kong.. Guido besloot bananen te kopen waarna een volwassen aap het op hem voorzag en hij snel alle bananen zijn kant op gooide haha! Oja, en er stond ook nog eens op de borden dat je de apen niet in de ogen mocht kijken waardoor dit de hele tijd bij mij gebeurde.. Bokito all over dacht ik dus..  Het park bleek wel erg mooi te zijn met veel jungle en leuke wandelpaden. Het toppunt daarentegen was toen er midden op een pad een mega grote aap zat die ook nog eens begon te blazen nadat Guido hem al gepasseerd had, leuk.. Mijn buurvrouw bleek al niet moediger te zijn waarna ze zich achter mij verschool en aan mijn arm vastklampte, haha! Vervolgens kwam de aap richting ons waarna we ons zelf in standbeelden veranderden om vervolgens heel hard de trap op te rennen. Helden, haha!

backpacken door Bali 4

Wat is het hier mooi!

De volgende dag besloten we de omgeving op onze scooter te verkennen! Helaas voor ons ging het regenen waarna we ons zelf in een knalgroene en felblauwe poncho op onze scooter hesen. Backpacken door Bali kan je natuurlijk niet doen zonder de bekende rijstterrassen te hebben bezocht, dus daar gingen we. De terrassen bleken DE toeristische attractie te zijn, maar na wat geklauter door de bosjes vonden we achter een heuvel nog veel meer terrassen waar bijna geen toeristen waren! Uiteraard moesten we hiervoor wel even betalen bij één van de lokale boeren die zo slim was geweest een hekje te maken bestaande uit een stok en touw, haha. Niet erg indrukwekkend maar na een kleine donatie gingen we verder! Genietend van het uitzicht maakten we al snel een nieuwe vriend die ook nog eens fluit ging spelen. Echt, iedereen in Indonesië bespeelt hier een instrument! De een kan het iets beter dan de ander, (hij hoorde bij het de categorie die het iets minder goed kon, haha) maar ze doen het allemaal!

Bali-28
Na ons zelf weer naar de andere kant van de heuvel te hebben verplaats, vervolgden we onze tocht naar de Gunung Kawi tempel. Hier moest zowel ik als Guido een sarong aan, waarna we een hele hoop trappen naar beneden moesten lopen om de tempel te bezoeken. Guido vond dit alleaal iets te veel van het goede, haha (extra leuk was dat ik me mega fit voelde en als een hertje alle trappen op en af rende waardoor hij er nog minder zin in had, haha. De sarong was volgens hem heeeeeeel warm, daar kwam het door…) Deze tempel was weer heel anders dan wat we eerder hadden gezien en bestond gedeeltelijk uit uitgehakte beelden, erg mooi om te zien! Na ons zelf weer naar boven te hebben verplaatst, waarbij ik moest toegeven dat ik ook een pauze of 20 nodig had, gingen we verder naar de volgende plek. Ongeveer 10 kilometer verderop vonden we de olifantengrot die ook zeker het bezoeken waard was. Niet omdat het zo imposant is, maar meer omdat het weer wat anders is dan we eerder hadden bezocht!

backpacken door Bali 6

Na al deze bezienswaardigheden stond er nog één stop op de planning, op naar een waterval! Nou ja.. dat was het het plan.Na een poosje rijden kwamen we er namelijk achter dat we totaaaal de verkeerde kant op reden, (ik zou persoonlijk niet weten hoe dat kwam…) waarna we besloten het morgen nog maar eens te proberen! De volgende dag stapten we namelijk op de scooter voor onze derde en gelukkig laatste trip naar het immigratiekantoor, eindelijk!! Na een korte stop bij de waterval (die mooi, maar vooral mega toeristisch was. Lees; bedjes die je aan de rand van de waterval kon huren) gingen we richting het immigratiekantoor waar alles deze keer mee zat! Zowel het verkeer als de medewerkers hadden er zin in en na onze tocht stonden we na 5 minuten dan ook weer buiten! Eindelijk, niet meer wachten en dus op naar het volgende eiland!

backpacken door Bali 7

Op naar Nusa Lembongan!

Omdat we Bali voor nu wel een beetje gezien hadden, besloten we naar Nusa Lembongan af te reizen. Een klein eilandje zo’n half uur vanaf Bali. Uiteraard zochten we niet erg goed uit hoe we hier kwamen, waardoor we besloten eerst een nachtje in de buurt van de haven te verblijven voor nader onderzoek. Maar niet voordat we de beroemde tempel Tanah Lot hadden bezocht die blijkbaar super dicht in onze buurt zat, maar we even over het hoofd hadden gezien! Helaas bezochten we de tempel met eb waardoor deze niet heel idyllisch in het water lag maar er hordes toeristen om heen drongen, maar de tempel zelf was erg mooi! Vooral gaaf was dat het water hier meters hoog op de kliffen sloeg waarbij ik iets te dicht bij de rand ging staan, haha.

backpacken door Bali 9

Na ons bezoek aan de tempel namen we een taxi naar Sanur (tip: gebruik op Bali ‘Grab’, dit werkt net zoals Uber, maar er zijn geen creditcard gegevens nodig en is mega cheap) waar we na heel veel file een fijne kamer trokken! Sanur bleek super gezellig en het strand aan deze kant van Bali was fantastisch! Waar het in Canggu bijna zwart was, was het zand hier spierwit en het water helder blauw. Daar houden we van! Daarnaast was hier een boulevard en allemaal restaurantjes op het strand, top! Maar het mooiste moet nog komen… Na neer geploft te zijn bij een restaurant, kwam ik er namelijk achter dat er KROKETTEN op de menukaart stonden. WAT?! Was ik in de hemel beland?  Ik kon mijn tranen van vreugde niet meer bedwingen en bestelde 16 porties (oké, één maar blij waren we wel haha). Helaas bleek onze vreugde iets te veel van het goede aangezien het geen ragout was, maar meer iets van aardappel met vlees, maar het leek op een kroket dus ik was tevreden.

backpacken door Bali 7

Na wat online research en een mislukt tochtje richting het vertrekpunt van de lokale boot,(deze keer niet mijn schuld, gelukkig) kwamen we er achter dat deze goedkope manier van transport misschien iets te ver ging. Online vonden we namelijk bijna niemand die dit deed en daarnaast gaven de mensen aan die dit wel hadden gedaan dat de boot eigenlijk alleen voor etenswaar bedoeld was. Als je al kon zitten het op een zak rijst was met een kip op je schoot, haha. Hoewel dit best grappig klonk, besloten we toch maar voor de snelle boot te gaan die toch al niet zo duur was. Beetje ongemakkelijk was het wel, aangezien ik de eigenaresse van ons guesthouse had afgewezen met haar tickets en nu met hangende bootjes terug moest aangezien ze ook nog eens de goedkoopste was. (ik mocht van Guido helaas niet snel naar boven rennen en het hem laten regelen dus daar stond ik dan, haha). Gelukkig wilde ze ons nog de kaartjes verkopen en dus zaten we de volgende dag op de boot naar Nusa Lembongan!

backpacken door Bali 8

Benieuwd hoe dit paradijs is? Houd de blog dan in de gaten voor snel een nieuw reisverslag! Maar eerst nog wat foto’s!

IMG_8938 backpacken door Bali 1 Bali-32 Bali-30 Bali-29 Bali-27 Bali-26 Bali-25 backpacken door Bali 2 Bali-23 Bali-22 Bali-21 Bali-18 Bali-17 Bali-16 Bali-14 Bali-13

 

backpacken door Bali 4

Eerste week backpacken door Bali!

Na het prachtige Sumatra trekken we verder om te backpacken door Bali! Op naar het prachtige eiland met wilde zee, rijstterrassen en goede restaurantjes! Benieuwd welke plekken wij in de eerste week bezoeken? Lees dan verder!

Backpacken door bali- Op naar paradijs!

Na een rit vol hobbels en een overnachting in een heerlijk hotel, stappen we op het vliegveld om te gaan backpacken door Bali! Gelukkig voor ons heeft het hotel een gratis transfer service en zo staan wij dan ook keurig op tijd bij het vliegveld. Even inchecken en op naar het vliegtuig! Deze keer vliegen we met Lion Air die gelukkig sinds juni 2016 niet meer op de zwarte lijst staat. (wij zien dit maar als inzet voor verbetering aangezien dit het goedkoopste ticket was, haha) Gelijk blijkt al dat deze maatschappij nog net even iets meer budget is dan Air Asia waar we vaak mee vliegen. Het vliegtuig is uiteraard te laat (super handig aangezien we ook nog moeten overstappen) en er is daarnaast zelfs voor Aziaten weinig beenruimte (we zaten zo opgevouwen dat we nu zeker een gevorderd yoga klasje zouden kunnen volgen). Na een tussenlanding waar niks over stond aangegeven, vertrekken we veel te laat richting Surabaya. Ik weet dat we niet mogen klagen als we met één van de meest goedkope maatschappijen vliegen, maar het zweet brak ons uit (oké, mij) aangezien we op het zelfde moment gingen landen als onze volgende vliegtuig zou gaan boarden. Uiteraard niks aan de hand, want het volgende (ook van Lion Air) vliegtuig had ook vertraging, wat een geluk haha! Pluspuntje was wel dat we in een ander toestel stapten, aangezien het vorige vliegtuig nog uit de tweede wereldoorlog stamde en zo erg trilde dat we de veiligheidsinstructies niet konden horen. (grapje, klein beetje aangedikt maar ik was wel een klein beetje bang dat we maar met één vleugel het vliegveld zouden bereiken)

backpacken door Bali 10

Hallo gezellig Kuta!

Na een paar uur kwamen we aan, eindelijk gingen we backpacken door Bali! We namen een taxi waarbij ik (Guido is niet zo van het onderhandelen en ik ben nou eenmaal hard, haha) de keiharde onderhandeling aan ging. Op naar Kuta waar we de eerste paar nachten zouden verblijven. Ons hotel bleek op een prima plek te zitten vanuit waar we gemakkelijk alle restaurantjes en het strand konden bezoeken! Hoewel we veel negatieve verhalen over Kuta hadden gehoord, vonden we het er heerlijk! Ja, het was er toeristisch en veel mensen hielden wel van een biertje (op elk moment van de dag), maar het was er ook super sfeervol, niet te duur en gezellig! We genoten van het heerlijke strand, dronken cocktails aan de boulevard en aten overheerlijk bij de vele restaurantjes. En niet te vergeten elke dag rond 4 uur werden opgevangen baby schildpadjes terug gezet in de zee, uiteraard een gebeurtenis waar ik elke dag was, zoooo lief!

backpacken door Bali 11

Hip Seminyak

Na een paar dagen in het heerlijke Kuta, verplaatsen we ons naar Seminyak. Dit is namelijk volgens iedereen ‘the place to be’ en dus kunnen we het niet overslaan wanneer je gaat backpacken door Bali! Helaas bleken alle hotels vol vanwege een feestdag waardoor we gedwongen een heerlijk luxe hotel voor 5 dagen namen. (zooo zwaar het leven van een backpacker haha, wel voor ons budget overigens haha) Voor €20 per nacht hadden we de mooiste kamer met regen douche, prachtig zwembad en design inrichting. Hier konden we het ons wel even gemakkelijk maken! Waarom iedereen Seminyak zo hip vindt, werd ons al snel duidelijk! Overal, maar dan ook echt overal heb je hipster zaakjes met een interieur bestaande uit ananassen, marmer en teksten als ‘but first; coffee’. Helaas hadden ze voor het gemak de prijzen ook maar met 3 vermenigvuldigd aangezien het er toch zo lekker Westers was.. Beetje jammer voor ons budget, maar o wat waren die gezonde ontbijtjes en vers gebakken bruine boterhammen met gepocheerde eieren lekker! De luxe bleek al snel op het strand verder te gaan. Waar op Kuta het hele strand vol staat met stoeltjes waar mensen gezellig hun  biertje drinken, bleek dit in Seminyak heel anders! Bijna het hele strand was leeg, afgezien van een paar budget backpackers (inclusief ons) en een hele hoop uitbundige en dure strandtenten. Bloemendaal en Scheveningen zijn er niks bij! Dit waren van die plekken waar de hotelkamers €600 per nacht kosten en de mensen op het terras allemaal in witte overhemden lopen, met 40 graden. Daar pasten wij lekker tussen met geen enkel kleding stuk dat überhaupt nog maar een beetje wit is in plaats van een smoezelig aftreksel, haha. In de overige hippe tentjes trouwens wel, daar is niet te veel doen aan je uiterlijk heel modieus (gelukkig, aangezien ik laatst eyeliner op heb gedaan om te zien of ik het überhaupt nog kon, en gelukkig ik ben het niet verleerd haha)

backpacken door Bali 8

Surfen!

