Australië

Australia here we come!- Eerste week in Australië!

Na 11 uur wachten op het vliegveld van Kuala Lumpur is het zover! We pakken het vliegtuig naar Australië voor ons volgende avontuur! We gaan namelijk werken en wonen in Australië! Benieuwd hoe onze eerste week in Australië verloopt? Lees dan snel verder!

Eerste week in Australië- Nog maar zes uurtjes te gaan!

Na 11 uur op het vliegveld van Kuala Lumpur te hebben door gebracht mogen we eindelijk in het vliegtuig! Gelukkig, want als we nog langer hier door btrengen kunnen we denk ik net zo goed bij de McDonald’s gaan solliciteren aangezien we daar vandaag al vier keer hebben gegeten, haha. We stappen in het vliegtuig naar Australië waar we zoals gebruikelijk vliegen met Air Asia, lekker goedkoop maar geen service en al helemaal geen beenruimte. Omdat we alles lekker budget hadden geboekt, hebben we geen stoelen gekozen en zitten we net als op de heen weg naar Kuala Lumpur, niet naast elkaar. Geen probleem aangezien we wel beide aan het gangpad zitten en dus nog praktisch naast elkaar zitten! Ik besluit al snel mijn ogen dicht te doen en ben blij met mijn warme kleding aangezien Air Asia het beleid heeft dat de ramen tijdens de vlucht open moeten zijn. (oké, dat misschien niet maar zo voelt het wel haha). Na 4 uurtjes slapen (met turbeluntie) gaan de lichten aan en wordt er om geroepen dat we over 2 uur gaan landen. Ja, als je lekker had door willen slapen had je iets duurdere stoelen moeten boeken namelijk, dan maken ze je niet wakker haha. Maar goed, dat hebben wij uiteraard niet gedaan en aangezien we super stijf zijn vinden we het ook niet erg dat we kunnen gaan aftellen om te starten aan onze in eerste week in Australë!

Australië

Goedemorgen Australië!

Na de laatste uurtjes te hebben overleefd, komen we aan in Australië! We zijn er gewoon, onze eerste week in Australië gaat beginnen! Hoe gek is dat, we zijn al zolang onderweg dat we nu alweer Australië hebben bereikt! We stappen uit het vliegtuig en verwachten dat de warme zon onze gezichten verwarmd. Niks is minder waar, het is gewoon koud! WAT?! Dat is niet de bedoeling, dit is toch het land waar het altijd warm is?! Oké, het is 6 uur in de ochtend dus we hebben nog hoop..

We zoeken onze bagage op het kleine vliegveld van de Gold Coast en lopen richting de douane. Hier gaat alles redelijk soepel behalve dat Guido zijn paspoort niet scant, haha. Gelukkig is dit vandaag al vaker gebeurd en het ligt dan ook gelukkig niet aan ons. Na een gezellig praatje met de douane, werkt het paspoort weer en mogen we door. We pakken onze backpacks, die ik bij het inpakken binnenste buiten heb gedraaid zodat we maar niks ‘illegaals’ het land in brengen. Uiteraard hebben we niks aan te geven en na een laatste scan van onze tas mogen we doorlopen. We zijn in Australië, hoe vet is dat!

Op weg naar de Westermannen!

Hoewel Gold Coast prachtig is, zijn we hier niet alleen voor de mooie stranden gekomen. Nee, we willen namelijk Lewis en zijn familie opzoeken! Lewis is dan ook zo lief om op deze zeer vroege ochtend ons op te halen, zo lief! Al FaceTimend met Laura en de hele familie, ontmoeten we Lewis en stappen we in de auto richting zijn woonplaats. Uiteraard moet er eerst wat gegeten worden en we stoppen dan ook bij een overheerlijk tentje voor een goede boterham met ei en bacon. Ja, we zijn zeker weten niet meer in Azië! De prijzen zijn hoger maar het eten en de service is Westers en fantastisch! Iedereen is soort van te verstaan (het accent is nogal aanwezig haha) en super vriendelijk, dus wij zijn blij! Na dit goede ontbijt stappen we in de auto om gelijk te ontdekken waar dit prachtige gebied omdraait, namelijk het strand! Dit is inderdaad fantastisch, een enorm uitgestrekt zandstrand met prachtig wit zand! Maar hiervoor zijn we natuurlijk niet alleen maar gekomen we en stappen weer in de auto om de rest van de Westermannen weer te zien! We worden enthousiast onthaald door Cassandra (de moeder van Lewis) en hun lieve teckel Toby. (die ik meeneem naar huis, maar dat weten ze nog niet) Zo gezellig en gek om elkaar aan de andere kant van de wereld te zien! Gelijk wordt verteld dat we zolang mogen blijven als we willen en we hebben zelfs een eigen kamer! Zo gaan we onze eerste week in Australië wel overleven! Dit is toch geweldig, zo gastvrij en lief!

Australië 2

Wij willen hier wonen!

Later op de dag komt ook Roger (de vader van Lewis) terug en gaan we gezellig met zijn vieren naar het strand! We zijn er over uit, wat een heerlijke plek is dit! Wij willen hier wonen en dan het liefst zo dicht mogelijk bij de zee. (al ben ik nog wel wat benauwd voor haaien haha) Na heerlijk aan het strand te hebben gelegen, waarbij we gelijk merken dat Australië een land is om jezelf goed in te smeren (Guido verband namelijk heeeeel erg zijn lip), gaan we met Lewis en zijn ouders lunchen. Op elke hoek van de straat heb je namelijk hier een hip en gezond lunch tentje dat ook nog eens vol met mensen zit! Precies waar wij van houden, al is dit niet erg goed voor onze portemonnee haha.

Oké tijd om alles te regelen!

Na een overheerlijk diner en een goede nachtrust, wordt het tijd om dingen te gaan regelen! We hebben namelijk van alles nodig om ons verblijf hier in Australië goed te starten! Deze eerste week in Australië gaan we dan ook benutten om alles op orde te krijgen. We vertrekken dan ook naar een mega winkelcentrum hier dichtbij om alles in orde te maken! En misschien om een piep klein beetje te genieten van de Australische mode, haha. Uiteraard hebben we ook voor Australië een nieuw nummer nodig en dus gaan we de drie bekendste providers van Australië af om vervolgens een nieuw nummer inclusief internet en telefonie aan te schaffen! Verder besluit Guido nieuwe slippers te kopen aangezien die van hem alleen door oude mannen in Azië de bom gevonden worden, haha.

Surfers Paradise!

Na het één en ander geregeld te hebben, besluiten we de omgeving te ontdekken. We moeten namelijk beslissen waar we willen gaan wonen en dan kan je maar beter een idee hebben wat je leuk vindt! We nemen dan ook het OV naar Surfers Paradise aangezien de naam alleen al goed klinkt, haha. Gelukkig is ook hier het OV erg gemakkelijk en zo’n half uurtje later staan we in het bruisende centrum. Overal zien we winkels, gezellige barretjes en het prachtige strand! Dit is besloten, hier willen we wonen! Uiteraard moet er daarna nog wel even een aantal winkeltjes worden bekeken aangezien iedereen er hier nogal hip bij loopt en mijn backpack kloffie een beetje underdresst voelt. Plus, heb je eigenlijk ooit een reden nodig om te winkelen?! Gelukkig zijn er genoeg winkels op mijn passie uit te voeren en dus kom ik thuis met twee rokjes en een topje. Ik kan er weer tegen aan!

image

Oké, dat moeten we nog even snel regelen!

Na een paar heerlijke dagen relaxen, wordt het tijd om te solliciteren. Ik kruip achter mijn laptop en stuur de ene na de andere sollicitatie eruit. Guido daarentegen hangt wat op de bank en ik probeer ook hem aan te sporen om bedrijven te mailen. Ja, ik zal zo even kijken zegt hij… Na een poosje besluit hij eens online te kijken om vervolgens het bedrijf te bellen. Ja, we zoeken inderdaad mensen- kan je morgen langs komen op gesprek?! WAT?! Haha dit kan ook niet anders! We zijn super blij met dit in het vooruitzicht, nu ik nog! Wel moeten we nog even snel een bankrekening regelen, want als Guido wordt aangenomen moet toch ergens het geld heen! We gaan dan ook weer naar het winkelcentrum waar we al snel een bank vinden. We nemen voor het eerst in onze leven een gezamenlijke rekening en zijn nu de troste eigenaren van een Australische rekening! (mijlpaaltje noem ik dat)

Aangezien Guido morgen jarig is, sluip ik er nog even tussenuit om de nodige inkopen te doen. Ik bedoel, je kan deze belangrijke dag toch niet vieren zonder cadeautjes en een taart?! Ik laat Guido achter op een bankje om mijn inkopen te gaan doen en kom hier voor het eerst in aanraking met de Australische supermarkt. Hoewel ik verwacht dat de prijzen hier torenhoog zijn en ik minstens 20 dollar voor een taart moet neertellen, is niks minder waar! Ik vind gewoon een enorme verjaardagstaart voor 6 dollar! Dat is zelfs in Nederland niet mogelijk, haha. Nu nog even afwachten hoe hij smaakt natuurlijk. Ook koop ik nog een aantal cadeautjes waaronder uit naam van Laura. Ik besluit Guido zelf nog een tondeuse te schenken aangezien ik nu al weken hoor dat die van hem zo slecht is dat hij bijna zijn huid er aftrekt, beetje drama queen noem ik dat, maar zijn punt is duidelijk haha!

ER IS ER EEN JARIG, HOERA, HOERA!

Na een rustig avondje met een overheerlijk diner van Cassandra, breekt de volgende dag aan. Guido is JARIG!! Hoewel ik de vorige avond om 12 uur al voor hem gezongen heb, doe ik dit uiteraard de volgende dag weer. Al weet ik niet hoe blij hij daar mee is aangezien Guido het altijd heel duidelijk maakt muziek mooier klinkt zonder mijn stem, maar dat ter zijde haha! We kleden ons om voor een welverdiend ontbijt met uiteraard TAART! Ik steek de kaarsjes op de prachtige fluorescerend blauwe taart aan (ja je krijgt wel chemisch voor die prijs haha) om vervolgens pas te filmen nadat Guido de kaarsjes al heeft uitgeblazen, oeps haha. Vervolgens is het tijd om zijn cadeautjes uit te pakken waar hij super blij  mee is!

Daarna moeten we snel gaan want naast dat Guido een sollicitatie heeft, gaan we ook een appartement bekijken. We hebben namelijk online een appartement gevonden dat in Surfers Paradise te huur staat en ook nog eens 50 meter van de zee is! Dat moeten we zien! We rennen half naar de bus om vervolgens in Surfers Paradise weer uit te stappen. Het appartement ligt inderdaad net zo dichtbij de zee als verwacht en we zijn nu al enthousiast. Helaas voor ons zijn we niet de enige en zo staan we met nog 3 andere stellen te wachten om het appartement te bezichtigen. Gelukkig voor ons haakt bijna iedereen af behalve wij en nog één jongen. Voor de meeste mensen is het te klein en ook wij twijfelen aangezien je wel voor een half jaar moet tekenen… Hierna vertrekken we richting het sollicitatie gesprek van Guido waar hij het uiteraard super goed doet en wordt aangenomen! YES! Nu we dit weten durven we na veel nadenken ook het appartement wel te nemen en tekenen we diezelfde dag nog voor ons eigen huisje! Ons leven hier in Australië gaat nu echt beginnen!

Australië 4

Verjaardagsdiner!

Naast alle gastvrijheid die we van de Westermannen krijgen, nemen ze Guido en mij ook nog eens mee uiteten voor een overheerlijk verjaardagsdiner! We vertrekken met zijn vijven richting een super gezellig restaurant waar ze geweldig vlees serveren! Wij zijn super blij want het is zo lang geleden dat we eens een echt goed stuk vlees hebben gegeten. We bestellen dan ook beide de biefstuk en genieten van de voor en bijgerechten! Het eten is heerlijk en ook deze avond is super gezellig! We zijn zo blij met alle gastvrijheid en vinden fantastisch om er te zijn!

Sport, Sport, en nog eens Sport!

Hoewel we van te voren wisten dat het in Australië draait om sport, gingen we dat nu voor het eerst zelf meemaken! Deze eerste week in Australië zouden we dan ook gelijk ondergedompeld worden in de wereld die draait om sport! Het aankomende weekend zouden er namelijk twee belangrijke wedstrijden te zien zijn, één  van de AFL en één van de EFL, waarbij de één nog gewelddadiger dan de ander is. Guido ging samen met Lewis naar een surfclub om samen met 10 vrienden van Lewis zich voor te bereiden op deze belangrijke dag. Lees: Ze dronken de hele dag bier tot het zover was en dronken daarna nog meer bier haha! Dat de Australiërs heel gastvrij zijn, werd ook hier Guido weer duidelijk wanneer ze niet langer in de surfclub kunnen blijven vanwege jongere kinderen die daar overnachten. Ze balen allemaal, maar een lieve vrouw komt met de oplossing. Ze mogen wel in haar huis slapen en chillen, dan gaat ze zelf wel ergens anders naar toe. WAT?! Zie je het al voor je dat dit in Nederland gebeurd? Dat iemand zijn huis aanbiedt een 10 mensen die ze zelf geen eens kent? Ik ben nu al dol op deze mensen! De rest van de avond brengen ze dan ook daar door.

Ik daarentegen, breng de dag gezellig door met Roger en Casssandra waarbij we het strand bezoeken, ergens gezellig wat gaan drinken en vervolgens met z’n allen op de bank ploffen voor de wedstrijd. Het goede team wint, dus we zijn allemaal blij haha! Hoewel ik normaal gesproken niet van sport houd, moet ik toegeven dat dit een stuk spectaculairder is om naar te kijken dan naar voetbal. Er gebeurd hier tenminste iets en iedereen niet ligt niet hele tijd op de grond te ‘huilen’. Nee hier beukt iedereen elkaar om en staat vervolgens zonder een spier te vertrekken weer op!

Even wat winkelen dan!

Na een gezellig avondje met Roger en Cassandra komen ook Guido en Lewis de volgende dag weer thuis. Echt zin om iets te doen hebben ze alleen niet na deze gezellige avond. Ik daarentegen ben nogal uitgeslapen en heb zin om iets te doen, haha. Gelukkig heeft ook Cassandra hier zin in, en we besluiten dan ook samen naar Pafic Fair te gaan. Ons huis moet natuurlijk wel een beetje gezellig ingericht worden! Hoewel Australië vrij duur is, heb je ook hier goedkopere opties om je huis in te richten! Bij de K-Mart vind je namelijk echt goedkope en leuke accessories voor in huis! Net de Action maar dan iets duurder helaas haha. Ik besluit dan ook een gezellige plant (oké toegegeven, hij is nep want bij mij gaat alles dood) te kopen, kaarsjes maar ook fijne handdoeken etc. Na dit alles te hebben ingeslagen, besluiten we ook nog een paar winkels aan te doen waar ik weer wordt overladen met mooie kleding. Gelukkig is Cassandra beter gezelschap dan Guido en kan ik met een gerust hart gaan passen (Guido is meer het type dat in een mega winkelcentrum zegt dat ik 3 winkel mag uitkiezen, haha). Uiteindelijk vinden we twee mooie bloesjes en één rok. Nu is mijn gehele Australische garderobe volledig en hoef/mag ik niet meer winkelen (tenzij ik een baan vindt, dan mag ik het wel een klein beetje vieren… misschien..)

Na deze eerste week in Australië wordt het tijd om te verhuizen naar ons eigen appartement en ga ik mezelf volledig storten op het zoeken van een baan! Benieuwd hoe dit gaat en of ik mezelf mag trakteren op een nieuwe garderobe (grapje, maar misschien ook niet), houd de blog dan in de gaten voor een nieuwe update! O ja, en volgende keer volgen er zeker meer foto’s!

image image

lombok ontdekken 1

Lombok ontdekken- strand, cocktails en avontuur!

Na het prachtige Nusa Lembongan en Nusa Ceningan, reizen we verder en gaan we Lombok ontdekken! Het eiland dat de lokale mensen ook wel Bali 2 noemen. Dit vanwege de prachtige stranden, met een stuk minder toeristen. Klinkt niet verkeerd toch? Benieuwd hoe wij het hier hebben? Lees dan snel verder!

Lombok ontdekken- Op de mega gezellige boot!

Omdat zowel Nusa Lembongaan als Lombok een eiland is, pakken we weer de boot! Deze keer niet een luxe versie, maar een goedkope en langzamere optie! Geen probleem aangezien we alle tijd van de wereld hebben! We worden deze keer echt opgehaald (niet zoals de vorige keer waarbij ‘ophalen’ eigenlijk betekende zelf op de scooter achter iemand aanrijden) en vertrekken met nog 6 backpackers richting de andere kant van het eiland. Uiteraard is ook hier geen haven en moeten we daarnaast eerst met een klein bootje, om vervolgens op onze daadwerkelijke boot te klimmen. Nee, lekker efficiënt is het niet altijd, avontuurlijk daarentegen wel! Na veilig, inclusief backpack, op de grote boot aangekomen te zijn namen we plek op het dek. Uiteraard moesten de eerder vervoerde kippen alleen wel even verplaats worden, haha. De muziek ging voluit en het bier werd aangeboden. (niet dat dit erg goed verkocht werd aangezien het 8 uur was, maar dat er terzijde haha) Al snel bleek waarom deze boot langzaam was, de motoren waren namelijk uit een scheepswrak opgedoken waardoor ze om de 10 minuten uitvielen. Grapje, maar de de boot deed het wel een stuk of 10 keer niet meer, haha. Gelukkig hadden we er prachtig weer bij en een gezellig muziekje dus geen probleem voor ons!

Rustig en relaxed Senggigi

Na een relaxed en langzaam boottochtje, bereiken we de haven van Lombok (uiteraard niet na 3 stops op andere eilanden maar goed, wij wilden goedkoop reizen haha). Hier pakken we samen met twee Belgische meiden een taxi naar Senggigi, een gezellig kustplaatsje op Lombok. Dat het hier een stuk rustiger is dan op Bali blijkt al snel. Op de weg is namelijk bijna niemand en ook het dorpje Senggigi is vergeleken met Bali bijna verlaten. Al snel vinden we de homestay die we online hebben gevonden met de hulp van een erg opdringerig mannetje. Gelukkig snapt deze man wel wat onderhandelen is en al snel zitten we voor een super lage prijs in een fijne kamer, prima! Na een scooter te hebben gehuurd voor het luttele bedrag van €3,50, rijden we ‘helemaal’ naar de overkant van de straat om te lunchen. Hier komen we er achter dat het opdringerige niet alleen bij de vorige verkoper er goed in zat, nee ook hier worden we van alle kanten aangevallen. We zijn bijna in staat deze plek te verlaten als we een fijn tentje verderop vinden met aardige bedieningen en goede prijzen, dit lijkt er meer op! We genieten op gekleurde zitzakken van het heerlijke weer en goede eten. O ja, en ik laat me ook overhalen voor een prachtig armbandje met zelf gevonden schelpjes (persoonlijk denk ik eerder zelf gekocht, maar dat terzijde haha). Gelukkig mag je als backpacker er bij lopen als een hippie en passen ook deze houtje touwtje armbanden goed in mijn garderobe haha. Maar wees niet bang lieve vriendinnen van mij, winkelen doe ik nog steeds hoor haha!

lombok ontdekken 2

Op naar de watervallen!

De volgende dag besluiten we wat te willen ondernemen en dus stappen we op de scooter voor een tocht van 2 uur. Hoewel het eiland op zich niet erg groot is, liggen de meeste bestemmingen toch vrij ver uit elkaar. Gelukkig zijn we het verre rijden inmiddels gewend en dus stappen we op onze scooter voor een prachtige tocht langs de kust van Lombok. Onderweg zien we geweldige uitzichten en ontmoeten we tijdens een korte pauze super vriendelijke locals. Hier wil iedereen juist een praatje aanknopen of je helpen bij het zoeken van de weg, geen opdringerige verkopers deze keer! Ons beeld van Lombok veranderd dan ook 360 graden! Na wat aanwijzingen en de verzekering dat het niet gaat regenen vandaag. (er is nogal een dreigende lucht maar de lokale mensen doen een paar telefoontjes voor ons en weten ons te vertellen dat het in een stadje verder terug regent, maar bij de watervallen niks gaat vallen. Hoe fijn is dat, persoonlijke Piet Paulusma!) Hoewel we goed naar de locals hebben geluisterd rijden we aan de hand van Google Maps richting de watervallen. (notitie voor mezelf; NOOIT MEER DOEN) Want hoe handig Google Maps ook is, hij kiest altijd de meest toeristische route die totaal niet te rijden valt. Ook deze keer komen we in een klein dorpje aan waar de goede weg (zonder gaten eerlijk waar) ophoud. Nee, het is niet zo dat hij nog een beetje aanwezig is, hij is gewoon weg. Dus daar rijden we over grote stukken steen vermengd met een hele hoop los zand. Ach, denken we er zal zou vast wel weer een goede weg komen toch? Onderweg komen we groepen kinderen tegen die ons al lachend en zwaaiend begroetten (ik zou ook lachen als ik twee toeristen op een scooter uit de jaren 80 over deze weg zag rijden). Gelukkig kunnen ze ons wel de weg wijzen al zie je ze denken- succes daarmee, haha. Na veel geploeter komen we bij een heuvel aan en aangezien we al zo lang onderweg zijn is omdraaien ook geen optie meer. Ik besluit af te stappen en Guido probeert zo snel mogelijk de heuvel op te rijden zodat het a: achter de rug is en b: hij überhaupt de top bereikt haha. Het volgende kwartier gaat het zo door waarbij ik het grootste gedeelte loop. (goed voor de conditie denken we dan maar) Bij de laatste killer heuvel komen we een lokale man tegen die erg moet lachen. Ook hij neemt deze route voor het eerst en heeft zo’n slechte weg nog niet eerder meegemaakt. (gelukkig voor hem is hij met een 4 wheel drive) Hij geeft aan dat de weg nu snel beter wordt, tenminste als we de heuvel opkomen. Gelukkig voor ons lopen er al een poosje twee nieuwsgierige jongens achter ons aan die ons het laatste stuk van de heuvel (samen met mij) opduwen! De weg blijkt hierna inderdaad beter te zijn en vijf minuten later bereiken we de waterval!

Lombok ontdekken 5

De mooiste watervallen tot nu toe!

Na deze heftige tocht komen we aan bij de ingang van de watervallen. Gelukkig hebben we ons van te voren ingelezen, want uiteraard wordt er verteld dat we een gids nodig hebben terwijl we online lezen dat dit onzin is. We geven dan ook aan zelf naar de waterval te lopen en het ‘risico’ voor lief te nemen. Onderweg komen we er al snel achter waarom iedereen online aangeeft dat het nemen van een gids overbodig en geldklopperij is. Er is namelijk een stenen pad waar je nog niet verdwaald op zou kunnen raken al zou je het willen. De eerste waterval is erg mooi en we zien dan ook de lokale bevolking (volledig gekleed in lange kledig) genieten onder de koud en harde stralen, gratis massage noemen ze dat hier haha. Om naar de tweede waterval te komen blijk je van het eerste pad af te moeten wijken, niet erg lastig om te vinden. Vooral aangezien bijna iedereen een gids heeft en we altijd hun nog kunnen volgen haha. De route brengt ons ook hier over een verhard pad wat ons hier en daar door een ijskoud beekje brengt. Na ongeveer 30 minuten komen we aan bij één van de mooiste watervallen die we ooit hebben gezien! Onderweg naar de waterval val ik bijna face first in het water, maar bereik uiteindelijk toch droog en ongeschonden de prachtige waterval! Guido besluit wel een duik te willen wagen en zwemt in het ijskoude water! (ik daarentegen vind het wel mooi genoeg vanaf de kant haha)

lombok ontdekken 3

Relaxen, cocktails en goedkoop eten!

De volgende dagen genieten van het rustige Senggigi door vooral op het strand te liggen en cocktails te drinken. Gelukkig kunnen we dit compenseren met het goedkope eten dat op het plein van Senggigi wordt verkocht waar we al eten voor €1 a €2! Al moet ik toegeven dat alleen de eerste keer eten geslaagd was toen we een standje vonden met overheerlijke hamburgers. De tweede keer was deze namelijk dicht waardoor ik al wenend koude rijst met ei bij het volgende standje heb gegeten. Nou ben ik hier al geen fan van, maar koud kunnen ze het ook overdrijven haha. (wees niet bang ik heb het gecompenseerd met een overheerlijke Cornetto haha, die van aardbei uiteraard voor de vitaminen)

Op naar levendig Kuta

Na deze paar rustige dagen besluiten we verder te reizen. We willen Lombok ontdekken en dus kunnen we niet alleen op Senggigi blijven! Na een paar keiharde onderhandelingen waarbij ik een stuk of 4 keer wegloop (werkt altijd), dingen we af tot een goede prijs om ons morgen naar Kuta te laten vervoeren! (ik moet toegeven dat ze bij de vierde keer me niet meer achterna kwamen en ik zelf maar met hangende pootje terug ging, haha) We stappen de volgende ochtend in een minivan naar Kuta waar we na zo’n 1,5 uur aankomen. Overal zien we gezellige restaurantjes, mega veel backpackers en een overvloed aan homestays, dit is meer iets voor ons! Uiteraard hebben we niks geboekt en na een kleine zoektocht vinden we een heerlijke kamer inclusief ontbijt en met prachtig balkon, heerlijk!

Lombok ontdekken 6

Prachtige natuur en hoge kliffen

Na een overheerlijke lunch bij één van de hippe en gezonde tentjes bij ons in de straat, besluiten we op onze scooter te stappen om de omgeving te verkennen. Online vinden we een mooi strandje op zo’n half uurtje rijden dus daar gaan we naar toe! Ook dit strand is weer prachtig en het water helder blauw. We laten ons overhalen om een snorkelset te huren die we tegen een klein prijsje de hele dag kunnen gebruiken. Helaas begrijpen we al snel waarom, haha. Hoewel het water prachtig is en je er schildpadden zou moeten kunnen zien, zien we tijdens het snorkelen nog niet eens onze eigen handen. Het water is zo troebel en zanderig dat we net zo goed onze ogen dicht konden doen. Daar zijn we dus mooi ingetrapt haha, al zijn we niet de enigen die wanhopig iets onderwater proberen te zien. Na een paar uurtjes op het strand houden we het voor gezien en besluiten we nog even naar sunset point te lopen. We zien namelijk zoveel mensen die heuvel oplopen dat ook wij ons zelf maar de heuvel op slepen. (ja, inderdaad ik ben lui) Eenmaal boven (wat redelijk lastig ging op een slipper die om de drie seconden sneuvelde), zien we het meest prachtige uitzicht! We staan namelijk vanaf enorme groene kliffen/bergen naar de zee te kijken. Hoe gaaf is dit! Zeker één van de mooiere plekjes van Lombok waar we dan ook meerdere keren terug komen de volgende dagen!

Lombok ontdekken 7

Slippers maken?!

Omdat mijn slippers voor de zoveelste keer gesneuveld zijn, besluiten we na ons diner met overheerlijke pizza’s, (en de nodige cocktails want het was immers happy hour) seconden lijm te kopen om het voor eens en altijd op te lossen! Guido zal dit klusjes wel even klaren… haha. Helaas voor hem blijken de cocktails toch iets meer aan te slaan dan verwacht en bij het openen van de lijm gaat het helemaal mis. Guido duwt namelijk in de tube terwijl hij hem openmaakt en na een schreeuw verdwijnt hij vliegensvlug naar binnen, dat is niet goed gegaan dus. Slap van de lach loop ik naar de badkamer waar ik Guido onder de douche tegenkom. Het enige dat hij zegt is; Je moet beloven dat je niet gaat lachen oké? Persoonlijk vond ik dat het daar al een beetje te laat voor was, maar goed ‘beloofd’. Hierna stapt hij uit de badkamer en laat zijn handen zien die twee grote hompen lijm zijn en ook zijn enkel heeft een nieuwe toevoeging… Ik houd het niet meer van het lachen en probeer Guido zo goed mogelijk te ondersteunen om de secondelijm van zijn lichaam af te schrobben. (grapje ik lach alleen maar terwijl ik toe kijk, ik ben een heks) Zelf voel ik de cocktails iets minder en repareer nog maar even snel mijn slipper voordat alle lijm opgedroogd is, haha.

‘Pink’ Beach?!

Na nog een paar dagen relaxen op Kuta, zijn we klaar met alleen maar op het strand liggen en besluiten we het avontuur op te zoeken. We stappen voor de zoveelste keer op onze scooter om deze keer Pink Beach te bezoeken. Dit zou een prachtig roze strand zijn op ongeveer 2 uurtjes rijden dus daar gaan we! Ook de wegen aan deze kant van het eiland blijken fantastisch te zijn en na ongeveer 1,5 uur rijden komen we eindelijk in de buurt van het beroemde strand. Helaas houd de goede weg er mee op, maar we zijn wat gewend! Al hobbelend rijden we verder waarna we een afslag naar links nemen. Nog zo’n half uur later bereiken we het einde van de straat, maar een roze strand ho maar. Ooo jullie willen naar pink beach?! zegt een local; Ja dan moet je helemaal terug en dan naar rechts. Oké, daar waar we net vandaan kwamen dus haha. Guido zegt vervolgens ook nog eens; Ja ik zeg wel een bordje met iets met roze staan, maar ja jij zei dat het volgens Google Maps deze kant op was…. Dus daar gingen we weer (nadat ik met de scooter over Guido was heen gereden) het hele eind terug! Na nog ongeveer een uurtje rijden, waarbij we ondertussen aapjes spotte, kwamen we aan! Eindelijk, we hadden het roze strand gevonden.. Nou ja… Ik weet niet wie die naam had verzonnen maar gebaseerd op het strand kon het niet zijn. Het strand was namelijk gewoon geel afgezien van een paar rode zandkorrels. Haha nou ja prima, we hadden eigenlijk ook niet anders verwacht. Gelukkig ging het ons meer om het dagje uit, dus na een paar uurtje op het strand namen we de juiste route terug.