Na een dagje op het strand van Seminyak te hebben gelegen, (wat overigens 5 km van Kuta afligt, wat een avonturiers zijn we ook haha) gingen we doen waar we voor kwamen, SURFEN! Ja, tijdens backpacken door Bali kan je dit uiteraard niet overslaan! Op aanraden vonden we een surfschool waarbij we om 8 uur s’ochtends er achterkwamen dat de les om half 9 zou beginnen. NEE?! Na contact te hebben gehad kon het een half uurtje uitgesteld worden en nog geen uur later lagen we in het water! Niet nadat we uiteraard even eerst op het strand hadden geoefend en ik de hoop al soort van had opgegeven om twee redenen A: ik heb het evenwichtsgevoel van een tol B: ik had heel, maar dan ook heel erg het verkeerde bikini broekje aan. (lees; de instructeur heeft 90% van de les tegen mijn witte derriere aangekeken, super leuk…) Hoewel ik er totaal geen vertrouwen in had, ging het zoveel beter dan verwacht! Na een stuk of 4x proberen stond ik, hoe gaaf was dat! Guido was uiteraard beter en mocht zelfs al heel snel zelf peddelen waarna hij de golven tot op het strand uit surfte! Na een poosje proberen mocht ik ook zelf peddelen, maar na een aantal pogingen (die overigens wel geslaagd waren) was ik zo moe dat ik alleen nog maar als een aangespoelde walrus op mijn board wilde liggen. Uiteraard was Guido nog wel helemaal fit waardoor ik mezelf bij elkaar raapte voor het laatste half uurtje les. (tip, 2,5 uur les is echt niet te doen, haha) Volledig kapot kwamen we uit het water en was ik 3 blaren op mijn vingers, de ergste spierpijn ooit en een bloedende knie rijker! (alweer, ik lijk wel een kind van drie dat altijd omvalt ofzo haha) Desalniettemin waren we super voldaan en blij. Wel hebben we de rest van de dag op bed series gekeken aangezien ons lichaam niet meer wilde (en wij ook niet haha).

backpacken door Bali 12Onze heerlijke luxe kamer met zwembad!

Op naar het immigratiekantoor!

Aangezien we in twee weken niet konden backpacken door Bali en de overige eilanden bezoeken, besloten we ons visum te verlengen. Super easy toch? Alleen even betalen, wat foto’s inleveren en klaar?! Dit bleek net even iets ingewikkelder te zijn, haha. Het begon al toen we de straat uitreden. Omdat we de dag voor een nationale feestdag gingen,was er een mega volksverhuizing aan de gang waardoor iedereen met zijn hele familie van A naar B moest. Dit resulteerde in het ergste verkeer dat ik tijdens onze reis heb meegemaakt, wat een hel! Van links en rechts werden we super hard ingehaald en er leek geen enkele verkeersregel te gelden! Gelukkig kwamen we door Guido zijn skills ongeschonden aan waarna we er achter kwamen dat we dit nog 2x mochten gaan doen. Om een visum te krijgen mag je namelijk gewoon 3x naar het immigratie kantoor. (ik noem het werkverschaffing, maar goed het is niet anders) Gelukkig waren we niet alleen voor het immigratie kantoor deze kant opgereden aangezien het zuiden van Bali prachtig scheen te zijn!

backpacken door Bali 5

De mooiste stranden op aarde!

We stapten weer op onze scooter (die zou oud is dat je zou verwachten dat hij houten wielen heeft) om ons, door de hel die ze hier het verkeer noemen, te begeven! Gelukkig blijkt het het allemaal waard als we aankomen bij Nusa Dua. Een prachtig plekje waar we uitzicht hebben over de wilde zee en prachtige kliffen! Uitgehongerd schuiven we aan bij een restaurantje dat er niet uit ziet alsof ze al klaar zijn voor gasten, maar aangezien dit in Azië wel eens vaker gebeurd ploffen we toch maar neer. Onder het genot van een stevig ontbijt genieten we van het uitzicht over de zee. Na deze goede maaltijd zetten we onze tocht verder voort naar de volgende plek, secret Beach! Hoewel het binnenkort waarschijnlijk mega toeristisch gaat worden vanwege de super nieuwe en enorme weg die er naar toe wordt aangelegd, is het nu nog hemel op aarde! Een prachtig wit, paradijselijk strand met bijna geen andere mensen! Het water is hier zo prachtig mooi blauw en ook is het landschap met alle rotsen prachtig! Na een hele hoop foto’s, waaronder met een lokaal meisje die zo graag met mij op de foto wilde dat ze van enthousiasme mij heel hard knuffelde en tijdens de foto haar hoofd op mijn borst legde haha (in vergelijking met haar was ik ook echt een reus), besloten we weer terug te gaan voor een 1,5 uur durende tocht al zoevend door het verkeer heen. (waarbij Guido ondanks zijn skills mijn voet nog even tegen een boom aan parkeerde tijdens het manoeuvreren, maar dat is bijzaak haha)

backpacken door Bali 3

Genieten hier!

De rest van onze dagen in Seminyak genoten we van alles wat dit hippe dorpje te bieden had! We probeerden overheerlijke lunchtentjes uit waarbij Garden Gangstaas al snel het beste bleek te zijn! Hier maakten ze de meest lekker en gezonde ontbijtjes die er ook nog eens meer dan Instragram waardig uitzagen haha (lees; zooooo niet eetbaar ook, maar ja wel lekker en leuk dus daar doen we het voor). Ook spraken we af met de broer van Lewis, Lincoln die op dat moment ook in Bali was! Hoe gezellig! We gingen samen wat drinken en een hapje eten bij één van de fancy (maar niet degene waar witte overhemden de standaard waren) strandtenten waarna we allemaal het op een lopen zetten zodat we de hoge rekening niet hoefden te betalen. (grapje, iedereen weet toch dat ik het niet zou winnen van één of andere fitte ober en dan op tv bij locked up abroad zou komen)

Op naar Canggu!

Na de heerlijke, luxe en helaas ook dure tijd in Seminyak, gaan we verder naar Canggu! Dit moet meer een backpackers plaatsje zijn waar net zulke hippe tentjes zijn, maar voor betere prijzen! Wij en onze portemonnee kunnen niet wachten! Dus daar gaan we, weer 6 hele km met de taxi haha! Benieuwd hoe we het hier hebben? Houd de blog dan in de gaten voor backpacken door Bali; deel twee! Maar eerst nog meer foto’s van onze eerste week backpacken door Bali!

Bali-11 Bali-10 Bali-8 Bali-7 Bali-4 Bali-4Bali-9

diepste kratermeer ter wereld

Wij bezochten het diepste kratermeer ter wereld!

Na de prachtige maar uitputtende jungle trekking, vervolgden we onze weg naar Lake Toba om het diepste kratermeer ter wereld te bezoeken! O ja, en vooral lekker te relaxen!

Kunnen we niet per helikopter?

Na afscheid te hebben genomen van het prachtige Bukit Lawang, gingen we op weg naar Lake Toba waar we het diepste kratermeer ter wereld kunnen vinden! Zoveel zin we hadden om daar te zijn, zoveel tegenzin hadden we om 8 uur lang daar naar toe te reizen. Dit zou namelijk betekenen dat we eerst helemaal naar Medan moesten reizen waarbij de vorige verschrikkelijke rit over onverharde wegen (we zijn wat gewend maar dit slaat alles. Lees: gaten zo groot dat als je ze zou vullen met water er gemakkelijk een kleuterklasje in kan zwemmen) ons nog vers in het geheugen stond gegrift. Gelukkig voor ons waren we deze keer wel zo verstandig geweest om niet per publieke bus te reizen maar in een minivan met airconditioning en maar 4 andere mensen i.p.v. 27, haha. Onze medepassagiers bleken aardig en gelukkig was ook onze chauffeur uiterst voorzichtig. Met een aantal korte stops, een heerlijke Indonesische lunch (voor nog geen €2 p.p.) en prachtig uitzicht onderweg, kwamen we aan! We moesten alleen nog even de ferry nemen en een slaapplaats kiezen.

diepste kratermeer ter wereld 1

Oké, dit is gewoon een vakantie op onze reis!

Tijdens een wild ferry tochtje over het diepste kratermeer ter wereld, ontmoette we een Nederlandse moeder en dochter die al jaren op het eiland kwamen en in een fijne accommodatie sliepen. Aangezien wij geen plannen hadden besloten we hun te volgen en het hotel te bekijken. De boot zette ons voor het complex af waarbij ik bij het afstappen van de boot bijna achterover het water in viel (evenwicht is nooit echt mijn sterkste punt geweest. Plus een klein Indonesisch mannetje die ongeveer 50 kilo weegt en mij inclusief backpack omhoog moet trekken helpt ook niet echt haha. Bijna lagen we samen in het meer…). Het complex bleek fantastisch! Een prachtig resort met twee zwembaden aan het meer! De kamers waren heerlijk en ook nog eens goedkoop, het leek wel alsof we op vakantie waren gegaan! (ik weet het we zijn op reis maar dit voelt gewoon als een mini vakantie in onze reis!)

diepste kratermeer ter wereld 2

Het diepste kratermeer ter wereld- Wat een uitzicht!

Na een heerlijke nachtrust is ons schone, grote en zachte bed werden we wakker met het meest prachtige uitzicht! Vanaf ons terras hadden we namelijk uitzicht over het prachtige blauwe meer! Dit was dus het diepste meer ter wereld met een diepte van ruim 450 meter, dat ontstaan was na een enorme vulkaanuitbarsting! Omdat op het schiereiland Samosir zelf niet zoveel te doen was genoten we de volgende dagen vooral van het prachtige uitzicht, lagen we in de zon en genoten van alle gezellige restaurantjes op het eiland! O ja, en we dachten dat we super bruin waren geworden in één dag totdat we een paar dagen later zo erg aan het vervellen waren dat we een slang leken die zijn huid achterliet (vies,  know)

diepste kratermeer ter wereld 4

Scootertocht!

Op onze één na laatste dag op het eiland moest er uiteraard nog wel even iets van het eiland worden gezien. Uiteraard kan dat op maar één manier, op de scooter (en op de fiets natuurlijk, maar laten we eerlijk zijn dat was nooit echt een optie met 30 graden en heuvels, haha)! Dus we huurden een scooter uit de jaren 60 (serieus nog ouder en er zaten houten wielen onder denk ik) die aan alle kanten rammelde en reden over het eiland! De weg die voor ons nog redelijk goed had geleken bleek na 100 meter een nieuwe vorm aan te nemen, namelijk een combinatie tussen gaten, grind en zand. Gelukkig is Guido na Vietnam de beste scooterrijder ooit dus hij bracht ons met gemak over het eiland!

diepste kratermeer ter wereld 5

Kannibalen!

Onderweg hadden we prachtig uitzicht over het eiland, zagen we de typische Batak huizen en bezochten we een aantal bezienswaardigheden waaronder het meest lugubere plekje van Samosir, de ‘stone chairs’ ! In het dorpje Ambarita werden vijanden namelijk op een bizarre wijze gestraft… Wanneer een vijand gevangen werd genomen werd samen met leiders van andere dorpen een raad gevormd die samen kwamen bij deze stenen stoelen. Hier werd vervolgens bepaald of deze persoon wel of niet schuldig was en dus ter dood veroordeeld moest worden. Maar dit was nog niet alles.. Zodra er werd besloten dat deze persoon schuldig was, werd deze onthoofd waarna ze hem met zijn allen gezellig oppeuzelden onder het genot van een glas bloed van het slachtoffer. Ja, dit waren dus zeker wel kannibalen!

diepste kratermeer ter wereld 6

Op naar Bali!

Na zeven dagen te hebben genoten van alle luxe dat het eiland ons te bieden had en het prachtige uitzicht op het diepste kratermeer ter wereld, namen we weer afscheid van deze heerlijke plek! We namen de boot waarbij ik deze keer zonder kleerscheuren zowel de boot als de kant bereikte, haha. (serieus ik had vorige keer gewoon bloedende knieën aangezien ik mezelf op de kant worp. Ben bang dat ik nooit bekend zal staan dat ik super gracieus door het leven ga, helaas). We stapten weer in een busje en gingen op weg naar het vliegveld van Medan. Morgen zouden we namelijk het vliegtuig nemen naar paradijselijk Bali. Gelukje voor ons was dat het enige hotel dichtbij het vliegveld super luxe was waar we mega veel roomservice bestelden (voor nog geen €7, wat een feest) om vervolgens om 5 uur s’nachts het vliegtuig naar Bali namen!

diepste kratermeer ter wereld 6

Over onze avonturen in Bali de volgende keer meer! Maar eerst nog een aantal foto’s van het prachtige Lake Toba!

lake-toba-9 image image lake-toba-6 image lake-toba-5 lake-toba-2

wat we missen aan thuis

Wat we het meest missen aan thuis!

Nu we meer dan vijf maanden op wereldreis zijn, merken we dat er toch dingen zijn we het meest missen aan thuis! Uiteraard zijn dit onze lieve familie en vrienden, maar daarnaast ook dingen die we thuis niet eens zo bijzonder vonden. Benieuwd wat dit zijn? Lees dan verder!

Wat we het meest missen aan thuis- Boodschappen doen

Dit is serieus iets wat ik op de één of andere bizarre manier het meeste mis. Gewoon lekker rondneuzen in de Lidl, Jumbo of AH om vervolgens je hele koelkast vol te proppen met dingen die alleen jij lekker vindt! Hier in Azië komen we uiteraard vaak in de winkel, maar we zijn bijna nooit in de gelegenheid om uitgebreid te koken of echt een koelkast te vullen. Wanneer dit wel een keer kan, ga ik dan ook helemaal los! Ik ga dan serieus op zoek naar de grootste supermarkt en breng daar ongeveer een uurtje (of twee) door, haha.

missen aan thuis 1

Een eigen plek

Omdat we zoveel mogelijk willen zien, kan dat er soms voor zorgen dat we relatief snel moeten reizen. Hierdoor kunnen we niet altijd een eigen plek creëren waar je na een lange dag lekker thuis kunt komen. Dit is dan ook zeker één van de dingen die we missen aan thuis! Daarnaast is het ook niet in al onze slaapplekken mogelijk om een thuis te maken, aangezien het er zo ongezellig of vies is waardoor je er zo min mogelijk tijd door wil brengen. Wanneer we wel op een fijne plek zitten proberen we daar vaak ook wat langer te blijven. Daardoor kunnen we ons niet alleen thuis voelen maar zijn we ook gedwongen om onze tassen uit te pakken waardoor we niet meer uit onze backpack hoeven te leven!

Nederlands eten

Oké, dit mis ik ook echt heeeeeel erg! Hoe vaak ik het ook neem, het Aziatische eten is gewoon niet voor mij weggelegd (sorry). Ik houd gewoon niet van gerechten met rijst die ook nog eens zo gemaakt zijn dat het hele gerecht dezelfde smaak heeft. Zodra we de mogelijkheid hebben om te koken snak ik dan ook naar aardappelen, vlees en groenten (lees: cordon blue, mais en gebakken aardappelen)

missen aan thuis 2

Niet bang hoeven te zijn om ziek te worden

Het is uiteraard niet zo dat ik me hier de hele tijd mee bezig houdt, maar ik ben zo’n type dat in Nederland rustig iets eet wat op de vloer is gevallen. (hallo, drie seconden regel?) Dat is iets wat ik hier in Azië beter achterwege kan laten, aangezien ik zonder dit te doen al een aantal keer een nare voedselvergiftiging heb opgelopen. In Nederland hebben we gewoon zoveel regeltjes en dergelijke dat je overal kunt eten zonder dat je bang hoef te zijn dat je ziek wordt. Mocht je dan toch ziek worden in Nederland om welke reden dan ook, heb je ten alle tijden goede medische hulp aan je zijde. Dit is in Azië niet altijd het geval. Zo heeft Guido wel eens al zwetend met koorts op een plank in een houten hutje bij de ‘dokter‘ gelegen. Ja, niet bang hoeven te zijn om ziek te worden is dan wel iets wat we missen aan thuis!

missen aan thuis 3

Dat alle medische voorzieningen overal beschikbaar zijn

Hierbij komen we gelijk op het volgende, medische voorzieningen. In Nederland ga ik echt maximaal 1x per jaar naar de dokter en dus had ik niet verwacht dat dit iets zou zijn wat ik zou missen aan thuis. Helaas heeft het reizen iets meer invloed op onze lichamen waardoor we toch al een aantal keer het ziekenhuis of de dokter hebben moeten bezoeken. Hierbij is het vervolgens altijd afvragen waar je precies terecht komt, of ze weten waar ze het over hebben en of de juiste medicijnen of apparatuur aanwezig is. Daar hoef je in Nederland nou nooit bang voor te zijn, gelukkig.

Alle spullen bezitten die je nodig hebt

Nu we op reis zijn merk je soms dat je gewoon items mist die je uiteraard ook niet mee kunt nemen. Zo zou het fijn zijn om een eigen wasmachine en droger mee te dragen zodat ik er zeker van ben dat mijn kleding a: schoon wordt en b: in dezelfde maat de wasmachine verlaat. Maar het zijn niet eens altijd zulke grote dingen, ook gewoon kleine dingen die je thuis altijd voor handen hebt mis ik hier soms. Wanneer je namelijk wel een keer kunt koken heb je uiteraard niet alle kruiden je zou willen, geen snijplanken en laat staan goede messen! Zit je dan die vieze witte randjes van de kip met je zakmesje af te snijden.

missen aan thuis 5

Er 100% vanuit kunnen gaan dat iets klopt

In Nederland zijn afspraken, afspraken. Wanneer je voor 10 uur een busticket hebt geboekt zal deze bus sowieso vertrekken en ook op het afgesproken tijdstip. Daarnaast zal de kans klein zijn wanneer je in een hotel komt dat ze helemaal geen plek hebben voor jou reservering en laat staan niet met een oplossing komen. In Nederland zijn we van het plannen en regelen en wanneer iets niet volgens afspraak wordt gedaan zijn daar consequenties voor en komen er oplossingen. In Azië daarentegen is dit niet altijd het geval. Hoe vaak wij wel niet op de bus hebben moeten wachten, een ander hotel hebben moeten zoeken of er andere afspraken niet na zijn gekomen! Ik moet zeggen, je wordt hier wel super flexibel van, maar handig is het niet altijd.

Dat het lekker schoon is

Omdat we zo vaak van locatie wisselen tijdens onze reis doen we veel hostels en hotels aan. Ondanks dat we uiteraard onze best om altijd in een prettige accommodatie te slapen, is dit ons niet altijd gegund. Hoe vaak wij wel niet in bedden met vreemde vlekken hebben moeten slapen, tot onze enkels in het water in de douche hebben staan wassen of andere gore dingen in kamers hebben gezien, is onvoorstelbaar. Je zou denken dat, aangezien dit hun enige taak is, het voor elkaar zou zijn, helaas is dit niet het geval. Niet alleen binnen is viezigheid vaak aanwezig, ook de straten van een stad kunnen er soms wat van. Geregeld loop je door vreemde geuren die je gelukkig niet kunt thuis brengen of rennen de ratten voor je voeten langs. Op die momenten verlang ik naar een schoon Nederland en is dit zeker één van de dingen die we missen aan thuis!

missen aan thuis 5

Dieren aaien zonder kans op rabiës

Oké, ik weet het, de kans is niet erg groot. Maar desondanks ben ik in het buitenland een stuk voorzichtiger met het aanhalen van dieren (al zou Guido misschien zeggen dat het wel wat mee valt, maar ik houd gewoon van dieren) vanwege de kans op rabiës en het gebrek aan goede medische faciliteiten. Aangezien ik meestal wel 1x per dag een mega snoezig dier zie, is dit erg lastig. Ik wil gewoon elk dier kunnen knuffelen zonder me af te hoeven vragen hoe het gaat aflopen. Desondanks knuffel ik ze alsnog maar alleen met andere gedachten in mijn achterhoofd.

missen aan thuis 6

Niet bang te hoeven zijn dat je iemand beledigd

In Nederland hebben we nou eenmaal andere normen en waarden en vinden we dat iedereen zich zo mag kleden als diegene wil. Ondanks dat ze in het buitenland gewend zijn aan toeristen en dus niet snel iemand zullen aanspreken op zijn of haar kledingstijl, ben ik me toch meer bewust van mijn omgeving. Daarom zijn we toch soms geneigd om in bepaalde plekken zoals Myanmar in een lange broek te lopen zodat we niemand beledigen of de hele dag worden nagekeken. Geen probleem uiteraard, we willen iedereen respecteren en zullen daar ook alles aan doen, maar soms wil je gewoon alles aan doen wat je maar wilt!

missen aan thuis 7
Dit zijn de dingen die wij het meest missen aan thuis! Ben jij lang op reis of wel eens lang van huis geweest? Wat miste jij het meest op die moment? Wij zijn erg benieuwd!

Meer inspiratie op doen voor een lange reis? Kijk dan eens bij onze laatste blogs!

Prachtig Sumatra waar het allemaal even niet mee zat!

Na vijf dagen in Kuala Lumpur pakten we het vliegtuig naar Sumatra, Indonesië. Deze keer was ik gelukkig zo slim om geen ‘army knife’ in mijn tas te verstoppen waardoor het inchecken een stad gemakkelijker ging. We besloten Medan gelijk te verlaten om te vertrekken richting de Jungle, helaas bleek dit niet zonder problemen te gaan…

Wat gebeurd hier nou?