Lombok ontdekken 8

Gaan we het doen?!

Na nog een paar dagen genoten te hebben van alles wat Kuta te bieden heeft, besluiten we dat het tijd wordt om weer een activiteit te ondernemen. En wat kan je nou beter doen op Lombok dan de Rinjani te beklimmen? Hoewel we online lezen dat het vrij pittig is, besluiten we er na veel getwijfel voor te gaan! We gunnen ons zelf nog één dagje mentaal voorbereiden en boeken een tour naar de top van de berg! Benieuwd hoe dit ons is vergaan? Houd de blog dan in de gaten! Ik kan je verzekeren, het zal niet tegenvallen! Maar eerst nog meer foto’s van het prachtige Lombok!

lombok2-18 lombok2-17 lombok2-16 lombok2-13 lombok2-10 lombok2-9 lombok2-8 lombok ontdekken 4 lombok2-19

 

Nusa Lembongan

Paradijs, hoge kliffen en reuzenmanta’s op Nusa Lembongan

Na het prachtige Bali (deel één en twee), pakken we de boot richting Nusa Lembongan! Op naar het eiland met hoge kliffen, prachtige stranden en een paradijselijk gevoel! Benieuwd wat wij hier allemaal doen? Lees dan snel verder!

Pa-ra-dijs!

Na een kort, maar heftig boottochtje waarbij de golven over de boot heen vlogen, kwamen we aan! Het water was helder (maar dan ook echt helder) blauw en het strand bijna wit. Uiteraard was er geen haven dus na even de door zee te hebben gewandeld, (gelukkig niet met backpack anders was ik zeker weten om gekukeld, ik ben nou eenmaal onhandig van aard) stonden we op dit prachtige eiland! We stapten met nog wat mensen in een busje dat bij ons ticket inbegrepen zat, waarna we richting ons guesthouse reden. We besloten dit namelijk nu wel een keer van te voren te boeken aangezien deze de goedkoopste van het hele eiland was en ook nog eens top beoordelingen kreeg. (wees maar niet bang, dit hebben we de ochtend zelf geregeld dus de naam van de website mag nog het zelfde blijven haha) Na aangekomen te zijn besloten we een scooter te huren en richting het strand te gaan, maar niet voor dat we een overheerlijk gezonde lunch hadden gescoord. We vonden een hip tentje genaamd Eco Bali, waar ‘gezond’ een hele nieuwe betekenis kreeg. Begrijp me niet verkeerd, ik houd echt van gezonde dingen en vooral als lunch, (niet als snack, dan wil ik gewoon chips,bitterballen, en popcorn) maar hier overdreven ze het een beetje. Waar ik dacht een overheerlijke fruitsalade met wat geroosterde noten, andere gezonde toevoegingen en yogurt besteld te hebben, kreeg ik één hele grote bak vol met noten en dikke yogurt. Oftewel, konijnenvoer. Voor Guido stond er al helemaal weinig op het menu want ze besloten dat brood en ei niet oké was. Nee lekker een schaal vol met wilde rijst, (wat ze daar dan ook mee mogen bedoelen) iets van groenten en watermeloen. Om het te compenseren kochten we twee dikke plakken bananenbrood voor mee naar het strand. (anders raakt ons lichaam helemaal van slag, haha)

Zo goed als de wegen in Bali waren, zo slecht waren ze hier. Kuilen waren dan ook meer de regel dan uitzondering, waardoor we al stuiterend aankwamen. (gelukkig is Guido pro en wil hij altijd rijden, want als ik dit moest doen dan lagen we nu of in het ravijn, de bosjes of hadden we een hond geraakt) Ook hier was het strand prachtig en bleek het zelfs tussen twee kliffen te zitten waardoor het uitzicht fantastisch was. Nog beter was dat je hier goedkoop bedjes kon huren om vervolgens ook in de infinity pool te dobberen, kon niet beter dus! Alhoewel, Guido bleek zich als ninja te ontpoppen nadat een groepje wespen het op mijn cola hadden voorzien, (nee, hoeveel insecten we ook zien, ik denk niet dat dit ooit veranderd haha) maar verder was het heerlijk haha!

Nusa Lembongan 1

Sightseeing!

Hoewel we gerust nog een paar dagen in het infinity zwembad hadden kunnen liggen, moest er natuurlijk ook iets van het eiland worden gezien! Uiteraard stapten we weer op onze scooter om ons over de ‘wegen’ van Nusa Lembongan te begeven! Onze eerste stop was het mangrove bos. Volgens iedereen moest dit een leuke stop dus ondanks onze twijfels gingen we hierheen. De weg er naar toe, bleek nog net even iets erger te zijn dan we hadden al vermoed. Waar je normaal wel een soort van een wegdek hebt, was het hier verstandiger om door de groef aan de zijkant van de ooit bestaande weg te rijden. In de weg zelf zaten namelijk zoveel gaten de we al hobbelend bijna van onze scooter vielen, haha. Eenmaal aangekomen was het precies zoals het eigenlijk al had moeten doen vermoeden. Het was een bos (niet al te mooi ook, haha), in het water. Mijn plan om leuk te gaan kajakken liet ik maar snel varen toen ik besefte dat het ongeveer 35 graden was en ons vorige avontuur in Halong Bay ook niet erg soepel ging, haha. (we draaiden nogal veel rondjes en in tussentijd ben ik er  nog niet achtergekomen hoe je zo’n bootje moet besturen haha) Gelukkig voor ons kon je ook bootjes huren waarna we een dealtje sloten met een local. Uiteraard niet zonder stevige onderhandeling waarbij hij ons eerst uitlachte om ons voorstel om er vervolgens toch maar akkoord mee te gaan, haha. Hoewel het rondje varen leuk was, stelde het bos niet veel voor en na 20 minuten stonden we dan ook weer op het droge. Niet echt een must-see dus! Al was het wel leuk dat onze ‘gids’ die geen woord Engels sprak ons 6x dezelfde mango probeerde aan te wijzen, dankjewel daarvoor meneer haha.

Nusa Lembongan 2

Devil’s Tear

Na ons boottochtje reden we richting het zuiden van het eiland. Dit klinkt heel ver, maar het eiland is echt piepklein waardoor we er binnen een half uur waren. Hier gingen we op zoek naar de Devil’s Tear, dat gelukkig net zo spectaculair is als het klinkt. Je moet het alleen wel even vinden, haha. Helaas had Google maps daar geen zin in, waardoor we drie keer de verkeerde kant op reden, maar met behulp van vriendelijke locals uit eindelijk toch de weg vonden! Uiteraard zat het precies naast het strand dat we gisteren hadden bezocht, oeps. Eenmaal aangekomen was het er inderdaad prachtig! Devil’s Tear is namelijk een plek waar het water prachtig blauw is en meters hoog tegen de kliffen aan slaat. Aangezien het water op dat moment redelijk rustig was, besloten we later nog eens terug te komen. Geloof me, dit was het meer dan waard haha, maar daar over later meer!

Nusa Lembongan 3

Over de brug naar Nusa Cenningan

Aangezien Nusa Lembongan erg klein is en we nu al het grootste gedeelte hadden ontdekt, besloten we verder te gaan naar Nusa Cenningan. Een nog kleiner eilandje dat per brug aan Nusa Lembongan zit verbonden. Deze keer ging Google Maps nog net even iets verder met zijn avontuurlijke route, iets te ver wat mij betreft haha. Nu werden we namelijk richting een weggetje geleid dat als maar dunner werd waarna we ons door de bosjes een weg probeerden te banen. Aangezien we ook geen idee hadden hoe we er anders moesten komen, besloten we maar door te zetten. Na een poosje bereikten we weer een klein weggetje waarbij we al het vermoeden hadden dat ook dit niet de normale weg naar Nusa Cenningan kon zijn. Iedereen ging hier toch naar toe?! Na een poosje hobbel op, hobbel af over een mini paadje te hebben gereden, kwamen we aan. Op het strand, haha. Oké, dit ging zo dus niet. Dus daar gingen we weer terug, op zoek naar de echte weg! Gelukkig vonden we niet al te lang zoeken een grote weg, (waar we in eerste instantie ook vandaan kwamen, haha) waarna we al snel de brug naar Nusa Cenningan zagen. Deze brug was groot genoeg voor één scooter per keer, maar zoals zo vaak in Azië werd dit niet als een probleem gezien. Iedereen ging er van beide kanten gezellig tegelijkertijd overheen en zo stonden we dan geduldig achter selfie makende Aziaten om vervolgens onze scooter zo dicht tegen de zijkant van de brug te duwen dat het verkeer uit tegenovergestelde richting ook kon passeren. Niet nadat er 100 selfies waren genomen uiteraard en ze ook nog eens geïrriteerd achterom keken, hallo selfie -time?! (gelukkig zijn we wat gewend en ben ik inmiddels de meest geduldige persoon ooit, maar diep van binnen wilde ik ze met selfie stick en al over de reling kukelen, haha)

Lombok2-4

Secret Beach

Na de brug en alle selfie sticks te hebben gepasseerd, (waarbij we per ongeluk ook nog iemand met onze spiegel hebben geraakt, oeps) vervolgden we onze weg naar Secret Beach. Onderweg zagen we de zeewier telers druk aan het werk wat prachtige plaatjes opleverde! Na hier wat mooi foto’s van te hebben genomen reden we richting Secret Beach dat volgens vele een prachtig strandje zou moeten zijn. Deze vonden we gelukkig iets gemakkelijker en stonden we niet met scooter en al op het strand haha. Erg Secret bleek het strand niet te zijn aangezien je door een resort moest om het strand te bereiken. Maar inderdaad, ook hier was het strand en het uitzicht weer prachtig! Dat Nusa Cenningan bekend staat om haar mooie kliffen werd ons zeker wel duidelijk!

Ziplinen en van kliffen springen!

Ja, we gingen op naar het avontuur! Eerst een stukje ziplinen en dan van een klif springen, dat klonk ons wel goed! Onze eerste stop was het zip linen waar we ons al verbaasden over het aantal scooters dat we hier tegenkwamen, geen haha. Na het zoveelste steile en slechte pad kwamen we aan bij de zip line die toch zeker wel drie meter lang was. Dit was wel heel weinig, dus op naar de kliffen dan maar! Dit zat uiteraard weer totaal ergens anders, maar gelukkig was het rijden op Nusa Cenningan al een avontuur op zich! Onderweg zagen we prachtige uitzichten maar een klif waar je vanaf kon springen vonden we niet. Wel een café op een klif met uitzicht over het water, daar moesten we het maar mee doen haha! Voor het avontuurlijke gevoel ben ik nog wel even de trap naar beneden geklommen maar nadat die ophield en het pad vervolgens ook niet verder ging, hield ik het maar voor gezien.

Nusa Lembongan 5

Woooow die golf!!

Na een goede lunch met prachtig uitzicht, besloten we terug te keren naar Nusa Lembongan om nogmaals Devils Tear’s te bezoeken. Deze keer was de zee veel wilder waardoor de golven spectaculair op de kliffen sloegen! Dat vroeg om een selfie met zo’n hoge golf uiteraard! Dus daar stonden we samen met nog een stelletje te wachten op die ene perfecte golf voor de foto. In de verte zagen we een grote aankomen waarna we er al snel achterkwamen dat deze misschien wel een beetje erg groot was. Voor we ons konden bedenken kregen we een enorme lading water over ons heen en konden we al rennend nog net onze camera en telefoons redden. Onze buren hadden het helaas iets minder goed getroffen. Bij hun was de golf zo hard aangekomen dat ze beiden op de grond waren geslagen, oeps! Hadden we toch nog onze dosis avontuur gekregen haha!

image4 image3

Reuzen manta’s spotten!

Na ons scooteravontuur besloten we voor de volgende dag een snorkel tour te boeken waarbij het doel was reuzen manta’s spotten! Uiteraard wilden we dit wel lekker goedkoop doen en dus na wat afdingen, boekten we een tour bij ons guesthouse. De volgende ochtend werden we ‘opgehaald’, (we moesten op onze eigen scooter of mochten met z’n tweeën bij hem achterop… Ja ik weet het, dat krijg je als je voor een dubbeltje op de eerste rang wilt zitten) waarna we ongeveer een half uurtje later vertrokken. De zee was mega wild, dus ik had er zin in haha.. De eerste stop zouden we misschien de reuzen manta al kunnen zien dus vol goede moed sprongen we het kolkende water in. De één iets sneller dan de ander.(met de golven zag het er op zich niet erg aantrekkelijk uit, haha) Na alle moed bij elkaar te hebben geraapt sprong ook in de diepe zee in waarna ik een stuk of zes slokken zeewater binnen kreeg. Oké, ik moest een zwemvest, NU. Gelukkig waren die wel aanwezig en zo mocht ik samen met een jongen die niet kon zwemmen lekker veilig een zwemvest aan. (loser, i know haha) Nu kon ik heerlijk drijven en genieten van al het prachtigs onder mij. Oftewel niks- er was gewoon helemaal niks te zien, haha. Terug de boot dan maar weer in, op naar het volgende punt. Hier hadden we meer geluk! De gids zag een reuzen manta en met z’n allen sprongen we het water in om hem te aanschouwen. Uiteraard ging ik met mijn zwemvest niet zo hard dus ik dreef lekker achteraan, maar ik heb hem gezien! De reuzen manta was enorm, zo gaaf om te zien! Guido was uiteraard wel super snel en kon zelfs nog een prachtige foto van het dier schieten! Eenmaal terug in de boot waren we verkleumd van het koude water. (golf van Alaska stroomde hier tussendoor denk ik, haha) Op naar de laatste stop waar we geen reuzen manta’s meer zouden spotten, maar gewoon gingen snorkelen. Guido en ik vonden het wel prima, na lekker opgewarmd te zijn hadden wij echt geen zin meer om het water in te gaan. Dit bleek al snel geen optie toen iedereen zei dat het zoooo prachtig was dus hup snorkel set weer op en in het water! We kregen wat brood toe gegooid en het was fantastisch! Allemaal prachtige gekleurde vissen aten van het brood in onze handen, zo gaaf!

mantra-1

Nog even relaxen!