Na een korte vlucht van een uurtje kwamen we aan in Medan, Sumatra. Een mega stad waar we het liefst zo min mogelijk tijd door brachten, dus op naar Bukit Lawang! Een klein dorpje midden in de jungle, hoe gaaf was dat! We moesten er alleen nog even naar toe… Uiteraard hadden we uitgezocht hoe we er op de goedkoopste manier konden komen, we waren immers wel wat gewend. Al snel bleek dat we deze keer toch beter iets meer hadden kunnen uitgeven. Na een prima busrit in een touringcar moest er namelijk overgestapt worden. Dit keer in een publieke bus waar het lekker benauwd was en meer dan super oncomfortabel. Na ongeveer 10 minuutjes bleek deze rit, samen met de vermoeidheid en waarschijnlijk te weinig water, iets te veel van mij gevraagd. Waar ik dacht lekker weg te zijn gedut zat Guido opeens geschrokken naast mij omdat ik een epileptische aanval scheen gehad te hebben (weet ik niks meer van). Super geschrokken vroeg ik aan hem of hij een grapje maakte en niet zo eng moest doen. Helaas bleek ik opeens helemaal verkrampt te zijn en al kwijlend en schuddend niet meer te hebben gereageerd (kan ook niet in een hotelkamer gebeuren ofzo natuurlijk haha). Gelukkig is Guido in dit soort situaties altijd veel rustiger dan ik en was gelijk aan het regelen geslagen. Hij kreeg de chauffeur zo ver ons bij het dichts bijzijnde ziekenhuis af te zetten (nadat hij uiteraard eerst wat mensen had afgezet, haha). Hier bleken ze er helemaal niks van te snappen. De artsen namen mijn bloeddruk op waarna ze vage medicijnen mee gaven en ons weer lieten vertrekken. Daar hadden we weinig aan maar gelukkig ging het weer goed met me! Uiteraard was het ziekenhuis ook nog eens te beroerd om een taxi te bellen en stapten we weer in zo’n ellendige publieke bus. Deze keer was de bus alleen nog net even iets erger dan de vorige. Waar er zit plek was voor 13 mensen, vond onze bestuurder dat er zeker wel 27 mensen in pasten (gelukkig was ik nog steeds half van de wereld en heb ik veel geslapen waardoor ik me weinig van deze horror rit herinner). Na 4 uur was het eindelijk zo ver en kwamen we aan. Guido besloot het eerste de beste accommodatie te kiezen zodat ik lekker kon gaan slapen (ging mijn voor onderzoek waar ik super maar dan ook super leuke huisjes had gevonden, haha. We sliepen nu in de minste accommodatie van allemaal, maar wel voor maar €4,50 per nacht en het was nog schoon ook!). Deze slaapplaats lag alleen nog wel even aan de andere kant van de rivier waar we d.m.v. een niet super goed onderhouden schommel brug over heen moesten komen. Ondanks dat ik weinig van alles weet, weet ik nog heel goed dat ik dacht: WAT IS DIT NOU WEER?! Hoe kom ik hier ooooit overheen zonder dat ik in de rivier beland. Gelukkig bereikte ik in slowmotion de overkant en was Guido zo lief om alle spullen te dragen (35 kilo ongeveer) waardoor ik zonder al te veel moeite de overkant kon bereiken. De rest van de avond deed ik vooral veel dutjes.

Op naar een ‘echt’ ziekenhuis.

De volgende dag besloten we een echt ziekenhuis op te zoeken aangezien we graag wilden weten of alles wel goed ging (ook op advies van de dokter).Helaas betekende dit wel dat we weer de hele weg terug moesten naar Medan (4 uur heen en 4 uur terug). Deze keer uiteraard niet in een publieke bus! (we hadden ons lesje wel geleerd) Via ons hostel konden we gelukkig een taxi chauffeur vinden (neefje van de eigenaar natuurlijk, haha) die bereid was ons voor €40 heen en weer te brengen en in tussen tijd ook nog eens op ons te wachten in het ziekenhuis. De auto bleek ook nog een luxe, dus dat gingen we wel overleven! Na een barre tocht vol met gaten in de weg, (gaten in de weg zien ze hier meer als uitdaging denk ik) kwamen we aan. Gelijk bleek dat ze in dit ziekenhuis meer verstand van zaken hadden! We werden door verwezen naar de neuroloog die om 3 uur zou beginnen. Uiteraard omdat ik toeriste was, mocht ik als eerste aan de beurt (sorry mensen, maar super bedankt lieve medewerkster). De arts was een super lieve vrouw die gelijk begreep waar we het over hadden en vond dat we naast een EEG ook een hersenscan moesten maken, waar wij uiteraard mee akkoord gingen. Hier hoefden we vervolgens niet zoals in Nederland een week op te wachten, nee hup naar de kamer en het ging gebeuren. Eerst kreeg ik de hersenscan om vervolgens de EEG te ondergaan. Dit alles verliep soepel en ook hier waren alle medewerkster zo lief dat ik ze spontaan wilde gaan knuffelen. Afgezien van het feit dat één mijn haar heel- maar dan ook heel erg had verprutst, haha. Tijdens de EEG was het namelijk nodig om plakkertjes op mijn hoofd huid te bevestigen door middel van grote klodders wax, die vervolgens doodleuk opdroogden op mijn hoofd. Guido en de rest van het personeel kon zijn lach dan ook niet inhouden na het zien van mijn nieuwe coupe. Zelfs mijn o zo lieve arts moest lachen en vroeg hoe het met mijn haar ging. Gelukkig kon ik na een wasbeurt in de wasbak mijn oude glorie iets van herstellen (al zou Guido mij hier misschien over tegenspreken, maar daar gaat het niet om, het voelde iets beter) waardoor ik later nog net over straat durfde.

Niks aan het handje!

Na kort te hebben gewacht was de uitslag zover en kon ik richting de arts voor uitslag. Zowel op de EEG als scan bleek niks te zien te zijn. Geen tumoren gaf ze aan (oké, ik wist niet dat we daar naar op zoek waren, maar bedankt hiervoor) en waarschijnlijk gewoon vermoeid en te weinig gedronken. Als ik er voor zou zorgen dat ik voor een activiteit voldoende uitgerust was en genoeg zou drinken kon ik alles weer doen (inclusief jungle trekking, halleluja!) Dat viel allemaal mee! Gelukkig konden we met dit goede nieuws weer terug naar het gezellige Bukit Lawang!

Wat is dit een gave plek!

Om goed uitgerust te zijn voor de jungle trekking, besloten we de volgende twee dagen vooral te genieten van de omgeving! Bukit Lawang bleek de meest relaxte plek op aarde te zijn! Het bestond namelijk uit een rivier, met enorme (instabiele maar mooie) brug, enorm veel gezellige eet en drink tentjes, aapjes en jungle! We genoten van al het verse fruit (wat we eindelijke weer konden betalen) en overheerlijke eten.

Na een paar dagen uitrusten, lees; Heel veel niksen, eten en genieten van de gezellige plek, was het zover! We gingen doen waar we voor gekomen waren, de jungle trekking! Hierover de volgende keer in alle geuren en kleuren meer!!! Oja, we gaan ook nog olifanten wassen!!

stedentrip Kuala Lumpur

Stedentrip in Kuala Lumpur, Maleisië!

Na het fantastische Japan vlogen we naar Maleisië voor een vijfdaagse stedentrip in Kuala Lumpur. Eindelijk weer goedkope kamers, betaalbaar fruit en drie keer per dag uiteten! Gelukkig voor ons had de stad nog meer te bieden!

Stedentrip in Kuala Lumpur- Army Knife? Nee hoor!

Na een volle week in het gekke Tokio, moesten we er aan geloven. Onze tijd in deze bizarre, kleurrijke en vooral hele leuk stad zat er op. We stapten in het vliegtuig voor een vijfdaagse stedentrip in Kuala Lumpur! Natuurlijk ging dit niet zonder horten of stoten, haha. Na geduldig in de rij te hebben gestaan om onze bagage in te checken, liepen we met onze rugzakken door de douane. Hier werd mijn tas van de band geplukt (wat op zich wel eens eerder is gebeurd, dus voor mij betekende dit niks) om vervolgens helemaal onderste boven te worden gekeerd. Als eerlijke toeriste probeerde ik uiteraard mijn steentje bij te dragen door alle vakjes te openen en te vragen waar ze nou eigenlijk naar op zoek waren. Het antwoord van de beveiligster was: Army Knife. Ik kon mijn lach niet meer inhouden, zag ik eruit als iemand die een army knife had? Wat was dat überhaupt, een soort van mini zwaard? Tot dat het zoveelste vakje open ging en daar mijn lang vermiste zakmesje boven water kwam. Aaaaa, daar was die dus, oeps… Wist ik veel dat ons lieve rode zakmesje onder de term army knife viel. Uiteraard moeten verdwenen voorwerpen ook altijd op dit soort momenten te voorschijn komen en niet als je zelf in een donker hostel kamer je tas volledig ontleed, haha. Dus daar stond ik, met de keuze om ons geliefde zakmes weg te gooien of opnieuw in te checken. Ik besloot voor het laatste te kiezen aangezien wij uiteraard op backpack budget zitten en daarnaast bij het inchecken ook altijd zeeën van tijd over hebben. Dus daar ging ik, met alleen mijn zakmes in de rij staan om in te checken. Ik besloot mijn make-up tasje maar leeg te maken zodat ik tenminste niet met alleen een in zakmes aan de balie verscheen en nog meer ongemakkelijke gesprekken moest voeren, haha. De lieve balie medewerkester begreep gelukkig al lachend mijn probleem en stopte mijn tasje zelfs nog in een grote, met bananen bestickerde tas, omdat ze anders zeker wist dat ik hem nooit meer terug zou zien. Hoe fijn, weer een probleem verholpen!

Relax modus aan!

Na een lange vermoeiende vlucht kwamen we, inclusief zakmes, aan in Kuala Lumpur. Missie geslaagd! Onze stedentrip in Kuala Lumpur was officieel begonnen! Nu alleen nog even richting het centrum en dan een hotel scoren! We besloten na een busritje van 45 minuten dat we totaal geen zin meer hadden om ver te lopen en kozen voor een hotel dichtbij het busstation. Deze keer geen hostel of iets dergelijks. Nee, een degelijke hotelkamer waar we van plan waren de hele dag in bed te liggen en de rest van de dag niet meer te verlaten. (lees: het was een nachtvlucht en Air Asia maakt het je niet makkelijk tijdens deze vluchten) Deze strategie besloten we de volgende dag ook nog grotendeels uit te voeren om vervolgens toch maar iets te ondernemen. We konden op onze stedentrip in Kuala Lumpur natuurlijk niet de hele tijd binnen zitten. En wat kan je beter doen als je in relax modus bent? Naar de film! Dus daar gingen we een kilometertje of drie lopen. (op de één of andere manier kwam het niet in ons op om met de taxi te gaan na de dure kosten van Japan. Plus dat we natuurlijk megaaaa sportief zijn, grapje) Eenmaal aangekomen bij het winkelcentrum was het al snel duidelijk dat dit mijn nieuwe favoriete hangout tijdens onze stedentrip in Kuala Lumpur ging worden. Het winkelcentrum bestond namelijk niet alleen uit winkels (uiteraard wel een vereiste) maar ook nog eens uit een heel pretpark, inclusief achtbaan! Waaat, hoe leuk is dat! Ik heb al een brief geschreven naar de burgemeester van Leek of we dat voor de Liekeblom (winkelcentrum in Leek) ook kunnen invoeren! Na kaartjes te hebben gekocht voor de film genoten we van onze favoriete bezigheid, de spellen in de entertainmenthaal. De machines waren alleen deze keer stokoud en kwamen serieus zelfs uit Japan, maar dan van 50 jaar geleden. Het eerste potje Mario kart viel dan ook grandioos in duigen toen de machine er mee kapte na 10 seconden… Ons film bezoekje bleek al net zo soepel te verlopen. Na onze kaartjes te hebben gekocht bleken ze ten eerste geen zoute popcorn te hebben (mijn vrienden weten dat dit ongeveer reden nummer 1 voor mij is om überhaupt naar de film te gaan. Ik zal dan ook altijd de allergrootste bak voor mij alleen kopen, haha), ten tweede vond de verkoper van de kaartjes het overbodig om te vertellen dat we naar verdieping nummer 1 moesten voor deze film i.p.v. nummer 10, waar wij zaten (hij dacht dat wij doelbewust onze film wilden missen denk ik, haha). Eindelijk aangekomen bleek ik op deze verdieping alsnog mijn geliefde popcorn te kunnen scoren, (halleluja) waarna we de film begon!

stedentrip Kuala Lumpur 6

Prachtige Kuala Lumpur

Voor de volgende dagen besloten we ons te verplaatsen naar een guesthouse iets meer in het centrum van Kuala Lumpur. Op deze manier konden we zoveel mogelijk uit onze stedentrip in Kuala Lumpur halen! We vonden een fijne kamer in Chinatown waardoor we overal gemakkelijk naar toe konden! Chinatown zelf bleek ook super gezellig te zijn en bestond voornamelijk uit kraampjes met heel veel nep spullen zoals zonnebrillen etc. Ik besloot dat mijn backpack (en vooral ik) niet nog meer aan kon dus hield me in, al was alles wel echt spot goedkoop! Dat Kuala Lumpur vooral een fantastische stad is als je veel wilt winkelen bleek al snel! De volgende bekende wijk ; Bukit Bintang bestond voornamelijk uit heel maar dan ook heel veel enorme shoppingmalls. Helaas kon ik voor mezelf niet verantwoorden dat ik nog meer spullen nodig had dus ik hield het, afgezien van wat window shopping, maar voor gezien! Als je overigens na een aantal maanden je garderobe wilt vervangen dan is dit wel the place to be!

stedentrip Kuala Lumpur 3

Petronas Towers

We konden DE iconische bezienswaardigheid van deze stad tijdens onze stedentrip in Kuala Lumpur natuurlijk niet overslaan! En dus bezochten ook wij de beroemde Petronas Towers (waar je uiteraard ook weer een mega shoppingmall bij vindt). Deze waren net zo mooi als verwacht, al waren ze wel een stukje kleiner dan je zou denken! Omdat we hadden gehoord dat hier s’avonds een mooie fonteinshow konden zien zaten we vol verwachting klaar. Uiteraard hadden we niet opgezocht hoe laat deze show precies zou plaatsvinden dus we bleken iet wat aan de vroege kant te zijn, maar dat ter zijde haha. De show bleek inderdaad super te zijn en duurde ook nog een super lang! Zo lang dat wij al drie keer dachten dat het voorbij was maar er toch steeds weer een nieuw onderdeel bleek te komen als we opstonden (leren niet erg snel inderdaad).

stedentrip Kuala Lumpur 5

Op naar de volgende bestemming!

De rest van van onze stedentrip in Kuala Lumpur spendeerden we vooral in Chinatown waar we voor helemaal niks enorme maaltijden aten (oké Guido, ik snap nog steeds niet waarom mensen voor hun plezier een grote hoeveelheid rijst naar binnenwerken als er geen sushi op zit) en in het winkelcentrum met achtbaan. In dit laatste konden we zelfs nog een keer op Japanse stijl bbqen, met als toevoeging dat ze de hele rand van de plaat vol lieten lopen met kaas waar je vervolgens je groenten in kon koken. (wat beter klinkt dan het in praktijk is. Alles brand namelijk gewoon aan en de kaas is heel dun, maar het idee was wel heel leuk).

Ondanks dat we ons zeker hebben vermaakt tijdens onze stedentrip in Kuala Lumpur, waren we na deze maaltijd blij dat onze tijd hier er op zat. De stad had naast al het winkelen niet super veel te bieden om vijf hele dagen door te brengen. Plus, dat wij achteraf op dat moment ook wel klaar waren met van alles te bezichtigen. Op naar Indonesië waar we een jungle trekking op de planning hebben staan! Maar eerst nog een aantal foto’s!

kuala-lumpur-4 kuala-lumpur-2 stedentrip Kuala Lumpur 2 kuala-lumpur-9 kuala-lumpur-8 kuala-lumpur-7 kuala-lumpur-6

Rondreis door Japan: TOKIO!!!!!

Het is zover, na een fantastische tijd in Japan breekt nu het laatste deel van onze rondreis door Japan aan. We maken onze laatste stop in het fantastische Tokio! Een stad waar we vanaf dag één naar uit hebben gekeken en ons zeker niet heeft teleurgesteld!

Rondreis door Japan- Tokio here we come!

Vanaf Fukuoka stapten we voor de allerlaatste keer in de trein richting Tokio! Ook deze keer gingen we met de Shinkansen bullet trein, dus we hadden de vaart er lekker in. Na één keer overstappen en 5,5 uur later kwamen we aan in Tokio! We waren er gewoon! Ons appartement vinden bleek alleen een iets lastigere opdracht, aangezien Google Maps had besloten dat het in een basisschool was haha. Gelukkig vonden we ons kleine stulpje van 1,5 bij 5 meter, met de hulp van een vriendelijke Japanner! Dit was echt het allerkleinste appartement ooit (geen grap, de bezemkast van Harry Potter was er groot bij) maar helemaal prima voor ons!

Op naar de uitgaanswijk!

Na al onze spullen in het appartement te hebben gestald gingen we gelijk op pad! Nu we eindelijk in het fantastische Tokio aan waren gekomen wilden we er ook zoveel mogelijk van zien! We besloten naar Shinjuku te gaan, de uitgaanswijk van Tokio. We kwamen het station nog niet uit of we werden overvallen door kermisachtige lampen. Ik wist het zeker, dit is mijn stad!! Mijn levensmotto is dan ook: hoe meer kermisachtig, hoe beter! Tijdens het verkennen van de wijk kwamen we er al snel achter dat je hier naast gezellige kroegen, ook een hele hoop grote clubs kunt vinden. Dit waren niet zomaar clubs, nee dit waren weer van die clubs waar je een gezellige date kunt huren… bizar! Hoe kunnen ze hier ooit een hele straat mee vullen, zoveel animo kan er toch niet zijn?!

Wij besloten verder te lopen richting de Golden Gai. Hier had je piepkleine straatjes vol met barretjes van nog geen 12 vierkante meter (net als ons huisje haha)! Super gezellig en propvol! Ook zagen we hier iets wat we nog niet eerder hadden meegemaakt. Overal werd een toegangsprijs á €5 p.p. gevraagd, daar ging ons backpacker budget! We besloten iets verder te lopen waar we een lagere fee, plus mega gezellige kroeg vonden! En het allerbeste ze bleken overheerlijke pizza’s en super lekkere prosecco te serveren, beste combinatie ooit (naast backpacker blijf ik uiteraard mezelf haha) ! We moesten uiteraard wel vieren dat we in Tokio waren!!

image

Goedemorgen Tokio!

Na de hele avond gevierd te hebben dat we in Tokio waren (lees: het wakker worden ging iet wat moeilijk), gingen we op pad voor de tweede dag! Onder het genot van een overheerlijk ontbijtje met krentenbollen en noodles, (we moesten ons gedrag van de vorige avond toch ergens mee compenseren) zocht Guido uit wat deze dag gingen doen. Hoe handig aangezien ik door de 1000 bezienswaardigheden het overzicht totaal kwijt raak, haha! We gingen naar de wijk Shibuya!

HACHI!!

Omdat Guido had uitgezocht wat we gingen doen, leek het hem een leuk idee om mij niet te vertellen wat we die dag gingen zien. Verassingen, wat wil een mens nog meer! Niets vermoedend zocht ik dan ook samen met Guido naar de uitgang  op het station met de naam “Hachiko-guchi”. Na de uitgang uit te zijn gelopen, werd het duidelijk…. hier stond gewoon het standbeeld van HACHI!!!!! Dit is serieus na de film mamma mia, mijn aller favorietste film oooooit (dit is dan ook waarschijnlijk de reden dat ik van Guido geen films mag uitzoeken, haha. Maar hallo, een hond die voor altijd op zijn baasje wacht op het treinstation, dat is toch te lief?! Ik heb mezelf na deze film ook even bij elkaar moeten rapen, haha). Hier stond ik dan, naast mijn held!! Uiteraard moest ik wel even op de foto met deze allerliefste hond ooit!

tokyo-40

Het drukste kruispunt ter wereld!

Na afscheid te hebben genomen van mijn held, gingen we op weg naar het drukste kruispunt ter wereld. Niet dat je deze over het hoofd kunt zien aangezien deze a: voor het station zit en b: het er zwart ziet van de mensen. Daar gingen we, eerst allemaal netjes wachten tot de stoplichten op groen springen (we blijven wel in Japan uiteraard, dus echt niet dat ook maar iemand er over na denkt om door rood heen te lopen) om vervolgens met zijn honderden over te steken! Gelukkig is iedereen in Japan mega bewust van zijn omgeving en zo kwamen we dan ook zonder botsingen aan (tenminste, niet van hun kant)!

tokyo-5

Alice in Wonderland café? Daar moeten we heen!!

Na het drukste kruispunt ter wereld achter ons te hebben gelaten, bereikten we shopping paradise! Hier moest ik uiteraard even gebruik van maken! Gelukkig kon ik mezelf inhouden en heb ik na een stuk of zes keer de winkel op en neer te zijn gegaan, het pand alleen verlaten met nieuwe oorbellen (geen paniek, we zijn Tokio nog niet uit haha!). Om er voor te zorgen dat Guido niet helemaal zijn geduld verloor door het winkelen, besloten we te gaan lunchen! En waar kan je dat beter doen dan in één van de vele thema restaurants?! We vonden een net geopend Alice in Wonderland restaurant, hoe leuk is dat! Nog net niet rennend liep ik voor Guido uit, daar moest ik NU heen! Eénmaal binnen bleek mijn enthousiasme volledig gegrond. Het hele café, inclusief personeel, menukaart en eten, was in stijl van Alice in Wonderland! Uiteraard wilden we volledig in stijl eten en dus besloot ik voor de pasta carbonara te gaan die er uit zou komen te zien als de kat in Alice in Wonderland (eigenlijk ben ik niet echt een fan van pasta, maar als het er zo leuk uitziet dan moet je toch wel?) Natuurlijk konden we ook de toetjes niet overslaan, aangezien ook deze volledig in thema waren! Daar zaten we dan samen met allemaal hele blije Japanse vrouwen en meisjes, volledig in thema, van ons dessert, bestaande uit karakters van Alice in Wonderland, te peuzelen haha! Dit was nu al de beste dag ooit!

tokyo-42

 

Harajuku!

Na deze bijzondere maaltijd verkenden we de rest van de gezellige wijk en gingen we op pad naar Harajuku! De wijk waar je niet alleen super goed kunt winkelen, maar ook nog eens je ogen uit kijkt vanwege de mensen die daar rondlopen! In deze wijk houden ze namelijk nog al van uitgesproken kleding stijl, of dit nou volledig gothic is of juist popperig, het kan allemaal! We keken onze ogen uit! Zo waren er naast alle gekke kledingwinkels ook winkels vol met snoep waarbij het personeel er zelf ook uitzag als hun producten haha! Dit moeten we in Nederland ook doen, ik zou er zeker elke dag heen gaan!

tokyo-1

Braziliaans festival!

Naast alle gekke dingen die Tokio te bieden heeft besloten we ook nog even de  Meiji-shrine te bezoeken. We konden uiteraard niet alle tempels overslaan haha (heel erg, maar alle gekke dingen in Tokio zijn zo veel interessanter dan de tempels die we inmiddels al 50 keer hebben gezien. Plus ze renoveren de tempels zo vaak dat ze er gloednieuw uitzien). De tempel bleek zoals verwacht mooi en mega toeristisch waardoor we met een stuk of honderd man over het pad naar de tempel liepen. We besloten dan ook al snel dat het genoeg was geweest en raakten afgeleid door muziek in de verte. Daar gingen we heen, dat klonk een stuk gezelliger. Wat bleek nou, er was gewoon een Braziliaans festival aan de gang! Onder het genot van een paar drankjes genoten we van de muziek en de optredens!

tokyo-3

Sushi!

Nu we in Tokio waren konden we natuurlijk niet meer elke keer op onze kamer noodles gaan eten, hiervoor hadden we immers eerder zuinig gedaan! Daarom besloten we één van de beste sushi trein restaurants in Tokio aan te doen. Dit ging uiteraard wel gepaard met een rij van 30 minuten, maar dat was het waard (zoveel geduld als de Japanners hebben, waar halen ze het vandaan?)! De sushi was super goedkoop en overheerlijk! Volledig uitgehongerd verzamelden we dan ook hele stapels met bordjes om ons heen waarbij ik van Guido mijn eigen bordjes moest houden vanwege de zooi die ik maak, haha! Soms is het gewoon lastig om de vis samen met de rijst in één keer in je mond te krijgen zonder dat alles terug valt (ooit leer ik het wel). Guido besloot een nieuwe bier ervaring te willen hebben, en bestelde de bevroren bier. Klinkt net zo raar als het was haha, de schuimkraag was zo erg bevroren dat het ijs was. Niet echt een succes bleek al snel aan Guido zijn gezicht te zien, wel leuk voor mij daarentegen!

tokyo-4

Akihabari!