Eenmaal terug aan land besloten we voor de rest van de dag lekker bij het zwembad te relaxen onder het genot van een drankje of twee! Heerlijk, zo in de zon na in dat koude water als een lijk te hebben gedreven, haha. Nu we alles van Nusa Lembongan en Nusa Cenningan hadden gezien, besloten we verder te reizen. Op naar Lombok! Benieuwd wat we hier gaan doen? Houd de blog dan in de gaten! Maar eerst nog een paar foto’s!

image1-2 image2-4 Lombok2-6 Lombok2-2

 

diepste kratermeer ter wereld

Wij bezochten het diepste kratermeer ter wereld!

Na de prachtige maar uitputtende jungle trekking, vervolgden we onze weg naar Lake Toba om het diepste kratermeer ter wereld te bezoeken! O ja, en vooral lekker te relaxen!

Kunnen we niet per helikopter?

Na afscheid te hebben genomen van het prachtige Bukit Lawang, gingen we op weg naar Lake Toba waar we het diepste kratermeer ter wereld kunnen vinden! Zoveel zin we hadden om daar te zijn, zoveel tegenzin hadden we om 8 uur lang daar naar toe te reizen. Dit zou namelijk betekenen dat we eerst helemaal naar Medan moesten reizen waarbij de vorige verschrikkelijke rit over onverharde wegen (we zijn wat gewend maar dit slaat alles. Lees: gaten zo groot dat als je ze zou vullen met water er gemakkelijk een kleuterklasje in kan zwemmen) ons nog vers in het geheugen stond gegrift. Gelukkig voor ons waren we deze keer wel zo verstandig geweest om niet per publieke bus te reizen maar in een minivan met airconditioning en maar 4 andere mensen i.p.v. 27, haha. Onze medepassagiers bleken aardig en gelukkig was ook onze chauffeur uiterst voorzichtig. Met een aantal korte stops, een heerlijke Indonesische lunch (voor nog geen €2 p.p.) en prachtig uitzicht onderweg, kwamen we aan! We moesten alleen nog even de ferry nemen en een slaapplaats kiezen.

diepste kratermeer ter wereld 1

Oké, dit is gewoon een vakantie op onze reis!

Tijdens een wild ferry tochtje over het diepste kratermeer ter wereld, ontmoette we een Nederlandse moeder en dochter die al jaren op het eiland kwamen en in een fijne accommodatie sliepen. Aangezien wij geen plannen hadden besloten we hun te volgen en het hotel te bekijken. De boot zette ons voor het complex af waarbij ik bij het afstappen van de boot bijna achterover het water in viel (evenwicht is nooit echt mijn sterkste punt geweest. Plus een klein Indonesisch mannetje die ongeveer 50 kilo weegt en mij inclusief backpack omhoog moet trekken helpt ook niet echt haha. Bijna lagen we samen in het meer…). Het complex bleek fantastisch! Een prachtig resort met twee zwembaden aan het meer! De kamers waren heerlijk en ook nog eens goedkoop, het leek wel alsof we op vakantie waren gegaan! (ik weet het we zijn op reis maar dit voelt gewoon als een mini vakantie in onze reis!)

diepste kratermeer ter wereld 2

Het diepste kratermeer ter wereld- Wat een uitzicht!

Na een heerlijke nachtrust is ons schone, grote en zachte bed werden we wakker met het meest prachtige uitzicht! Vanaf ons terras hadden we namelijk uitzicht over het prachtige blauwe meer! Dit was dus het diepste meer ter wereld met een diepte van ruim 450 meter, dat ontstaan was na een enorme vulkaanuitbarsting! Omdat op het schiereiland Samosir zelf niet zoveel te doen was genoten we de volgende dagen vooral van het prachtige uitzicht, lagen we in de zon en genoten van alle gezellige restaurantjes op het eiland! O ja, en we dachten dat we super bruin waren geworden in één dag totdat we een paar dagen later zo erg aan het vervellen waren dat we een slang leken die zijn huid achterliet (vies,  know)

diepste kratermeer ter wereld 4

Scootertocht!

Op onze één na laatste dag op het eiland moest er uiteraard nog wel even iets van het eiland worden gezien. Uiteraard kan dat op maar één manier, op de scooter (en op de fiets natuurlijk, maar laten we eerlijk zijn dat was nooit echt een optie met 30 graden en heuvels, haha)! Dus we huurden een scooter uit de jaren 60 (serieus nog ouder en er zaten houten wielen onder denk ik) die aan alle kanten rammelde en reden over het eiland! De weg die voor ons nog redelijk goed had geleken bleek na 100 meter een nieuwe vorm aan te nemen, namelijk een combinatie tussen gaten, grind en zand. Gelukkig is Guido na Vietnam de beste scooterrijder ooit dus hij bracht ons met gemak over het eiland!

diepste kratermeer ter wereld 5

Kannibalen!

Onderweg hadden we prachtig uitzicht over het eiland, zagen we de typische Batak huizen en bezochten we een aantal bezienswaardigheden waaronder het meest lugubere plekje van Samosir, de ‘stone chairs’ ! In het dorpje Ambarita werden vijanden namelijk op een bizarre wijze gestraft… Wanneer een vijand gevangen werd genomen werd samen met leiders van andere dorpen een raad gevormd die samen kwamen bij deze stenen stoelen. Hier werd vervolgens bepaald of deze persoon wel of niet schuldig was en dus ter dood veroordeeld moest worden. Maar dit was nog niet alles.. Zodra er werd besloten dat deze persoon schuldig was, werd deze onthoofd waarna ze hem met zijn allen gezellig oppeuzelden onder het genot van een glas bloed van het slachtoffer. Ja, dit waren dus zeker wel kannibalen!

diepste kratermeer ter wereld 6

Op naar Bali!

Na zeven dagen te hebben genoten van alle luxe dat het eiland ons te bieden had en het prachtige uitzicht op het diepste kratermeer ter wereld, namen we weer afscheid van deze heerlijke plek! We namen de boot waarbij ik deze keer zonder kleerscheuren zowel de boot als de kant bereikte, haha. (serieus ik had vorige keer gewoon bloedende knieën aangezien ik mezelf op de kant worp. Ben bang dat ik nooit bekend zal staan dat ik super gracieus door het leven ga, helaas). We stapten weer in een busje en gingen op weg naar het vliegveld van Medan. Morgen zouden we namelijk het vliegtuig nemen naar paradijselijk Bali. Gelukje voor ons was dat het enige hotel dichtbij het vliegveld super luxe was waar we mega veel roomservice bestelden (voor nog geen €7, wat een feest) om vervolgens om 5 uur s’nachts het vliegtuig naar Bali namen!

diepste kratermeer ter wereld 6

Over onze avonturen in Bali de volgende keer meer! Maar eerst nog een aantal foto’s van het prachtige Lake Toba!

lake-toba-9 image image lake-toba-6 image lake-toba-5 lake-toba-2

Rond reis door Japan: Fukuoka, de gekste stad tot nu toe!

Na het spotten van de berg Fuji, brengt onze rondreis door Japan ons naar Fukuoka. Een stad waarvan we geen idee hadden wat we ervan konden verwachten, maar ons meer gaf dan we ooit hadden kunnen hopen! In de gekste stad tot nu toe maakten we dan ook genoeg mee!

Rondreis door Japan- Lekker efficiënt

Vanuit het rustige maar mooie Mishima besluiten we door te reizen. Maar waar willen we naar toe? We besluiten dat het Sapporro wordt, de voormalig olympische stad! Het ligt een stuk boven Mishima (9 uur met de trein), maar goed we hebben toch de JR Railpass. Na besloten te hebben slaat een dag later toch de twijfel toe, wat is daar eigenlijk te doen?! (haha lekker uitgezocht dus) Al snel komen we er achter dat Sapporro misschien meer geschikt is in de winter, oké schrappen dus! Maar wat nu?! Na wat gegoogle komen we er achter.. Fukuoka! Dit ziet er super leuk uit! Niet dat het ook maar een beetje op de route ligt, haha. Fukuoka ligt namelijk tussen Beppu en Nagasaki, oftewel waar we net vandaan komen en ook nog eens weer helemaal in het zuiden, haha! Nou ja wat maakt ons het uit, dat wordt het! (zonder plannen reizen is super maar niet altijd efficiënt haha)

Is het een scam?

Na de trein te hebben genomen vanaf Mashima komen we aan in Fukuoka. Via Agoda hebben we een luxe appartement geboekt dat een beetje te goed klinkt om waar te zijn. Maar ja, wie wil dat nou niet voor 5 dagen een eigen appartement in plaats van elke dag verkassen en in een dorm slapen, dat is de gok wel waard! Vanaf het station is het 2,9 km lopen en op de één of andere vreemde manier komen we niet op het idee met de  bus te gaan, nee joh lekker sportief! Volledig bezweet lopen we als maar verder van het centrum af, richting een soort achterbuurt. Hier ziet het een stuk minder Japans uit, veel minder goed onderhouden, graffiti en zelfs zwervers (die spotten we echt bijna nooit hier). Gelukkig zijn we veel erger gewend, maar een goed gevoel bij het ‘luxe appartement’ krijgen we niet, haha. Na door onverharde paadjes te zijn gelopen moeten we er zijn, een soort vervallen huisje. Oké, zijn we opgelicht?

Onze redders in gele t-shirts met blauwe schorten

We willen aanbellen totdat er opeens twee vrouwtjes in gele t-shirts met blauwe schorten aankomen lopen. Ze gebaren niet aanbellen, dat klopt niet! Opeens komen er nog meer vrouwen aan, ze hebben ons gevolgd, haha! Wij als westerlingen horen namelijk totaal niet in deze buurt en vallen nogal op blijkbaar. Ze wijzen naar het huis van de buurman, dat moet het zijn! Nou dat mochten we willen, maar volgens het adres is het hier… Ik ben er over uit we zijn opgelicht, dat kan niet anders. De lieve mevrouwtjes denken er anders over, ze proberen mij met schouderkloppen over te halen dat het allemaal goed gaat komen (hoe lief!). Ze weten namelijk zeker dat we in het appartement er naast moeten zijn. In gebarentaal en via Google Translate proberen ze ons duidelijk te maken dat we een appartement nummer moeten hebben, die wij uiteraard nergens kunnen vinden. We laten nogmaals het adres zien en besluiten samen bij het adres wat op onze bevestiging staat aan te bellen. Een heel oud vrouwtje doet open, oké dat klopt dus echt niet haha! Guido besluit nog maar eens verder in onze boeking te scrollen en daar vinden we het, een ‘geheime’ bijlage (oké, mijn fout, deze had ik even niet gezien, haha). We zijn er achter wat ons appartement nummer is! Onze lieve redders weten hoe het verder moet, ze halen de sleutel uit een slot aan het hek, halleluja! Met z’n allen (ja, echt!) doen we een vreugde dansje! Nadat we de deur ook nog eens hebben open gekregen is iedereen aan het klappen en worden we uitgezwaaid, wat een redders!! Het appartement blijkt net zo te zijn als op de foto’s! Alles is nieuw, we hebben een eigen keuken, twee kamers, fijne badkamer, wasmachine en balkon!!

Wat is er met alle nette Japanners gebeurd?

Na onze spullen te hebben gedropt besluiten we de stad in te gaan. We zijn de straat nog niet uit of we komen opeens allemaal mensen tegen in soort van witte strings.. wat is dit nou weer?! We denken dat we misschien iets hebben gezien wat niet helemaal de bedoeling is, snel doorlopen haha! Onderweg komen we ook onze lieve redders weer tegen die ons zwaaiend en roepend begroeten (ik denk dat we ze maar moeten adopteren…). Hier zitten nog meer van die mannen, vreemd.. Hoe verder we de stad in komen, hoe meer we van deze mannen tegenkomen. Haha wat is dit toch?! Heel vreemd uitzicht al die blote billen op straat, normaal zijn ze altijd zo netjes!! Nou ja het zou wel een eenmalige feestdag zijn denken we.

fukuoka-3

Iemand die een date wil huren?

Na een paar kilometer lopen, komen we aan in de stad. Dit lijkt er meer op! Overal zien we grote, fel gekleurde uithangborden. Lekker kermisachtig, precies mijn smaak! Al snel komen we er achter dat het toch niet alleen maar reclame is, we zitten namelijk in het uitgaansgebied en niet zomaar een uitgaansgebied! Overal komen we namelijk hele gladde (lees: met van dat enge lange haar dat lekker schuin voor je ogen hangt), jonge jongens in pak tegen. Opeens herkennen we het, dit zijn clubs waar je als vrouw een man voor een avond kunt huren! Niet zoals in Nederland, (al kan het daar volgens mij wel op uitlopen) maar meer als date! Het is overigens wel de bedoeling dat je mega veel geld gaat uitgeven want goedkoop is zo’n engerd (niet overdreven) niet! Je zou denken dat één van zo’n club wel voldoende is, maar er blijken hele straten vol van te zijn! Ook waarbij je een vrouw kunt regelen overigens. Hoeveel animo is hier wel niet voor?!

fukuoka 21

Pizzaa

Na alle sushi en noodles hebben we opeens mega veel zin in pizza! Opzoek naar een pizzarestaurant dus. Dat moet goed komen in deze mega grote stad! Al snel vinden we er dan ook één met een bijzonder concept, namelijk all you can eat! Oké, dat zal waarschijnlijk niet de beste pizza zijn, maar we gaan er voor (ons beslissingsvermogen is ook verpest aangezien we inmiddels zo’n honger hebben!). Dit blijkt niet een verkeerde keuze te zijn! Je kunt namelijk niet alleen gewone pizza (en ook nog eens onbeperkt drinken) krijgen, nee ze hebben salade, pasta, nacho’s, chili con carne en het aller aller beste is ze hebben DESSERT pizza. Ik wist niet wat ik me er bij voor moest stellen, maar dat moest ik hebben!! O ja, plus dit restaurant heeft het ook nog eens echt goed begrepen! Je kunt namelijk alle pizza’s half-half bestellen. Twee toppings op één pizza, beste concept ooit! We namen dan ook elk een pizza met daarna uiteraard een dessertpizza. Deze bleek zijn naam meer dan waar te maken! We bestelden namelijk één met half marshmallows en chocolade en half chocolade en banaan, hemel op aarde!

Research naar de blote billen parade!

Na bijna te ontploffen van al het eten (ik denk serieus dat ik een halve koe aan calorieën heb weggewerkt), zijn we al hardlopen naar huis gegaan (grapje, zou ik nooit doen haha). We besloten thuis gelijk maar even wat onderzoek te doen naar de blote billen parade te doen! Wat blijkt, er is gewoon een festival gaande! Wat een geluk! De komende dagen zouden de zeven districten namelijk gaan oefenen om hun één ton wegende standbeeld al rennend en tillend te verplaatsen over een parcour van een aantal kilometer, met als einddoel in de nacht van de 15e de wedstrijd met elkaar aan te gaan! Dat konden we dus mooi gaan zien!

fukuoka-2

Dit went echt nooit!