Na een gezellig avondje onder het genot van overheerlijke sushi gingen we terug naar ons appartement. Uiteraard waren onze beide telefoons leeg en waren we even vergeten welke kant van het station we ook maar weer uit moesten lopen, haha. Na 20 minuten de verkeerde kant op te hebben gelopen kwamen we er dan ook eindelijk achter dat dit niet goed ging komen (mocht op zich wel iets eerder gebeuren haha). Heerlijk nog even 20 minuten terug lopen en dan nog 15 minuten naar ons appartement. We waren helemaal kapot, haha!

De volgende dag besloten we naar de buurt Akihabari te gaan, de gamewijk van Tokyo! Uiteraard moesten we hier wel aan mee doen door het zoveelste potje Mario Kart te spelen! Helaas heeft Guido alleen wel de afgelopen tijd geoefend aangezien ik mijn kampioenstitel een aantal keer moest afstaan… (laten we hier verder niet te veel woorden aan vuil maken) De wijk bleek naast alle arcade hallen voor alle gadget freaks een walhalla te zijn! (Pap, zeker iets voor jou!). Zo kon je bedden kopen waarbij er een gat was waar je met je arm door heen kon, zodat je ten alle tijden je mobiel kon blijven gebruiken (gelukkig heb ik Guido kunnen weerhouden om dit te kopen voor zijn clash of clans obsessie haha!). Verder was ook er voor alle anime liefhebbers genoeg te zien en konden overal kaartjes met hun favoriete anime meisje worden gekocht (uiteraard wel wat schaars gekleed).

tokyo-45

Uilencafe!

Maar naast deze hemel voor voornamelijk nerds, waren er uiteraard ook genoeg gekke restaurantjes aanwezig (oké, misschien val ik ook onder de categorie nerd in dit opzicht)! Wij besloten te gaan voor het uilencafé! Deze bleek iets anders dan verwacht, aangezien er geen stoelen of tafeltjes waren, maar een vending machine waar je een kopje thee of koffie uit kon halen om vervolgens met nog 20 mensen door de ruimte met uilen te lopen! Niet helemaal wat we hadden verwacht, maar goed er waren uilen dus we vermaakten ons wel! Vooral toen we ook nog eens een klein uiltje mochten vasthouden. Al moet ik toegeven dat we iet wat bang voor hem waren (ja, Guido ook haha) aangezien hij ons de hele tijd heel eng ging aanstaren! Ik besloot bij mijn beurt dan ook maar snel de medewerkster te roepen zodat ze hem weer veilig op zijn plekje kon zetten (geen uilen in de kinderboerderij die ik later ga oprichten).

Ondanks dat Akihabari een leuke en gekke wijk was, mistten we toch de sfeer die we de eerste twee dagen wel hadden! We besloten dan ook terug te keren voor de  gezellige sfeer en overheerlijke sushi in Shibuya (inderdaad het winkelparadijs waar we, oké ik,  wel ‘even’ een aantal winkels hebben bekeken. Ik moet uiteraard wel een beetje bij de tijd blijven). Na het overheerlijke avondmaal zat onze avond er nog niet op, we hadden namelijk afgesproken met Guido zijn voormalige baas Mike en zijn gezin. Hoe leuk met mensen uit Nederland iets drinken in Tokio?! Dit was dan ook echt een super gezellige avond!

tokyo-8

Monstercafé!

Na een hele gezellige avond, besloten we de volgende dag nog ‘even’ terug te keren naar Shibuya. We hadden zomaar één van de grappigste restaurantjes over het hoofd gezien! Namelijk het monstercafé! Deze had ik bij drie op reis gezien en zag er nog hysterischer uit dan het Alice in Wonderland restaurant en het uilen café bij elkaar, oftewel hemel! Deze keer was er gelukkig geen wachtrij en konden we zo naar binnen! Hier bleek het nog groter, kleurrijker en hysterischer te zijn dan verwacht. Lees: de bediening volledig als popachtige meisjes verkleed, het hele restaurant was in de meest felle kleuren en in het midden van de zaal stond een ronddraaiende taart met eenhoorns erop. Dit kon niet beter! Het menu bleek al even gek te zijn waarbij we kozen voor een felblauwe hamburger met als nagerecht een toetje geserveerd in een honden eetbak. Heel bizar, maar ook nog eens lekker! Uiteraard werd het nog gekker toen alle lampen gingen knipperen en al het verklede personeel op de taart klom voor een optreden! Je had me moeten zien, als een kind zo blij! (inderdaad, ik heb ook in de rij gestaan voor de foto’s)

tokyo-14

Gratis uitzicht over Tokio!

Na dit bizarre, maar meest leuke restaurant tot nu toe, gingen we op weg naar het Tokyo Metropolitan Government Building voor een spectaculair uitzicht (en hoe fijn, ook nog eens gratis)! We genoten van het prachtige panoramische uitzicht op de 45ste verdieping! Na de nodige foto’s te hebben geschoten gingen op weg naar Shinjuku. We hadden namelijk een lange avond voor de boeg! We wilden namelijk de volgende ochtend de beroemde vismarkt en bijbehorende tonijnveiling bijwonen waar je rond 2 uur s’nachts voor in de rij moest gaan staan (ik benoem ons zelf tot diehards). Daarom besloten we nog even één van de hightlights te bekijken, godzilla! Inderdaad het monster uit de gelijknamige film. Klinkt super spectaculair maar eigenlijk was het gewoon een groot monsterhoofd op een bioscoop. Maar goed, check, ook weer gezien!

tokyo-18

Je moet er wat voor over hebben!

Aangezien we nog een hele lange avond te gaan hadden, besloten we ons op te offeren en in een kroeg neer te ploffen (niet onze keuze uiteraard, het was het lot). Hier bleven we zitten totdat de allerlaatste trein ons bracht richting de vismarkt. Uiteraard ging deze al heerlijk op tijd en stonden we met ons goede gedrag rond half één op een uitgestorven station in de duurste wijk van Tokio. Hoe gingen we hier ooit nog een betaalbare kroeg vinden? Na veel zoekwerk bleek er ergens in een kelder een bar te zitten waar al het drinken voor ongeveer €3 zou zijn. Na even zoeken vonden we het inderdaad, een piep klein kroegje vol met Japanse Hipsters (nou zou de gemiddelde Japanner in Nederland al hipster zijn, kan je je voorstellen hoe underdresst we ons hier voelden). Na een aantal drankjes, was het zover! Het was 2 uur en dus gingen we op weg naar de vismarkt. Niet dat we verwachtte dat er al andere mensen zouden zijn (drie uur voor de openingstijd) maar beter safe than sorry toch? Eenmaal aangekomen keken we onze ogen uit. Er waren zeker al 40 man! Gelukkig nog geen 120, dus wij waren erbij!

tokio 55

Laat de veiling beginnen!

Na vele uren wachten waarbij we met z’n honderd twintigen in een klein kamertje op de grond moesten wachten (je zou verwachten, aangezien ze dit elke dag doen. dat ze het wel iets comfortabeler zouden maken), was het zover! Daar gingen we, richting de vismarkt! Na alle trucks met vissen te hebben ontweken, bereikten we de veilinghal. Hier lagen de grootste vissen die ik in mijn hele leven had gezien (gelukkig wel, anders had ik nooit meer durven zwemmen denk ik haha). Enorme ingevroren tonijnen werden geïnspecteerd om vervolgens al zingend (zo klonk het echt) te worden geveild! Het hele proces mochten we maar een half uurtje mee maken maar het was zo gaaf om te zien! Zeker het wachten waard!

tokyo-21

De beste sushi op aarde!

Na de veiling zat onze ochtend er nog niet op (al moet ik toegeven dat we er wel een beetje door heen zaten). We hadden nu dan wel de enorme tonijnen gezien, maar we hadden nog geen sushi gehad bij één van de omliggende tentjes. En waar doe je dit beter dan bij één van de beste sushi restaurantjes in Tokio? Uiteraard, nergens! Dus daar gingen we weer, in de rij met nog zo’n 50 man. Na een uur wachten was het eindelijk zover, wij waren aan de beurt! We namen plaats in het kleine restaurantje met ongeveer 6 plekken (ik denk dat ze een rij creëren erg leuk vinden want op zich zou het met een grotere locatie efficiënter kunnen). We besloten samen een samengestelde set te nemen aangezien ons het zweet uit brak bij het zien van de prijzen (ongeveer €8 per stukje sushi). Halleluja,al het wachten werd beloond! De sushi was zo zacht dat het bijna smolt in je mond!

tokio 67

Zoveel te zien!

Na een dagje bij te zijn gekomen van ons nachtelijke sushi avontuur, gingen we de volgende dag weer op pad! We hadden namelijk nog steeds niet alles gezien! Deze keer bezochten een gezellige markt waar we eindelijk weer eens fruit voor een redelijk normale prijs konden kopen (lees: kleinste stukje ananas ooit voor een euro, maar we doen gewoon alsof ons eet patroon nu volledig in balans is). Ook genoten we van het prachtige grote en rustige Ueno Park. Een mega park dat niet alleen midden in Tokio ligt, maar ook nog eens voorzien is van een mooie tempel met daarvoor een enorme oppervlakte met lotusbloemen. Zo prachtig in zo’n enorm drukke stad!

tokyo-25

Het engste restaurant ooit!

Na al ons gewandel (ik ben vrij zeker dat ik ook de avond vierdaagse zou overleven) gingen we op weg naar ons zoveelste culinaire avontuur (al weet ik niet of je dit echt culinair mag noemen). We bezochten deze keer namelijk het ER Alcatraz restaurant! Dit restaurant was volledig in de stijl van een bloederige, uitgestorven gevangenis! Na ontvangen te zijn door een enge zuster namen we plaats in onze cel (inclusief tralies). Om te bestellen hoefden we alleen maar even tegen de tralies aan te rammelen! Het eten namen we deze keer niet in stijl, maar onze drankjes daarentegen wel! Zo werd Guido zijn cocktail geserveerd in een onthoofde schedel en kon ik aan het experimenteren met mijn drinken! Uiteraard was ook hier het feest niet compleet zonder show! Deze keer zonder gezellige lampjes, haha! Alle lampen gingen voor ongeveer 10 minuten uit waarbij we helemaal niks zagen (Guido vond dit een leuke kans om telkens te zeggen dat er iemand achter mij stond. Hij slaapt inderdaad sindsdien op de grond). Vervolgens begonnen er rode lampen te knipperen, spraken er enge stemmen en kwamen er hele enge verklede mensen lange onze cellen rennen. Deze keer was niet ik, maar Guido het slachtoffer toen er opeens iemand vanuit het donker zijn arm greep (hij produceerde een niet erg mannelijke gil, haha)! Ondanks dat je weet dat het niet echt is, was het zo eng! Vooral toen ik zag dat één van de verklede mensen volledig naakt was afgezien van een ienie minie string, bijzondere toevoeging.

tokyo-29

Laatste avond afsluiten in stijl!

Na hersteld te zijn van de vorige avond,  brak onze laatste, volledige dag in Tokio aan. We besloten de laatste wijk Asakusa te bezoeken. Hier vonden we één van de mooiste Japanse tempels toe nu toe, de Senso-Ji tempel. Deze tempel bestond uit verschillende delen waarbij er in de poort enorme lampionnen hingen, erg mooi om te zien! Uiteraard gaan Japanse tempels niet zonder hun vreemde gewoonten en stond ook hier iedereen zich te wassen in de wierook (echt wassen, dus overal op je lichaam inclusief haar proberen te smeren, wat op zich lastig gaat met rook). Zo ook mijn buurman, die na wat oogcontact moest toegeven dat het wel wat vreemd was, haha! Na alles te hebben gezien in deze gezellige wijk (waarbij ik ons naar een leuke plek probeerde te leiden maar we bij een Hello Kitty parkeerplaats uit kwamen. En nee, ondanks mijn obsessie voor alle gekke dingen stond dit niet op het programma haha) gingen we terug naar Shinjuku voor een afsluiter in stijl! Wij gingen namelijk de beroemde robotshow bekijken! Deze show ging nog veeeeeeel verder dan alles wat we tot nu toe hadden gezien! Alleen al de entree naar de show was hysterisch met overweldigende printjes, kleuren en lampjes (lees: wij waren blij). Eenmaal aangekomen werd het als maar beter! We bleken super goede plekken te hebben en de show was fantastisch! Grote robots met daarop zingende en dansende artiesten kwamen gedurende een uur voorbij rollen! Alles was meer over de top dan we ooit hadden verwacht! Zo was er een soort van gevecht tussen verschillende robots wat echt helemaal nergens over ging, maar toch zo leuk was vanwege dat feit! Na een uur te hebben genoten besloten we ook nog even de bar van de show aan te doen een paar blokken verderop. Hier waren geen robots te vinden maar het interieurs was al net zo hysterisch. Ze probeerden namelijk een jaren 30 stijl na te doen waarbij overal luxe banken stonden, alle decor in dezelfde stijl en groots was en er ook nog eens live muziek was, top!

tokyo-39

Het zit erop!

Na een avondje volledig genieten moesten we er de volgende dag aan geloven! Onze tijd in Tokio zat er bijna op! Er was alleen nog één bezienswaardigheid die we niet hadden gezien, de Tokio Tower! Dus daar gingen we volledig bepakt met onze backpacks in de metro! We hoefden vanaf het station nog maar 1,5 km te lopen en dan waren we er (klinkt alsof ik dit niks vond maar ik ging bijna dood). Alleen nog de hoek om daar stond hij…. een groot uitgevallen elektriciteitsmast. Neeeee?! Echt?! Is dit het? We besloten te wachten tot het donker werd onder het genot van de goorste hamburger ooit,  waarna het de tocht toch waard bleek te zijn. S’avonds had de toren meer iets weg van de Eiffeltoren en was hij prachtig verlicht! Een goede afsluiter voor een geweldige rondreis door Japan!

tokio

Ook benieuwd hoe onze wereldreis er verder uit gaat zien? Houd onze blog dan in de gaten aangezien we in het vliegtuig stappen voor onze volgende bestemming!

tokyo-38 tokyo-37 tokyo-36tokyo-22 image image tokyo-44 tokyo-17tokyo-43 tokyo-42tokyo-35 tokyo-34 tokyo-33 tokyo-32 tokyo-31 tokyo-30 tokyo-28 tokyo-27 tokyo-26 tokyo-24 tokyo-23 tokyo-20 tokyo-19 tokyo-16 tokyo-15 tokyo-13 tokyo-12 tokyo-11 tokyo-7 tokyo-6 tokyo-2

Rond reis door Japan: Fukuoka, de gekste stad tot nu toe!

Na het spotten van de berg Fuji, brengt onze rondreis door Japan ons naar Fukuoka. Een stad waarvan we geen idee hadden wat we ervan konden verwachten, maar ons meer gaf dan we ooit hadden kunnen hopen! In de gekste stad tot nu toe maakten we dan ook genoeg mee!

Rondreis door Japan- Lekker efficiënt

Vanuit het rustige maar mooie Mishima besluiten we door te reizen. Maar waar willen we naar toe? We besluiten dat het Sapporro wordt, de voormalig olympische stad! Het ligt een stuk boven Mishima (9 uur met de trein), maar goed we hebben toch de JR Railpass. Na besloten te hebben slaat een dag later toch de twijfel toe, wat is daar eigenlijk te doen?! (haha lekker uitgezocht dus) Al snel komen we er achter dat Sapporro misschien meer geschikt is in de winter, oké schrappen dus! Maar wat nu?! Na wat gegoogle komen we er achter.. Fukuoka! Dit ziet er super leuk uit! Niet dat het ook maar een beetje op de route ligt, haha. Fukuoka ligt namelijk tussen Beppu en Nagasaki, oftewel waar we net vandaan komen en ook nog eens weer helemaal in het zuiden, haha! Nou ja wat maakt ons het uit, dat wordt het! (zonder plannen reizen is super maar niet altijd efficiënt haha)

Is het een scam?

Na de trein te hebben genomen vanaf Mashima komen we aan in Fukuoka. Via Agoda hebben we een luxe appartement geboekt dat een beetje te goed klinkt om waar te zijn. Maar ja, wie wil dat nou niet voor 5 dagen een eigen appartement in plaats van elke dag verkassen en in een dorm slapen, dat is de gok wel waard! Vanaf het station is het 2,9 km lopen en op de één of andere vreemde manier komen we niet op het idee met de  bus te gaan, nee joh lekker sportief! Volledig bezweet lopen we als maar verder van het centrum af, richting een soort achterbuurt. Hier ziet het een stuk minder Japans uit, veel minder goed onderhouden, graffiti en zelfs zwervers (die spotten we echt bijna nooit hier). Gelukkig zijn we veel erger gewend, maar een goed gevoel bij het ‘luxe appartement’ krijgen we niet, haha. Na door onverharde paadjes te zijn gelopen moeten we er zijn, een soort vervallen huisje. Oké, zijn we opgelicht?

Onze redders in gele t-shirts met blauwe schorten

We willen aanbellen totdat er opeens twee vrouwtjes in gele t-shirts met blauwe schorten aankomen lopen. Ze gebaren niet aanbellen, dat klopt niet! Opeens komen er nog meer vrouwen aan, ze hebben ons gevolgd, haha! Wij als westerlingen horen namelijk totaal niet in deze buurt en vallen nogal op blijkbaar. Ze wijzen naar het huis van de buurman, dat moet het zijn! Nou dat mochten we willen, maar volgens het adres is het hier… Ik ben er over uit we zijn opgelicht, dat kan niet anders. De lieve mevrouwtjes denken er anders over, ze proberen mij met schouderkloppen over te halen dat het allemaal goed gaat komen (hoe lief!). Ze weten namelijk zeker dat we in het appartement er naast moeten zijn. In gebarentaal en via Google Translate proberen ze ons duidelijk te maken dat we een appartement nummer moeten hebben, die wij uiteraard nergens kunnen vinden. We laten nogmaals het adres zien en besluiten samen bij het adres wat op onze bevestiging staat aan te bellen. Een heel oud vrouwtje doet open, oké dat klopt dus echt niet haha! Guido besluit nog maar eens verder in onze boeking te scrollen en daar vinden we het, een ‘geheime’ bijlage (oké, mijn fout, deze had ik even niet gezien, haha). We zijn er achter wat ons appartement nummer is! Onze lieve redders weten hoe het verder moet, ze halen de sleutel uit een slot aan het hek, halleluja! Met z’n allen (ja, echt!) doen we een vreugde dansje! Nadat we de deur ook nog eens hebben open gekregen is iedereen aan het klappen en worden we uitgezwaaid, wat een redders!! Het appartement blijkt net zo te zijn als op de foto’s! Alles is nieuw, we hebben een eigen keuken, twee kamers, fijne badkamer, wasmachine en balkon!!

Wat is er met alle nette Japanners gebeurd?

Na onze spullen te hebben gedropt besluiten we de stad in te gaan. We zijn de straat nog niet uit of we komen opeens allemaal mensen tegen in soort van witte strings.. wat is dit nou weer?! We denken dat we misschien iets hebben gezien wat niet helemaal de bedoeling is, snel doorlopen haha! Onderweg komen we ook onze lieve redders weer tegen die ons zwaaiend en roepend begroeten (ik denk dat we ze maar moeten adopteren…). Hier zitten nog meer van die mannen, vreemd.. Hoe verder we de stad in komen, hoe meer we van deze mannen tegenkomen. Haha wat is dit toch?! Heel vreemd uitzicht al die blote billen op straat, normaal zijn ze altijd zo netjes!! Nou ja het zou wel een eenmalige feestdag zijn denken we.

fukuoka-3

Iemand die een date wil huren?

Na een paar kilometer lopen, komen we aan in de stad. Dit lijkt er meer op! Overal zien we grote, fel gekleurde uithangborden. Lekker kermisachtig, precies mijn smaak! Al snel komen we er achter dat het toch niet alleen maar reclame is, we zitten namelijk in het uitgaansgebied en niet zomaar een uitgaansgebied! Overal komen we namelijk hele gladde (lees: met van dat enge lange haar dat lekker schuin voor je ogen hangt), jonge jongens in pak tegen. Opeens herkennen we het, dit zijn clubs waar je als vrouw een man voor een avond kunt huren! Niet zoals in Nederland, (al kan het daar volgens mij wel op uitlopen) maar meer als date! Het is overigens wel de bedoeling dat je mega veel geld gaat uitgeven want goedkoop is zo’n engerd (niet overdreven) niet! Je zou denken dat één van zo’n club wel voldoende is, maar er blijken hele straten vol van te zijn! Ook waarbij je een vrouw kunt regelen overigens. Hoeveel animo is hier wel niet voor?!

fukuoka 21

Pizzaa

Na alle sushi en noodles hebben we opeens mega veel zin in pizza! Opzoek naar een pizzarestaurant dus. Dat moet goed komen in deze mega grote stad! Al snel vinden we er dan ook één met een bijzonder concept, namelijk all you can eat! Oké, dat zal waarschijnlijk niet de beste pizza zijn, maar we gaan er voor (ons beslissingsvermogen is ook verpest aangezien we inmiddels zo’n honger hebben!). Dit blijkt niet een verkeerde keuze te zijn! Je kunt namelijk niet alleen gewone pizza (en ook nog eens onbeperkt drinken) krijgen, nee ze hebben salade, pasta, nacho’s, chili con carne en het aller aller beste is ze hebben DESSERT pizza. Ik wist niet wat ik me er bij voor moest stellen, maar dat moest ik hebben!! O ja, plus dit restaurant heeft het ook nog eens echt goed begrepen! Je kunt namelijk alle pizza’s half-half bestellen. Twee toppings op één pizza, beste concept ooit! We namen dan ook elk een pizza met daarna uiteraard een dessertpizza. Deze bleek zijn naam meer dan waar te maken! We bestelden namelijk één met half marshmallows en chocolade en half chocolade en banaan, hemel op aarde!

Research naar de blote billen parade!

Na bijna te ontploffen van al het eten (ik denk serieus dat ik een halve koe aan calorieën heb weggewerkt), zijn we al hardlopen naar huis gegaan (grapje, zou ik nooit doen haha). We besloten thuis gelijk maar even wat onderzoek te doen naar de blote billen parade te doen! Wat blijkt, er is gewoon een festival gaande! Wat een geluk! De komende dagen zouden de zeven districten namelijk gaan oefenen om hun één ton wegende standbeeld al rennend en tillend te verplaatsen over een parcour van een aantal kilometer, met als einddoel in de nacht van de 15e de wedstrijd met elkaar aan te gaan! Dat konden we dus mooi gaan zien!

fukuoka-2

Dit went echt nooit!

De volgende dag besluiten we een aantal bezienswaardigheden van Fukuoka te bezoeken. Hoe fijn, ze staan hier namelijk bekend om hun winkelstraten (beste stad ooit). We besluiten richting het winkelcentrum te lopen als we opeens grote groepen met van die mannen in strings tegenkomen. Oké, hier is iets gaande! Als we besluiten af te slaan valt onze mond open van verbazing! We staan opeens midden in een straat vol met mannen gekleed in deze ‘outfit’! Maar niet alleen zijn ze in grote groepen, ze hebben elk ook een enorm standbeeld waarop op elke kant drie mensen zitten! De groepen bestaan van kleine kindjes (ik denk dat ze echt net kunnen lopen) tot oudere mannen. We blijken op het goede moment te zijn gekomen want ze lijken soort van respect aan elkaar te betuigen door al rennend en schreeuwend (kom op! Maar dan in het Japans) naar elkaar toe te rennen. We zijn echt wel op het goede moment hier, al moet ik zeggen dat deze blote billen parade echt niet went haha!

fukuoka-8

Wat een geluk!