De volgende dag besluiten we een aantal bezienswaardigheden van Fukuoka te bezoeken. Hoe fijn, ze staan hier namelijk bekend om hun winkelstraten (beste stad ooit). We besluiten richting het winkelcentrum te lopen als we opeens grote groepen met van die mannen in strings tegenkomen. Oké, hier is iets gaande! Als we besluiten af te slaan valt onze mond open van verbazing! We staan opeens midden in een straat vol met mannen gekleed in deze ‘outfit’! Maar niet alleen zijn ze in grote groepen, ze hebben elk ook een enorm standbeeld waarop op elke kant drie mensen zitten! De groepen bestaan van kleine kindjes (ik denk dat ze echt net kunnen lopen) tot oudere mannen. We blijken op het goede moment te zijn gekomen want ze lijken soort van respect aan elkaar te betuigen door al rennend en schreeuwend (kom op! Maar dan in het Japans) naar elkaar toe te rennen. We zijn echt wel op het goede moment hier, al moet ik zeggen dat deze blote billen parade echt niet went haha!

fukuoka-8

Wat een geluk!

Na hier een hele poos te hebben gelopen, besluiten we alsnog naar het winkelcentrum te gaan, maar eerst nog even naar een bekende shrine(tempel) (hoort er toch bij haha). Aangekomen bij de shrine zien ik een poster waarop de schaars geklede mannen hun standbeeld dragen met een datum erbij genoteerd. Dit wil ik even bij een local checken! Ik spreek een koppel aan dat geen woord Engels blijkt te kunnen, poging twee dan maar! Opeens komt er een jongen aan die ziet dat ik de poster probeer te ontcijferen. Ook hij spreekt amper Engels maar probeert duidelijk te maken dat er een show is. Super leuk, hoe komen we daar! Hij loopt met ons mee naar de shrine waar een tribune blijkt te staan en haalt uit een bruine envelop twee kaartjes. Leuk, waar kunnen we die kopen? Ik bedoel hij heeft er maar twee dus het zal niet de bedoeling zijn om maar één van ons mee te nemen, toch? Hij drukt de kaartjes in onze handen, zegt enjoy en wijst ons naar de ingang! WAAT?! Mogen we gewoon zijn kaartjes? Lachend wijst hij ons nogmaals de weg, dit kan toch niet waar zijn?! Al zwaaiend verdwijnt hij en een beveiliger neemt onze kaartjes aan. We zijn gewoon in het stadion! We hadden hier wel over gelezen, maar ook dat het voor buitenstaanders vrijwel onmogelijk is om hier in te komen. Hoe hebben we dit nou weer voor elkaar gekregen? We nemen plek op de tribune en nog geen vijf minuten later begint het spektakel, wat een timing! De groepen die we eerder zagen, komen nu al rennend en schreeuwend met hun standbeeld op hun schouders het stadion binnen rennen. Zo snel mogelijk draaien ze een rondje om een paal en rennen ze weer weg! Klinkt misschien niet heel bijzonder maar wat een spektakel! Hoe gaaf is het dat we hier gewoon zijn? Het blijkt een oefenronde te zijn maar alsnog gaat iedereen er helemaal voor, inclusief het publiek!

fukuoka-5

Net als thuis!

Na deze belevenissen lopen we nog een rondje door het winkelcentrum om lekker naar ons fijne appartement te gaan. En wat kan je beter doen dan met een eigen appartement? Weer eens lekker Nederlands eten! We vinden een lokale en grote supermarkt en doen weer eens echt boodschappen! Je kunt je niet voorstellen hoe blij ik hier van wordt, haha. Denk dat we ook wel echt 1,5 uur in deze mega supermarkt zijn geweest. Na grondig onderzoek koos ik voor mijn favoriete maaltje (al mijn vriendinnen kunnen dit wel raden denk ik) kip (bij gebrek aan cordon blue), gebakken aardappeltjes (uiteraard van die hele foute smoeltjes) en mais! Na hier in Hilversum 10 maanden opgeleefd te hebben (sparen, goedkoop eten en nogal houden van het zelfde, resulteerde dat ik elke dag het zelfde maakte, haha. Velen vinden dit vreemd maar persoonlijk noem ik het liever een specialiteit, haha).

Serieus hoe krijg ik dit ding aan?!

Na deze overheerlijke maaltijd had ik een uitdaging. We hadden al bijna drie weken niet de was kunnen doen vanwege het gebrek aan wasmachine en konden het nu toch echt niet langer uitstellen. Gelukkig hadden we nu een wasmachine, alleen waren alle knoppen in het Japans. De eigenaar was wel zo aardig geweest een uitleg in de ‘geheime’ (ja, we doen nog steeds alsof het niet mijn fout was haha) bijlage te geven, maar deze bleek niet overeen te komen met onze wasmachine. Wel noodzakelijk aangezien ik alle bonte was plus wasmiddel al in de wasmachine had gegooid (Dejavu, ik Hilversum heb ik dit ook een keer gehad, alleen bleek de wasmachine toen helemaal niet te werken, ging de deur niet meer open en viel vervolgens ook nog de hele fles wasmiddel op de grond. Inderdaad, ik was daarna één groot huilend wrak. Ik heb in dit soort situaties namelijk totaal geen zelfbeheersing haha.) Uiteraard reageerde de eigenaar ook niet op  mijn vriendelijk maar zeer dringende mailtjes, haha. Gelukkig bleek een Facebookgroep mij de volgende dag het verlossende antwoord te kunnen geven, zodat hij eindelijk aan kon!

Onze nieuwe Japanse vriend

Na een goede nachtrust en vrolijke begroeting van onze redders, gingen we weer de stad in! Op naar de volgende bezienswaardigheden van de stad. Al snel kwamen zagen we weer straten worden afgesloten en mensen verzamelen langs de weg. Er zou namelijk weer een oefensessie plaatsvinden. Dit wilden wij uiteraard nog wel even bekijken! Zo schattig, eerst kwamen er grote groepen met vader met kleine (hele kleine) kindjes aangerend waarna het grote standbeeld zo snel mogelijk voorbij werd gedragen. We besloten iets verder te lopen waarna een Japanse man ons aansprak. Hij vertelde ons over de traditie van het feest. Deze bleek al jaren oud te zijn, waarbij ook alleen mensen die geboren zijn in de wijk en daar tot op heden wonen of mee verbonden zijn mee mogen doen. Ook kletsen we gezellig over de Japanse gebruiken en Europa. Uiteraard ging dit alles gepaard met het uitwisselen van gegevens en het maken van foto’s, gezellig!

fukuoka 22

ARCADE

Na een rondje door de stad te zijn gelopen kwamen aan bij de beste straat van heel Fukuoka. Namelijk één vol met arcade hallen. Uiteraard willen wij altijd de volledig Japanse belevenis en dan kan je dit zeker niet overslaan! Deze zijn namelijk altijd propvol met hele (maar dan ook hele) enthousiast Japanners, die inclusief handschoentjes, hun highscore proberen te verbeteren door al dansend of slaand op een spel los te gaan! Natuurlijk konden wij niet achterblijven en gingen we voor ijshockey. Niet de normale variant bleek al snel, nee de turbo variant! Halverwege kwam er namelijk niet één maar wel 50 pucks op de tafel. We ging dan ook helemaal hysterisch los! We gewonnen heeft (2x) laten we maar even in het midden… Ook besloten we nog even een gokje te wagen bij de grijpmachine. Hier kon je namelijk de aller grootste bus pringels ooit winnen. Het bleek ons helaas niet gegund, haha. Om onze beleving helemaal af te maken besloten we ook nog even richting de fotohokjes te lopen. Hier zie je namelijk altijd hordes meisjes in prachtige kleding met perfect haar en make-up staan. Dit moest ik ook uitproberen, en dan uiteraard wel in de Barbie variant. Je doet het goed of je doet het niet, haha. Dit was echt het allerbeste ooit! Na je achtergrond voor op het green screen te hebben gekozen, was het zover! Klaar staan in het hokje en alle lekker Japanse poses aannemen (nee, dit zijn niet mijn natuurlijke supermodellen skills haha). Na een stuk of zes poses aan te hebben genomen ging ik op zoek naar mijn foto. Nergens te vinden natuurlijk.. Wat bleek nou, het was helemaal nog niet afgelopen. De machine had je al even gefotoshopt door je huid lekker egaal te maken en je ogen nog net even wat groter (alsof dat nodig was, nu lijk ik net dobbie van Harry Potter haha), maar nu begon het echte werk! Je kon je zelf namelijk nog even opmaken in de stijl die je wilde en overal over de top stempels op te plakken! Uiteraard gingen wij er helemaal voor en Guido besloot dan ook lekker los te gaan met de stempels, prachtig haha! Vervolgens kregen we de foto’s gelukkig wel en ook nog twee per mail, wat een feest!

fukuoka 23

 

Stomme was!!

De rest van  de avond deden we vooral lekker rustig aan waarbij ik een paar uur lang (zonder resultaat) de was droog probeerde te krijgen. De wasmachine verstond onder drogen namelijk ‘lekker vochtig’ en aangezien het die dag ook super benauwd was bleef de kleding net zo nat als dat het uit de machine kwam, top!! De volgende dag waren de weergoden ons gelukkig iets meer gezind met een overheerlijk zonnetje en wind. Na 2 uur alles om de beurt in de zon te hebben gelegen, was het soort van droog, top! En ook soort van schoon aangezien we het overgebleven wasmiddel van een vorige bewoner hadden gebruikt (gelukkig veranderen je standaarden iets tijdens het reizen, haha. In de rest van Azië wassen ze de helft van de tijd of met koud water of gelig water dus echt schoon is het volgens mij niet meer geweest sinds we vertrokken zijn haha).

De laatste spots van Fukuoka

De laatste dag in het leuke Fukuoka brak aan en dus besloten we nog even een paar bezienswaardigheden te bekijken. Zo gingen we naar het mooie Ohori park. Dit bleek echt een prachtig park met in het midden een groot meer te zijn. Zo druk als het in de rest van de stad was, zo rustig was het hier! Na een lekker wijntje (voor een normale prijs, wat een feest!) besloten we ook nog even het strand van Fukuoka te bezoeken. Dit bleek iets minder voor te stellen dan verwacht, maar alsnog leuk om even gezien te hebben.fukuoka-13

Geen oerhollands eten meer voor ons

Na een paar avonden zelf gekookt te hebben, besloten we vanavond voor onze nieuwe favoriete maaltijd te gaan, sushi! We vonden een super goedkoop sushi trein restaurant waar we gelukkig maar vijf minuutjes in de rij hoefden te staan. Ook hier moesten we weer een nummertje trekken, zo gek! Gelukkig voor ons waren we als volgende aan de beurt aangezien alle nummers in het Japans werden omgeroepen. Uiteraard had het ook gekund dat ze zeiden: In gangpad drie wil iemand bier, maar dat bleek gelukkig niet het geval haha! Deze sushi trein bleek weer een nieuwe dimensie aan entertainment te hebben! Hier bestelde je namelijk de sushi op je schermpje, waarna het vervolgens per Ferrari over de band aangesneld kwam. Zooooo leuk en nog goedkoop ook!

fukuoka 24

Hoe laat is het?!

Na deze overheerlijke maaltijd besloten we nog even door de ‘uitgaansstraat’ van Fukuoka te lopen. Deze keer waren er zelfs proppers aanwezig, ze gingen er wel echt voor hier! Wij besloten vroeg te gaan slapen aangezien onze wekker om half 4 weer zou gaan. Het slot van het festival zou namelijk om 5 uur in de ochtend plaatsvinden! De teams zouden nu als wedstrijd tegen elkaar strijden waarbij ze zo snel mogelijk het parcour af moeten leggen. Dus daar stonden wij met ons goede gedrag om half vijf samen met half Fukuoka langs de weg! Het vroege opstaan bleek het wel waard aangezien de sfeer nu nog beter was! Ze gingen er echt voor, super leuk om te zien! Na de teams op verschillende plekken te hebben opgewacht zat het er voor ons helaas op. We moesten Fukuoka verlaten! Maar niet voordat we afscheid hadden genomen van onze nieuwe Japanse vriend. Hier hadden we namelijk nog mee afgesproken onder het genot van een kopje koffie (nee helaas iedereen, niet voor mij, ik drink nog steeds geen koffie haha!). Onderweg kwamen we onze redders en het hele team uit onze wijk tegen die ons uitzwaaiden, zo lief! Na gezellig een uurtje met onze vriend Matsuda te hebben gekletst, zat het er echt op, op naar TOKIO!!!

fukuoka-21

Benieuwd hoe we onze rondreis door Japan hier afsluiten? Houd de blog dan in de gaten! Maar eerst nog wat foto’s!

image  fukuoka-20 fukuoka-19 fukuoka-18 fukuoka-17 fukuoka-16 fukuoka-15 fukuoka-14 fukuoka-12 fukuoka-11 fukuoka-10 fukuoka-7 fukuoka-4 fukuoka-1

 

 

overbodige items backpack

Rondreis door Japan – Van grijpmachines tot de atoombom, Hiroshima it is!

Na het culturele Kyoto gaan we op weg naar Hiroshima. De derde plek tijdens onze rondreis door Japan! Een plek die iedereen wel kent vanwege de verschrikkelijke gebeurtenissen in 1945. Wij waren benieuwd hoe de atoombom nu nog zijn sporen had na gelaten en hoe de stad weer opgebouwd was. Wat we kregen was veel beter dan we ooit hadden kunnen verwachten!

Rondreis door Japan- Japanse punctualiteit? Wat een onzin!!

Na het prachtige Kyoto achter ons te hebben gelaten, stapten we op de trein naar Hiroshima. Dit zou een ritje van 1,5 uur worden, dus lekker kort! De o zo bekende Japanse punctualiteit bleek alleen deze keer van geen kant te kloppen (dit beeld is nu dan ook voor altijd verpest voor ons). Want waar wij dachten dat Japan in een jaar 5 minuten vertraging had, hadden wij alleen op deze rit al 1,5 uur vertraging. Dat is zelfs voor de NS een prestatie! Op de momenten dat de trein wel zijn normale snelheid reed, was het daarentegen absurt snel! Onze bullettrain ging zo hard dat onze oren er gewoon van plopten! Net alsof je gaat opstijgen maar dan de hele tijd zo door! Na 3 uur later eindelijk te zijn aangekomen, gingen we op weg naar onze daadwerkelijk eindbestemming. De Japanners hadden overigens wel iets anders te doen. Deze gingen met z’n allen in de rij staan om het geld voor hun kaartje terug te vragen, dit kon natuurlijk niet! (al verdenk ik Japan ervan dat dit vaker gebeurd want niemand keek raar op of werd zenuwachtig).

image

Slapen, Japanse stijl!