Na hier een hele poos te hebben gelopen, besluiten we alsnog naar het winkelcentrum te gaan, maar eerst nog even naar een bekende shrine(tempel) (hoort er toch bij haha). Aangekomen bij de shrine zien ik een poster waarop de schaars geklede mannen hun standbeeld dragen met een datum erbij genoteerd. Dit wil ik even bij een local checken! Ik spreek een koppel aan dat geen woord Engels blijkt te kunnen, poging twee dan maar! Opeens komt er een jongen aan die ziet dat ik de poster probeer te ontcijferen. Ook hij spreekt amper Engels maar probeert duidelijk te maken dat er een show is. Super leuk, hoe komen we daar! Hij loopt met ons mee naar de shrine waar een tribune blijkt te staan en haalt uit een bruine envelop twee kaartjes. Leuk, waar kunnen we die kopen? Ik bedoel hij heeft er maar twee dus het zal niet de bedoeling zijn om maar één van ons mee te nemen, toch? Hij drukt de kaartjes in onze handen, zegt enjoy en wijst ons naar de ingang! WAAT?! Mogen we gewoon zijn kaartjes? Lachend wijst hij ons nogmaals de weg, dit kan toch niet waar zijn?! Al zwaaiend verdwijnt hij en een beveiliger neemt onze kaartjes aan. We zijn gewoon in het stadion! We hadden hier wel over gelezen, maar ook dat het voor buitenstaanders vrijwel onmogelijk is om hier in te komen. Hoe hebben we dit nou weer voor elkaar gekregen? We nemen plek op de tribune en nog geen vijf minuten later begint het spektakel, wat een timing! De groepen die we eerder zagen, komen nu al rennend en schreeuwend met hun standbeeld op hun schouders het stadion binnen rennen. Zo snel mogelijk draaien ze een rondje om een paal en rennen ze weer weg! Klinkt misschien niet heel bijzonder maar wat een spektakel! Hoe gaaf is het dat we hier gewoon zijn? Het blijkt een oefenronde te zijn maar alsnog gaat iedereen er helemaal voor, inclusief het publiek!

fukuoka-5

Net als thuis!

Na deze belevenissen lopen we nog een rondje door het winkelcentrum om lekker naar ons fijne appartement te gaan. En wat kan je beter doen dan met een eigen appartement? Weer eens lekker Nederlands eten! We vinden een lokale en grote supermarkt en doen weer eens echt boodschappen! Je kunt je niet voorstellen hoe blij ik hier van wordt, haha. Denk dat we ook wel echt 1,5 uur in deze mega supermarkt zijn geweest. Na grondig onderzoek koos ik voor mijn favoriete maaltje (al mijn vriendinnen kunnen dit wel raden denk ik) kip (bij gebrek aan cordon blue), gebakken aardappeltjes (uiteraard van die hele foute smoeltjes) en mais! Na hier in Hilversum 10 maanden opgeleefd te hebben (sparen, goedkoop eten en nogal houden van het zelfde, resulteerde dat ik elke dag het zelfde maakte, haha. Velen vinden dit vreemd maar persoonlijk noem ik het liever een specialiteit, haha).

Serieus hoe krijg ik dit ding aan?!

Na deze overheerlijke maaltijd had ik een uitdaging. We hadden al bijna drie weken niet de was kunnen doen vanwege het gebrek aan wasmachine en konden het nu toch echt niet langer uitstellen. Gelukkig hadden we nu een wasmachine, alleen waren alle knoppen in het Japans. De eigenaar was wel zo aardig geweest een uitleg in de ‘geheime’ (ja, we doen nog steeds alsof het niet mijn fout was haha) bijlage te geven, maar deze bleek niet overeen te komen met onze wasmachine. Wel noodzakelijk aangezien ik alle bonte was plus wasmiddel al in de wasmachine had gegooid (Dejavu, ik Hilversum heb ik dit ook een keer gehad, alleen bleek de wasmachine toen helemaal niet te werken, ging de deur niet meer open en viel vervolgens ook nog de hele fles wasmiddel op de grond. Inderdaad, ik was daarna één groot huilend wrak. Ik heb in dit soort situaties namelijk totaal geen zelfbeheersing haha.) Uiteraard reageerde de eigenaar ook niet op  mijn vriendelijk maar zeer dringende mailtjes, haha. Gelukkig bleek een Facebookgroep mij de volgende dag het verlossende antwoord te kunnen geven, zodat hij eindelijk aan kon!

Onze nieuwe Japanse vriend

Na een goede nachtrust en vrolijke begroeting van onze redders, gingen we weer de stad in! Op naar de volgende bezienswaardigheden van de stad. Al snel kwamen zagen we weer straten worden afgesloten en mensen verzamelen langs de weg. Er zou namelijk weer een oefensessie plaatsvinden. Dit wilden wij uiteraard nog wel even bekijken! Zo schattig, eerst kwamen er grote groepen met vader met kleine (hele kleine) kindjes aangerend waarna het grote standbeeld zo snel mogelijk voorbij werd gedragen. We besloten iets verder te lopen waarna een Japanse man ons aansprak. Hij vertelde ons over de traditie van het feest. Deze bleek al jaren oud te zijn, waarbij ook alleen mensen die geboren zijn in de wijk en daar tot op heden wonen of mee verbonden zijn mee mogen doen. Ook kletsen we gezellig over de Japanse gebruiken en Europa. Uiteraard ging dit alles gepaard met het uitwisselen van gegevens en het maken van foto’s, gezellig!

fukuoka 22

ARCADE

Na een rondje door de stad te zijn gelopen kwamen aan bij de beste straat van heel Fukuoka. Namelijk één vol met arcade hallen. Uiteraard willen wij altijd de volledig Japanse belevenis en dan kan je dit zeker niet overslaan! Deze zijn namelijk altijd propvol met hele (maar dan ook hele) enthousiast Japanners, die inclusief handschoentjes, hun highscore proberen te verbeteren door al dansend of slaand op een spel los te gaan! Natuurlijk konden wij niet achterblijven en gingen we voor ijshockey. Niet de normale variant bleek al snel, nee de turbo variant! Halverwege kwam er namelijk niet één maar wel 50 pucks op de tafel. We ging dan ook helemaal hysterisch los! We gewonnen heeft (2x) laten we maar even in het midden… Ook besloten we nog even een gokje te wagen bij de grijpmachine. Hier kon je namelijk de aller grootste bus pringels ooit winnen. Het bleek ons helaas niet gegund, haha. Om onze beleving helemaal af te maken besloten we ook nog even richting de fotohokjes te lopen. Hier zie je namelijk altijd hordes meisjes in prachtige kleding met perfect haar en make-up staan. Dit moest ik ook uitproberen, en dan uiteraard wel in de Barbie variant. Je doet het goed of je doet het niet, haha. Dit was echt het allerbeste ooit! Na je achtergrond voor op het green screen te hebben gekozen, was het zover! Klaar staan in het hokje en alle lekker Japanse poses aannemen (nee, dit zijn niet mijn natuurlijke supermodellen skills haha). Na een stuk of zes poses aan te hebben genomen ging ik op zoek naar mijn foto. Nergens te vinden natuurlijk.. Wat bleek nou, het was helemaal nog niet afgelopen. De machine had je al even gefotoshopt door je huid lekker egaal te maken en je ogen nog net even wat groter (alsof dat nodig was, nu lijk ik net dobbie van Harry Potter haha), maar nu begon het echte werk! Je kon je zelf namelijk nog even opmaken in de stijl die je wilde en overal over de top stempels op te plakken! Uiteraard gingen wij er helemaal voor en Guido besloot dan ook lekker los te gaan met de stempels, prachtig haha! Vervolgens kregen we de foto’s gelukkig wel en ook nog twee per mail, wat een feest!

fukuoka 23

 

Stomme was!!

De rest van  de avond deden we vooral lekker rustig aan waarbij ik een paar uur lang (zonder resultaat) de was droog probeerde te krijgen. De wasmachine verstond onder drogen namelijk ‘lekker vochtig’ en aangezien het die dag ook super benauwd was bleef de kleding net zo nat als dat het uit de machine kwam, top!! De volgende dag waren de weergoden ons gelukkig iets meer gezind met een overheerlijk zonnetje en wind. Na 2 uur alles om de beurt in de zon te hebben gelegen, was het soort van droog, top! En ook soort van schoon aangezien we het overgebleven wasmiddel van een vorige bewoner hadden gebruikt (gelukkig veranderen je standaarden iets tijdens het reizen, haha. In de rest van Azië wassen ze de helft van de tijd of met koud water of gelig water dus echt schoon is het volgens mij niet meer geweest sinds we vertrokken zijn haha).

De laatste spots van Fukuoka

De laatste dag in het leuke Fukuoka brak aan en dus besloten we nog even een paar bezienswaardigheden te bekijken. Zo gingen we naar het mooie Ohori park. Dit bleek echt een prachtig park met in het midden een groot meer te zijn. Zo druk als het in de rest van de stad was, zo rustig was het hier! Na een lekker wijntje (voor een normale prijs, wat een feest!) besloten we ook nog even het strand van Fukuoka te bezoeken. Dit bleek iets minder voor te stellen dan verwacht, maar alsnog leuk om even gezien te hebben.fukuoka-13

Geen oerhollands eten meer voor ons

Na een paar avonden zelf gekookt te hebben, besloten we vanavond voor onze nieuwe favoriete maaltijd te gaan, sushi! We vonden een super goedkoop sushi trein restaurant waar we gelukkig maar vijf minuutjes in de rij hoefden te staan. Ook hier moesten we weer een nummertje trekken, zo gek! Gelukkig voor ons waren we als volgende aan de beurt aangezien alle nummers in het Japans werden omgeroepen. Uiteraard had het ook gekund dat ze zeiden: In gangpad drie wil iemand bier, maar dat bleek gelukkig niet het geval haha! Deze sushi trein bleek weer een nieuwe dimensie aan entertainment te hebben! Hier bestelde je namelijk de sushi op je schermpje, waarna het vervolgens per Ferrari over de band aangesneld kwam. Zooooo leuk en nog goedkoop ook!

fukuoka 24

Hoe laat is het?!

Na deze overheerlijke maaltijd besloten we nog even door de ‘uitgaansstraat’ van Fukuoka te lopen. Deze keer waren er zelfs proppers aanwezig, ze gingen er wel echt voor hier! Wij besloten vroeg te gaan slapen aangezien onze wekker om half 4 weer zou gaan. Het slot van het festival zou namelijk om 5 uur in de ochtend plaatsvinden! De teams zouden nu als wedstrijd tegen elkaar strijden waarbij ze zo snel mogelijk het parcour af moeten leggen. Dus daar stonden wij met ons goede gedrag om half vijf samen met half Fukuoka langs de weg! Het vroege opstaan bleek het wel waard aangezien de sfeer nu nog beter was! Ze gingen er echt voor, super leuk om te zien! Na de teams op verschillende plekken te hebben opgewacht zat het er voor ons helaas op. We moesten Fukuoka verlaten! Maar niet voordat we afscheid hadden genomen van onze nieuwe Japanse vriend. Hier hadden we namelijk nog mee afgesproken onder het genot van een kopje koffie (nee helaas iedereen, niet voor mij, ik drink nog steeds geen koffie haha!). Onderweg kwamen we onze redders en het hele team uit onze wijk tegen die ons uitzwaaiden, zo lief! Na gezellig een uurtje met onze vriend Matsuda te hebben gekletst, zat het er echt op, op naar TOKIO!!!

fukuoka-21

Benieuwd hoe we onze rondreis door Japan hier afsluiten? Houd de blog dan in de gaten! Maar eerst nog wat foto’s!

image  fukuoka-20 fukuoka-19 fukuoka-18 fukuoka-17 fukuoka-16 fukuoka-15 fukuoka-14 fukuoka-12 fukuoka-11 fukuoka-10 fukuoka-7 fukuoka-4 fukuoka-1