Voor onze eerste nacht in Hiroshima hadden we een guesthouse geboekt in traditionele Japanse stijl! Oftewel rijstpapieren muren, futons op de grond en dat was het! Uiteraard wilden we het wel gelijk goed doen, dus boekten we ons guesthouse buiten de stad, boven op een rijstveld. Makkelijker gezegd dan gedaan, aangezien Hiroshima toch net even iets minder toeristisch is. Alles is dan ook gewoon lekker in het Japans! Na een informatie punt te hebben gevonden waren we eruit! We moesten lijn 29 hebben, nu alleen nog even de halte lokaliseren. Volgens het informatiepunt moesten we alleen even onder de grond door en dan zouden we er zijn. Dus daar gingen we met ons goede gedrag, onze vreselijk zware backpack (ja ik weet het, moet ik maar niet winkelen) naar de ‘busstop’. Hier stopten inderdaad een hele hoop bussen (met alleen maar Japanse aanduiding). Alleen kwamen we er na tien minuten eindelijk achter dat dit het eindpunt was en we dus op de verkeerde plek stonden (hadden we op zich ook wel iets sneller door mogen hebben aangezien er verder ook niemand stond, haha). Na eindelijk de goede busstop te hebben gevonden, gingen we op weg. Gelukkig begreep de buschauffeur waar we eruit wilden, aangezien alle stops in Japanse tekens waren aangegeven.

Toch bleek onze tocht het al snel allemaal waard te zijn. Eenmaal aangekomen bleken we de enige twee gasten in dit enorme guesthouse te zijn! Oftewel, we hadden een enorme eigen keuken, grote woonkamer en veranda! En o ja, onze kamer had ook nog eens uitzicht op de tuin, top! Aangezien we redelijk ver uit het centrum zaten, besloten we deze dag lekker van deze fijn plek te genieten!

image

Op naar de plek waar het allemaal gebeurd is

Na een top nachtje op onze futons (matrassen op de grond, wat echt veel beter slaapt dan dat het klinkt), gingen we op weg naar onze volgende slaapplek. Doordat de prijzen van de hotels zo absurd hoog zijn, moesten we namelijk elke dag verplaatsen (elke dag is de prijs ergens anders weer een stuk lager). Dus op naar onze volgende slaapplek! Dit bleek een super fijn hotel te zijn, dus top (erg fijn aangezien we de dag erna weer in een dorm moesten slapen). Na alle spullen in het hotel te hebben achtergelaten (waar we voor het rest een keer voor 16:00 uur mochten inchecken), gingen we op weg. Uiteraard op naar de plek waar het allemaal is gebeurd. Onderweg genoten van het prachtige Hiroshima. Een stad die ze na de atoombom erg ruim en mooi hebben herbouwd. De stad bestaat uit zes delta’s waardoor overal door de stad rivieren met zeewater stromen. Na een korte wandeling bereikten we Aioi brug. De brug, die het oorspronkelijke doel was van de atoombom, werd op ongeveer 200 meter afstand gemist waardoor deze snel herstelt en weer gebruikt kon worden. Ook bleef de A-Bomb Dome staan. Dit gebouw was een industriële promotie hal en een geliefde plek van de inwoners. Na de bom  is na jarenlange discussie (omdat het aanzicht van deze plek veel mensen te veel pijn deed) behouden gebleven, precies zoals het destijds, na de bom er uitzag. De rest overigens, (afgezien van nog twee, betonnen gebouwen) was allemaal met de grond gelijk gemaakt. Afgezien van drie mensen was iedereen in dit gebied dan ook op slag dood. Vreselijk om te beseffen hoe dat in die tijd er aan toe is gegaan.

Rondreis door japan: hiroshima

Een indrukwekkende tour

Na de A-Bomb Dome, liepen we richting het vredespark. Al snel kwam een man naar ons toe gehaast of we misschien een gratis tour wilden. Gratis? Daar waren wij wel wat voorzichtig mee na 4 maanden reizen in Azië. Maar inderdaad, deze aardig man was vrijwilliger van het museum en gaf samen met zijn collega’s, drie dagen per maand, gratis rondleidingen. Daar zeiden wij geen nee tegen natuurlijk! Hij vertelde ons over de verschrikkelijke gebeurtenis en liet zien hoe de stad er gelijk na de atoombom uitzag. Er was afgezien van drie gebouwen, helemaal niks meer over. Ook vertelde hij over één man die op dat moment in de kelder was, en twee mensen in een school gebouw. Dit waren de enige mensen die het destijds hadden overleefd. Niet voor te stellen hoe dit geweest moet zijn wanneer je buitenkomt en ziet dat je hele wereld is ingestort. In totaal zijn er dan ook meer dan 240.000 slachtoffers door deze atoombom gevallen. Dit is inclusief reddingswerkers die aan de hitte of straling zijn gestorven. Elk jaar worden er dan ook slachtoffers aan de lijst toegevoegd omdat deze nu nog, door de gevolgen van de ramp (zoals kanker) sterven. De straling zelf was overigens na twee weken al weg, iets waarvan wij veel langer hadden verwacht.

Ook vertelde onze gids dat het vredespark nu een stuk hoger ligt als oorspronkelijk. Onder het park ligt namelijk centimeters (tussen de 15-40) as van de voormalige stad. Hoe bizar is dat. Het vredespark had vele mooie monumenten, zoals een bel voor vrede met daarop de wereldkaart. Deze kaart had geen grenzen omdat iedereen gelijk is. Verder was er een plek waar nu nog 70.000 ongeïdentificeerde slachtoffers liggen. Eén van de mooiere monumenten was het ‘Childrens Peace Monument’. Een monument, ontworpen voor het overleden meisje Sadako Sasaki. Zij was 2,5 jaar oud toen de atoombom twee kilometer van haar huis viel en kreeg daardoor op 11 jarige leeftijd leukemie. Zij en vele anderen in Japan, geloofde dat wanneer je 1000 kraanvogels vouwt je wens uit komt, dus dat deed ze in de hoop om te overleven. Helaas lukte haar dit niet. Maar haar klasgenoten waren zo onder de indruk van haar, dat ze een monument voor haar wilden laten bouwen. Na drie jaar donaties ophalen lukte dit ze en werd samen met bekende Japanse kunstenaars dit monument ontworpen. Nu wordt met dit monument niet alleen Sadako Sasaki herdacht, maar alle kinderen die slachtoffer zijn geworden van de atoombom. Elk jaar worden zo’n 10 miljoen kraanvogels (een teken van vrede), van over de hele wereld aan dit monument gedoneerd.

Rondreis door Japan Hiroshima

Oeps, ons backpackers budget is verpest.

Na al deze verschrikkelijke verhalen, op een prachtige manier verteld door onze gids, waren we wel toe aan iets sterks. Ons backpack budget werd dan ook even aan de kant geschoven en voor het eerst sinds we in Japan zijn, ploften we maar op het terras. Uiteraard was het drinken super duur en was een wijntje €7. De champagne van Moët &Chandon, daarentegen €9. De keuze was snel gemaakt haha. Ja, de rest van de dag moesten we op een houtje bijten, maar het was het waard! O ja, ik heb ook nog ‘even’ gewinkeld bij de H&M, want het budget was toch niet meer te herstellen (trotse eigenaar van een rokje en top).

Rondreis door Japan Hiroshima 3

Op naar de grijpmachine’s, met strings?!

Na onze welverdiende (zo praten we het maar goed) lunch, gingen we de rest van Hiroshima verkennen. Op naar de gekke wijken! En waar doe je dat beter dan waar ze overal Anime winkels hebben? Al snel kwamen we dan ook een winkel tegen vol met grijpmachines. En hier kon je niet alleen knuffels winnen.. Nee, ook strings konden er gewonnen worden (nee, dat hebben we maar niet gedaan haha). Beetje eng, maar het is maar waar je van houdt! De bovenste verdieping stond vol met oude spellen zoals packman, hoe leuk!

Uiteraard was er niet één zo’n winkel maar de hele straat bestond hieruit. Wat wil je nog meer als kermis gek? Dus daar ging ons budget nog een keer over de kop. We grepen,(en wonnen niks, huilen) deden gekke spelletjes en keken onze ogen uit! Net toen ik dacht dat ik alles wel had gezien, was daar een winkel met kittens en puppy’s!! Uiteraard moest ik even kijken of ik zo’n hondje kon gaan knuffelen (ja mam, ik ga denk ik inderdaad een kinderboerderij beginnen later). Ik stapte maar snel van dit idee af toen ik de prijzen van deze snoezige bolletjes wol zag. Een kleine kitten koste namelijk.. €15.000. Stel je voor dat ik hem per ongeluk laat vallen? Is de wereldreis gelijk voor bij haha. Na (ver uit hun buurt) afscheid te hebben genomen besloten we terug te gaan. Om uiteraard af te sluiten met, je raad het al, noedels.

Rondreis door Japan Hiroshima 6

Een eiland vol met hertjes, HEMEL

Op onze laatste dag in het gekke Hiroshima besloten we naar het eiland Miyajima te gaan. Het eiland dat betekend staat om de Itsukushima Shrine. Deze shintopoort lijkt wanneer het vloed is net te drijven. Wij waren er uiteraard met eb en een stuk of 1000 Japanners, haha. Na een kort tochtje op de ferry kwamen we aan. Daar kwamen we er gelijk achter dat het eiland ons bezoek meer dan waard was. Er waren namelijk gewoon hordes met tamme hertjes!!! Mijn dag kon niet meer stuk. Na een half uur de beestjes geaaid te hebben en een fatsoenlijke foto te hebben gemaakt (wat niet gaat omdat er altijd iemand met eten is, en ze dan die persoon verkiezen boven mij, besloten we het eiland te verkennen. Overigens niet voordat Guido een selfie probeerde te maken en het hertje onze kaart van het eiland uit zijn zak jatte. En hoe goed ik deze ook probeerde af te pakken, hij heeft hem opgegeten.. Na een donkere kant van deze hertjes te hebben gezien (grapjes ik hou nog steeds super veel van ze) gingen we op weg naar de Shinto poort. Deze was iets minder magisch als iedereen doet vermoeden. Het was voornamelijk een grote oranje poort, in de blubber met daaronder een hele hoop toeristen. Advies voor iedereen, ga met vloed dan is het vast mooi! Om alle toeristen te ontvluchten besloten we de bergen in te trekken. Ja joh, ik herhaal het nog maar even, we zijn avonturiers (grapje). De natuur was super mooi en onderweg zagen we een aantal watervallen! Na behoorlijk wat kilometers te hebben gemaakt, besloten we terug te gaan. Op naar onze slaapplek voor deze nacht, een dorm. Onze slaapplek bleek deze keer een stuk beter te zijn dan het vorige hostel. Het zag er schoon uit en de gemeenschappelijke ruimtes waren super groot! Plus je bed was een soort van eigen kamertje met aan alle zijdes muren, een eigen nachtlampje, een plank voor je spullen en gordijntje voor je voeten.

Rondreis door Japan Hiroshima 5

Was dat het dure sushi bordje?!

Omdat we geen zin hadden om voor de zoveelste keer noedels te eten, besloten we lekker uit eten te gaan! Op naar de sushi trein! We vonden er online één die onder een winkelcentrum bleek te zitten. Dit zag er niet veel belovend uit maar eenmaal binnen was het het tegenovergestelde! We werden door het voltallige personeel begroet en het hele restaurant zat propvol met Japanners. We schoven aan de bar aan waar ik deze keer geen sojasaus in mijn thee kopje deed. Wel bleek het bordjes systeem (ze tellen het aantal en de verschillende soorten bordjes die je hebt gepakt) deze keer iets ingewikkelder. Alle bordjes leken namelijk zo erg op elkaar! We besloten maar voor de veilige optie met zalm te kiezen, dat was het goedkope bordje, toch? Naast al de rondrijdende sushi, bleek er nog een hele kaart te zijn! Ook handig aangezien daar de prijzen we gewoon bij stonden! Nog beter was, ze hadden gewoon een hamburger sushi, dat moest ik proberen. Uiteraard kon ik dit niet sneaky doen, zodat niemand erachter kwam wat voor cultuur barbaar ik was. Nee, het werd door de luidspreker naar de keuken omgeroepen. Gelukkig zijn de Japanners zo beleefd, die zouden er nooit wat van zeggen (gelukkig voor mij)! Na onze buiken vol te hebben riepen de serveerster bij ons om af te rekenen waarna de waarheid aan het licht kwam. Ik zag haar de bordjes tellen en op eens allemaal bordjes van €5 euro per stuk noteren… Dit kon toch niet?! We hadden zo goedkoop mogelijk gedaan. Die goedkope zalm bleek uiteraard één of andere wonder vis te zijn die ze al drie jaar op kweek hadden… Nee, geen idee maar hij was wel duur (en lekker). Gelukkig viel de schade als nog mee en konden we lachend het restaurant verlaten!

Na dit laatste culinaire avontuur zat onze tijd in Hiroshima er weer op. De volgende dag zouden we vroeg vertrekken naar de vierde plek van onze rondreis door Japan, Nagasaki! Benieuwd wat voor gekke avonturen we hier weer mee maken? Blijf ons dan volgen op onze rondreis door Japan!

hiroshima-41 hiroshima-31 hiroshima-30 hiroshima-40 hiroshima-27 hiroshima-25 hiroshima-23 hiroshima-22 hiroshima-20 hiroshima-19 hiroshima-18 hiroshima-17 hiroshima-16 hiroshima-15 hiroshima-14 hiroshima-13 hiroshima-10 hiroshima-9 hiroshima-8 hiroshima-6 hiroshima-5 Rondreis door japan: hiroshima hiroshima-2 hiroshima-1

Rondreis door Japan- Op weg naar cultureel Kyoto!

Na het fantastische en gekke Osaka, brengt onze rondreis door Japan ons naar het culturele Kyoto! Hier bezoeken we prachtige tempels, zien we geisha’s en eten we de beste sushi ooit!!

Rondreis door Japan- Bestonden deze spieren eerder ook al?

Na een na goede nachtrust (waarbij we een aantal keer onze wekker hadden verzet), gingen we op weg naar het tweede deel van onze droomreis door Japan! Op naar Kyoto! Nog nooit eerder had ik zoveel spierpijn gehad (en nee, inderdaad ik sport dan ook niet vaak). In één nacht had ik blijkbaar hele nieuwe spieren gecreëerd waarvan ik zeker weet dat ze er eerder nog niet zaten… Na de trein te hebben gemist (met twee uur), reserveerden we nieuwe kaartjes, waarna we op weg gingen naar Kyoto (hoe easy is dat!)! Onze eerste ervaring met onze JR railpass!

JR Railpass

De trein, die tien minuten voor tijd al aanwezig was (niet zo raar dat ze altijd op tijden rijden met zoveel marge), was top! Mega veel beenruimte (Aziatische mensen kunnen bijna liggend slapen hier, al leert vier maanden reizen in Azië ons, dat ze overal kunnen slapen), super schoon en in tegenstelling tot Nederland, alles is nog heel! Na een veel te kort ritje van een half uur kwamen we aan! Ook dit was weer een mega station, waardoor we eerst een half uur aan het uitzoeken waren hoe we bij het hostel kwamen. We bleken een lokale trein te moeten nemen, waarna we nog kaartjes moesten kopen. Super simpel, behalve dat de uitgangspoortjes niet bemand waren waardoor wij (totaal niet Japans) als soort van boeven door de dichte poortjes moesten lopen die veel kabaal maakten.

rondreis door Japan 1

Bezemkast of hostel?!

Na eindelijk in de goede trein te zijn beland, kwamen we na een kilometertje of twee lopen (met 40 kilo, huilen), aan bij het hostel! Super gezellige mensen, een fijne keuken en… een bezemkast? Onze kamer (die serieus waar, €39 euro kostte. Van dit geld huur je in Thailand een huis met butler en puppy) was 3m bij 2m, had één bed met smoezelige lakens en dat was het… Gelukkig maakten de mensen veel goed en na onze route voor Japan te hebben bepaald gingen we de Kyoto verkennen!

Allemaal Geisha’s!

Ons hostel zat vlakbij een wijk genaamd Gion, één van de weinige plekken waar je nog levensechte Geisha’s kunt zien. Dat moesten we uiteraard ontdekken! We besloten naar één van de bekende tempels te gaan, waar we grote groepen Geisha’s tegen kwamen. Al snel kwamen we er achter dat veel van deze Geisha’s toch iets minder authentiek waren dan we dachten. Het niet weten wat ze in de tempel moesten doen verraadde ze een beetje, haha (ze stonden overduidelijk af te kijken bij mensen die hun voor gingen). Later bleek dat er super veel kimono verhuur bedrijven zijn (beetje Volendam maar dan anders). Toch waren er ook echte geisha’s, dus dat viel weer mee haha!

rondreis door Japan 2

Prachtig oranje tempels!

De tempel zelf was inderdaad erg mooi. Je kunt in Japan zien dat ze niet echt houden van oudheid, alles ziet er namelijk enorm onderhouden en goed uit. Zo ook deze fel oranje tempel! Na de entree prijs (gemeen) te hebben betaald, genoten we het uitzicht dat de tempel gaf over de stad. Zo mooi versierd de buitenkant van de tempel, zo donker en simpel was deze van binnen. Hier was vooral veel donker hout met een aantal beelden te zien (weten we dat ook weer voor de volgende keer). Het tempelcomplex bleek super groot en ook de overige gebouwen waren erg mooi. We bleken wat aan de late kant te zijn, aangezien wij overal de laatsten waren, maar dit zorgde voor mooie foto’s zonder allemaal Japanners met zwaaiende selfie sticks (foto’s nemen is hier de orde van de dag, op elk moment)! Na al deze kilometers te hebben afgelegd maakten we nog een kort rondje door de wijk Gion, waarna we echt niet meer konden. We besloten onze favoriete restaurant aan te doen (de 7-11) voor een overheerlijke maaltijd bestaande uit noodles, pastasalade en snacks. Na een gezellig avondje met andere backpackers moesten we er aan geloven, slapen in de bezemkast. Na een enorm gore vlek (hoe krijgen ze het voor elkaar, het enige wat hun baan is, is een schoon hostel?!) op mijn dekbed gevonden te hebben, waren we er over uit.. Morgen naar een nieuwe plek! Na een verbazend goede nachtrust (ondanks dat onze buren zoooo dronken waren dat ze een stuk of 30 keer tegen onze deur waren aan gekletterd, erg grappig) brachten we onze spullen naar een top guesthouse 50 meter verderop. Niet dat we onze kamer in konden, de incheck tijden zijn meestal tussen 16.00-18.00 uur. Ik denk dat ze vinden dat je maar de hele dag op pad moet zijn, is goed voor je haha!

rondreis door Japan 3

Tempeltje hier, marktje daar.

Ook deze dag stond weer in het teken van cultuur. Kan ook niet anders, aangezien het hier in Kyoto allemaal om draait! We liepen nog een rondje door de wijk Gion, waar we een aantal tempels bezochten. Vervolgens gingen we op weg naar de Nihisiki markt. Onderweg gebeurde het allerbeste ooit! We kwamen na bijna vier maanden reizen gewoon een H&M tegen! Uiteraard moesten we het culturele gehalte wel een beetje in balans houden, dus hup de H&M in (wij zijn inderdaad barbaren)! Tot onze verassing was er gewoon sale, dus dat werd shoppen. Super blij kwamen de winkel uit met twee long sleeves voor Guido (het is hier soms gewoon fris!) en een crop top voor mij (met een aapje dat peace doet, je bent in Japan of je bent het niet). Aangezien onze backpacks nu al bijna niet meer sluiten en we elke keer kleine traantjes af moeten vegen tijdens het dragen (vooral Guido), lieten we het winkelen hier maar bij. Terug naar onze culturele zelf (haha, grapje) en op naar de markt! Hier bleek je alles, maar dan ook alles te kunnen kopen. Van overheerlijke baby octopus op een stokje tot Hello Kitty portemonneetjes! Ja die gekke Japanners weten wel hoe ze een interessante markt moeten creëren.

kyoto-22

De vriendelijkheid van de behulpzame Japanner!

Omdat we veel te zien hadden, maar voornamelijk nog steeds mega veel spierpijn hadden, besloten we per subway verder te gaan. Op onze ‘subway’ kaart vonden we een ondergronds station een paar kilometer verderop. Na deze met veel moeite te hebben gevonden, konden we nergens de juiste lijn vinden. Hoe kon dat nou, deze stond toch duidelijk op de kaart? Op zich waar, behalve dat wij al een half uur naar de buskaart zaten te kijken! Gelukkig kon een behulpzame conducteur ons vertellen waar we de bushalte konden vinden (nou ja, ongeveer). Deze bleek niet lastig te vinden zijn maar dat hokje waar wij hadden begrepen dat je de tickets moest kopen was spoorloos. Een beetje verdwaald liepen we een gebouw in waarvan we hoopten dat het tickets zou verkopen. We vonden een paar medewerkers die inderdaad een kaart hadden met tijden waarop de bus zou vertrekken, maar zeker geen tickets verkochten (leek meer op een postkantoor). Dit gaf niks, want zo vriendelijk als de Japanners zijn, ze gingen ons echt wel helpen! De mannen renden heen en weer, waarna ze het wisten! Rennend volgden we ze naar buiten waar de bus net aan kwam rijden. In de bus konden de tickets gewoon gekocht worden, haha. Hier bleken we een dagkaart voor €5 euro te kunnen kopen, waarmee we gewoon de hele dag onbeperkt konden reizen! Hadden we dit maar eerder geweten, haha!

De gouden tempel

Samen met een hele hoop andere Japanners stapten we in de bus naar de gouden tempel. Dit bleek de toeristische attractie van Kyoto te zijn. Het zag er dan ook helemaal zwart van de mensen. Maar zo aardig als iedereen is, kan je altijd wel een plekje vinden om even alleen een mooie foto te maken (kunnen we in Nederland ook zo worden). De tempel was mooi, maar al snel hadden we het gezien. Het blijft gewoon een goud geverfd gebouw waar wij (misschien heel erg) na 10 minuten wel een beetje op uitgekeken zijn.

kyoto-32

SUSHIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIIII

Na al deze bezienswaardigheden besloten we dat het tijd werd voor wat anders. Namelijk een echt goed avondmaal! En hoe kan je dat in Japan beter doen dan met sushi?! Mijn droom kwam uit, we gingen naar een sushi train restaurant (ja, dit is mijn droom ondanks dat sushi niet echt mijn favoriete maaltijd is. Maar hallo?! Een treintje met eten, dat is toch te leuk?!). Het bleek inderdaad net zo leuk als we dachten! We namen aan een gezellig tafeltje plaats, waarna we grandioos de mist in gingen. Wij als niet sushi-experts, deden namelijk de soja saus in bakjes, die bestemd waren als kopjes. Nou daar ga je als je vervolgens een kan met koud water krijgt. Gelukkig was daar mijn ‘redding’. Een klein kraantje aan de zijkant van het tafeltje. Ik dacht ik spoel het kopje gewoon om als ze even niet kijkt. Dit resulteerde in een glas met half water/half sojasaus die niet erg goed door de afvoer ging en dus over tafel liep. Wat bleek nou? Dit was heet water, bedoeld voor de groene thee. Serieus, erger verprutsen als dit.. Dat kon toch bijna niet? Onze serveerster keek nu wel heel verbaasd en begon te lachen. Ik besloot dat ik mezelf hier op geen enkele manier meer uit kon redden en gaf maar toe wat er was gebeurd. Ze kon uiteraard haar lach niet inhouden (wat is er gebeurd met de Japanse beleefdheid? Moeten ze niet gewoon doen alsof er niks aan de hand is, haha!) en zei dat ze zich al af vroeg waarom ik geen thee zakje in mijn kopje deed. Tot overmaat van ramp gaf ze vervolgens aan dat de nieuwe kopjes naast mijn arm stonden… Had ik dit dus mooi in het geheim kunnen oplossen, maar helaas!

Na de sushi trein een stuk of drie keer rond te hebben laten gaan, was ik er over uit wat ik als eerste gerecht wilde nemen. De sushi bleek zo lekker dat zelfs wij (als niet sushi fans) echt in lange tijd niet zo lekker hadden gegeten! Na ieder vijf bordjes (ze rekenen per bordje) te hebben gehad, zat ons feestmaal erop (of nou ja, eigenlijk was ons geld ook op). We namen afscheid van de super leuke kok, die het voor je neus klaarmaakt en rekenden af. Gelukkig was er nog een klein beetje budget over, want hoe lekker als het ook was, enorm vullend was het niet. Daarom (ik durf het bijna niet te zeggen) snelden we nog even naar de Burger King om binnen ons budget onze magen vol te krijgen. Backpackend door Japan is namelijk zo duur dat we alles voor de ervaring willen doen maar soms een compromis moeten sluiten. Gelukkig zitten we daar niet mee en lusten we ook graag fastfood haha!

kyoto-33

O nee, één keer in een dorm en nu dit?!

Na deze feestmaaltijd, namen we de bus terug naar ons Guesthouse. De kamer was nog veel beter dan verwacht! We hadden gewoon (voor minder geld dan de bezemkast kamer) een eigen keuken, fijne badkamer en wasmachine. Dit laatste kwam erg goed van pas want Guido had tijdens onze eerste hostel ervaring bedbugs gekregen. Dit resulteerde in enorme jeukende bulten over zijn hele lichaam (klein beetje ironisch aangezien de dag daarvoor ik lek gestoken was en Guido vond dat jeuk niet zo erg is, het doet namelijk geen pijn. Hier kwam hij deze dag snel op terug. Ja, ik heb gelachen…) Omdat we er zeker van wilden zijn dat we de beestjes niet hadden meegenomen, besloten we zoveel mogelijk te wassen. De wasmachine kon niet op een beter moment komen! Een droger bleek niet aanwezig maar wel een top systeem (wil ik thuis ook), want in de badkamer was een systeem waarbij je hete lucht in de cabine kon laten komen waardoor al je kleding super snel droog werd!

Kyoto, wat ben je mooi!

Na een goede nachtrust, bezochten we de laatste culturele bezienswaardigheden van Kyoto! Wel moesten we eerst nog even met ons hele hebben en houden verplaatsen aangezien we overal maar één nacht konden boeken. Dus daar gingen we weer de bus in (ik vervloek mezelf sinds Japan wel een beetje vanwege alle bagage)! Na alles weer gedropt te hebben (in een guesthouse van dezelfde eigenaar, en dus precies zo fijn!) gingen we de stad weer in. Op naar de … shrine, bestaanden uit duizende oranje poorten. Ook hier was het weer enorm druk maar al gauw ging iedereen een eigen kant op waardoor we alleen tussen de poorten liepen! Gelukkig hadden we onze paraplu’s want het regenseizoen had besloten deze dag aanwezig te zijn. Na een klein rondje door het enorme park (ze houden hier ervan om alles in veelvoud te doen maar wij hebben na de eerste 3000 poorten wel gezien) gingen we op weg naar onze laatste must-see! Namelijk naar het bamboe bos! Op de één of andere manier hadden we het gepresteerd dat het al 4 uur was en we dus alsnog moesten opschieten. Het bos bleek mooi en sprookjesachtig te zijn. We hadden geluk, omdat we aan de late kant waren, hierdoor verlieten de meeste mensen al het park! Zo, nu hadden we dan ook echt alles wat we wilden gezien!

image

Afscheid nemen van deze mooie culturele stad!

Omdat we hadden gehoord van een hele bijzondere bar, waar we ons volgens de eerste hostel medewerker vol moesten gieten met saké (hij had ons briefjes met tekst in het Japans gegeven om dit aan te duiden haha) gingen we op pad. De bar bleek helaas dicht te zijn dus er zat niks anders op dan terug te gaan naar ons hostel. Volgens Guido maakte het niet uit welke kant we de bus op zouden nemen aangezien we in het midden van de busroute zaten. En daar zaten we dan, een uur in de bus en na 20 stops kwamen we eindelijk aan (hij mag niet meer kiezen). Na deze lange reis besloten we te genieten van onze fijne kamer en uit te rusten voor de volgende bestemming op onze rondreis door Japan, Hiroshima! Hierover de volgende keer meer, maar eerst nog wat foto’s!

kyoto-2 kyoto-4 kyoto-5 kyoto-11 kyoto-14 kyoto-20  kyoto-24 kyoto-25 kyoto-26 kyoto-21 kyoto-28 kyoto-30imageimagekyoto-34

 

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba! 1

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba!

Wil ook jij naar Halong Bay, maar heb je geen zin om een enorm dure tour te doen en met 100 mensen op het zelfde strand te zitten? Dan hebben wij een budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba!

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba!- Samen met de locals op de ferry!

Om onze ‘budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba’ uit te voeren rijd je richting Tuan Chau Island (30 minuten vanaf Halong Bay) om daar de ferry te pakken naar Cat Ba. Deze ferry (enkeltje) kost per persoon 70.000 dong (€2,80) en voor een motor is dit 20.000 dong (0,80) extra. De boot gaat op vaste tijden (van 25/4 tot 05/09 om: 7.30, 9.00, 11.30, 13.30 en 15.00 uur en van 6/09 tot 24/4 om: 8.00, 11.30 en 15.00 uur) en doet er 45 á 50 minuten over. In deze tijd vaar je door het prachtige Halong Bay en geniet je van een goedkope ‘boot tour’. Wees niet bang dat er geen plek is om lekker te zitten. Aziaten zitten namelijk niet graag in de zon dus deze plekken zullen het langst leeg blijven!

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba! 2

Kajakken it is!

Aangekomen op Cat Ba stap je op de motor naar Ben Beo (ook kan je een bus naar Cat Ba nemen en vanuit daar richting Ben Beo). Onderweg zie je het mooie eiland en geniet je van het fantastische uitzicht! Na ongeveer 30 minuten rijden kom je aan in Ben Beo. Hier kan je wat boodschappen inslaan voor het volgende gedeelte van onze budgettip voor Halong Bay, kajakken! Huur een kajak voor 100.000 dong p.p. (€4) en je kan de hele dag op het water zitten (moet je wel een mega conditie hebben wil je dit volhouden). Het is handig om bij het verhuur bedrijf even een kaart te vragen zodat je weet welke kant je op moet.

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba! 3

Monkey Island

Een leuke bestemming om naar toe te kajakken is Monkey Island. Laat je niet voor de gek houden door de naam, wij hebben geen aap gezien haha! Wel is het een erg mooi eiland en met een beetje geluk zijn er op het moment dat jij er bent geen boten met hordes toeristen! Heb je nog puf en wil je genieten van een prachtig uitzicht over de baai? Klim dan aan de rechterkant van het eiland (met je rug naar de zee) omhoog over de rotsen. Het is een flinke klim dus schoenen zijn geen overbodige luxe. Halverwege vind je het eerste mooie uitzicht over de achterzijde van het eiland. Nog verder omhoog, heb je een 360 graden uitzicht over het eiland en de baai!

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba! 4

Drijvende vismarkt

Omdat wij na deze tocht redelijk moe waren en de zee erg wild was, gingen we richting de drijvende vismarkt. Deze ligt op de weg terug naar Cat Ba. Hier vindt je kleine hutjes met grote netten en daarin nog levende vissen! Bijna iedereen heeft een grote hond zodat de vissen goed bewaakt zijn, uitstappen is wellicht geen aanrader. Wel kan je vanuit de kajak de markt en de vissen goed bekijken!

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba! 5

Overige bezienswaardigheden Cat Ba

Om onze ‘budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba!’ goed te benutten, kan je na het kajakken ook de rest van Cat Ba verkennen. Zo heb je de haven waar je ook gezellig wat kunt drinken. Daarnaast biedt het eiland vele grotten en een nationaal park. Hier hadden wij zelf geen tijd meer voor, maar het zag er erg leuk uit!

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba!- Waar te overnachten?

Wij hebben twee nachten in Halong Bay City geslapen wat we absoluut zouden afraden, hier is niets maar dan ook niets te beleven. Veel leuker is om bijvoorbeeld s’avonds aan te komen in Cat Ba. Hier kan je vervolgens overnachten om de volgende ochtend te genieten van het eiland. Omdat het eiland zeker genoeg te bieden heeft voor een of twee dagen, kun je er voor kiezen om nog één nacht te blijven en de volgende ochtend de ferry te pakken. Deze ferry kost weer het zelfde bedrag en gaat ook op vaste tijden terug (van 25/04 tot 05/09 om: 9.00, 11.30, 13.00, 15.00 en 16.00 uur en van 06/09 tot 24/04 om: 09.00, 13.00 en 16.00 uur).

Op deze manier geniet je meerdere dagen van de mooie baai zonder hier een enorm bedrag voor neer te leggen! Mocht je de accommodaties in Cat Ba te duur vinden, dan is Halong City Bay wellicht een goedkopere optie. Houd er wel rekening mee dat je hier dan alleen overnacht en er verder vrij weinig te doen/zien is (alles wordt verbouwd en voor het uitzicht staat bijna overal een muur van ongeveer 3 meter hoog)

Benieuwd naar onze dag in Halong Bay? Lees dan onze blog hier! Ook hebben wij een motorreis door Vietnam gemaakt, lees al onze blogs hier!

Budgettip voor Halong Bay: Neem de ferry naar Cat Ba! 6

Motorreis door Vietnam: Deel vier!

Na de prachtige Hai Van Pass van Danang naar Hué, ging deze keer de tocht der tochten aanbreken! We stapten namelijk op de motor voor maar liefst 10 uur. Uiteraard niet voor niets want deze keer zou onze motorreis door Vietnam ons over de Ho Chi Minh trails brengen!

Motorreis door Vietnam- Ho Chi Minh trails!

Na een vroeg ontbijt stapten we om 7 uur op onze motor! Deze keer waren we goed voorbereid want van Tigit hadden we gehoord dat we onderweg niks tegen zouden komen. Volledig bepakt met benzine, enorm veel drinken en grote hoeveelheden eten, begonnen we aan onze tocht! Al snel kwamen we er achter dat we ons, voor het eerste deel, beter iets warmer aan hadden kunnen kleden. Na enkele kilometers reden we namelijk zo hoog door de bergen dat we gewoon tijdens de wolken reden! Gewapend met onze vesten tot onze ogen op getrokken reden we door het prachtige (bewolkte) landschap. Dit was weer eens wat anders, haha! Gelukkig gingen we na een poosje weer naar beneden zodat we weer konden ontdooien (ja, dat was serieus gewoon nodig). Ook trokken de wolken vlot weg, waarna we genoten van het prachtige uitzicht!

Motorreis door Vietnam deel vier 1

De meeste prachtige natuur!

Dat we niks, of niemand tegen zouden komen bleek geen leugen. Afgezien van een paar hele kleine dorpje (met een stuk of drie huisjes) was er in geen velden of wegen ‘beschaving’ te bekennen. Maar geen probleem, want wij konden gewoon langs de kant van de weg onze eigen benzine regelen! En dus daar stonden we, in de bergen, te tanken vanuit een eigen meegebrachte jerrycan. Echte survivelaars zijn wij!(oké dat niet, maar voelde toch wel cool haha). Onderweg zagen we veel dieren, die gewoon overal en nergens aan het chillen waren. Zo lagen er groepen geitjes op de weg, staken honden en koeien doodleuk over en zagen we waterbuffels afkoelen in de rivier! Maar naast alle geweldige dieren, was het duidelijk dat het leven in de dorpjes er toch iets anders aan toe ging. Zo zag het er hier vaak een stuk armer uit. Niet dat de kinderen zich daar iets van aan trokken, die speelden gewoon lekker met alles wat ze voor handen hadden (autobanden bijvoorbeeld). Ook kwamen we een moeder met een kindje van een jaar of vier tegen, die kilometers door de bergen liepen, waarbij het kindje zelfs geen schoenen aan had! (ik ga noooooit meer klagen over zere voeten).

image

Waterbuffels? Geen probleem voor Guido!

Na een poosje rijden kwamen we in de meest prachtige vallei aan. Deze was omring door enorme bergen en er liep een rivier door heen. Uiteraard wilden de jongens even bij het water kijken en dus gingen we met motor en al over het zandweggetje daar naar toe… Gelukkig konden we in de aanwezige sporen blijven en bleven we overeind haha! Eenmaal aangekomen bij het water, was het prachtig! Wat bleek nou, er waren gewoon een stuk of tien waterbuffels aan het genieten van de koele rivier. Helaas was dit voor ons daardoor gelijk niet meer mogelijk aangezien ze niet stopten met staren naar ons. Guido wilde uiteraard wel even een dare devil spelen en sloop langs de dieren, richting het water. Aangezien deze blog niet gaat over het verliezen van Guido zijn arm, is alles goed gegaan haha! Na een korte pauze, moesten we uiteraard ook weer omhoog richting de weg. Dit bleek net even iets minder gemakkelijk te gaan, waardoor ik er halverwege maar snel afsprong. Gelukkig was het maar 40 graden waardoor ik volledig bezweet de top bereikte, haha! Hoe verder we reden, hoe mooier de uitzichten werden! Zo zagen we opeens van het niets weer de kust! Persoonlijk, had ik geen idee dat we daar überhaupt in de buurt waren (ja, topografie op de school heeft mij inderdaad niks geleerd! Ik besloot heel moedig met mijn benen over een muurtje te zitten (was niet zo hoog, maar toch..) voor een leuke foto. Al snel bleek dat ik toch iets minder stoer was waarna Guido mij er achterwaarts af moest tillen haha (mijn held).

Motorreis door Vietnam deel vier 2

IK KAN NIET MEER ZITTEN!!!!

Ondanks dat de tocht korter uit viel dan verwacht, waren we er de laatste 50 kilometer meer dan klaar mee. Er was gewoon geen enkele manier meer waarop je zonder pijn normaal kon zitten! Dat er bordjes langs stonden met het aantal nog te rijden kilometers hielp ook niet echt… Vooral niet als je denkt dat je toch zeker 10 kilometer verder bent, maar het toch echt maar 3 is. We stopten dan ook regelmatig zodat we lekker tegen elkaar konden klagen, haha (leed delen helpt altijd). Eindelijk was het zover, we zagen het laatste kruispunt dat ons zou leiden naar Phong Nha. Nu alleen nog even de goede weg kiezen… Na de rechter weg te hebben gekozen, bleek al snel dat we een foutje hadden gemaakt. In plaats van de goede verharde weg, die we al kilometers hadden gereden, kwamen we nu uit op een grind/zand weg.. Dit was niet het enige, de weg liep ook nog eens zo steil omhoog dat onze motoren het voor het eerst overduidelijk moeilijk hadden! Na paar keer op het punt te hebben gestaan om er af te springen, bereikten we toch het hoogste punt, gelukkig! Hier hoefden we alleen nog wat weg werkzaamheden te omzeilen (lees dicht langs de rand rijden, waarbij ik Guido kneep). Na een rijstveld te zijn door gecrosst zagen we daar de weg die we in eerste instantie moesten hebben, een snelweg haha!

Motorreis door Vietnam deel vier 3

Hotels boeken is niet voor ons weg gelegd…

Volledig kapot kwamen we aan in Phong Nha. Dit bleek gelijk een goede bestemming. Het was een klein gezellig dorpje dat zich midden tussen het karst gebergte bevond! Ons hotel zat in de hoofdstraat, dus we  wilden gelijk inchecken. Helaas heeft iemand een vloek over ons uit gesproken en ging het ook deze keer niet goed. Iemand zou om één uur uit checken maar deze was helaas nog in de bergen. Op zich geen probleem als het kwart over één zou zijn, alleen het was al vier uur! Uiteraard was dit ons probleem en niet dan van haar al zou ze wel even in de bergen zoeken…. (bijzondere oplossing vonden wij). Na een poosje zagen we haar heen en weer vliegen en de kamer kwam vrij (wij vermoeden dat deze backpacker zijn zooi uit één of ander rommelhok kon vissen). Eindelijk dan maar toch waren we ingecheckt! Dat moest gevierd worden in het gezellige bamboo caffee tegen over het hotel. Hier hadden ze het meest heerlijke eten waarna we alles snel vergeten waren.

Unesco Wereld erfgoed lijst, is voor Phong Nha wel verdiend!

Ondanks dat we al veel van de prachtige omgeving van Phong Nha hadden gezien, besloten we de Phong Nha grot te bekijken. Dit bleek gemakkelijk zelf te organiseren doordat het vertrekpunt van de boot maar tien minuten lopen was (erg fijn aangezien dit de warmste periode van het jaar is). Omdat een boottocht met 12 Chinezen ons net iets te ver ging, besloten we een eigen boot te huren. Gelukkig was dit totaal niet duur, top! De boottocht onderweg naar de grot was fantastisch. We vaarden door Phong Nha- Ké Bàng National Park, waar Phong Nha onderdeel van is. De reden dat dit op de wereld erfgoed lijst staat was ons al snel duidelijk! Overal om ons heen waren de meest prachtige karst gebergten en ook de grot was indrukwekkend. Zo hadden ze erg hun best gedaan om deze mooi uit te lichten zodat alle stalactieten/mieten goed zichtbaar waren. Beter dan Myanmar, waar je gewoon in een zwart gat kon vallen zonder dat ook maar iemand het zag (avontuur laten we het maar noemen).

Motorreis door Vietnam deel vier 5

Na dit fantastische gebied moesten we helaas weer door. Ook deze keer zou het een heftige tocht worden, namelijk 7,5 uur! Benieuwd hoe dit is afgelopen? (Lees: hoe wij 10 minuten voor het einde toch nog pech konden krijgen?) Blijf onze blog dan volgen voor een volgende post over onze motorreis door Vietnam!

Uiteraard eerst nog wat foto’s!

motor-reis-door-vietnam-deel-drie-28motor-reis-door-vietnam-deel-drie-11motor-reis-door-vietnam-deel-drie-21motor-reis-door-vietnam-deel-drie-19motor-reis-door-vietnam-deel-drie-8motor-reis-door-vietnam-deel-drie-5motor-reis-door-vietnam-deel-drie-6motor-reis-door-vietnam-deel-drie-14motor-reis-door-vietnam-deel-drie-13motor-reis-door-vietnam-deel-drie-23motor-reis-door-vietnam-deel-drie-27

 

motorreis door Vietnam 1

Motorreis door Vietnam: Deel één!

We zijn officieel begonnen! Na onze leuke tijd in Ho Chi Minh, hebben we op 31 mei onze motoren opgehaald en is onze motorreis door Vietnam van start gegaan!

Motorreis door Vietnam- Ho Chi Minh, waarom heb je zoveel motoren?

Uiteraard hadden we super veel zin om te beginnen, maar spannend was het wel om in deze mega stad van start te gaan. Hier telt het aantal inwoners namelijk 7,5 miljoen, waarbij er in totaal 7,4 miljoen motoren zijn. Oftewel, grote chaos! Gelukkig ging iemand van Tigit motorbikes een stukje met ons mee. Hij zorgde ervoor dat wij heelhuids het centrum verlieten, wat een service. De chaos op de weg was net zo erg als verwacht, wat was ik blij dat ik niet reed! Gelukkig bleek iedereen op de één of andere manier om elkaar heen te manoeuvreren en elkaar goed in de gaten te houden. Guido bleek voldoende zelfvertrouwen te hebben en zo zoefden we zonder problemen tussen al het andere verkeer door, mijn held. (toegegeven ik heb heel veel schreeuwende aanwijzingen gegeven zoals: pas op een bus, gat, motor!! Remmen en vooral niet inhalen!! Deze waren overigens totaal niet nodig maar zo voelde het op dat moment wel, haha En ja, ik mag nog steeds achterop…)

Motorreis door Vietnam 2

Op naar Bao Loc!

Eenmaal onderweg, kwamen we er al snel achter dat we toch niet op de meest handige manier hadden ingepakt. Zo zat de backpack op de buddy waardoor deze er zijn geheel af moest met tanken, maar waren we ook even vergeten dat we midden in het regenseizoen rijden.. Toen het toch echt dreigde los te barsten, zat er niks anders op dan te stoppen. De day- backpacks stopten we in de regenhoezen en hesen onszelf in de meest on charmante en lompe poncho’s. (even voor jullie beeldvorming: de poncho’s zijn super lang waarbij alle Aziaten de achterkant hiervan over de persoon achterop draperen. Super handig aangezien je dan dus niks meer ziet, deze poncho’s zijn namelijk niet doorzichtig, haha. Dit ging mij net even iets te ver dus ook ik trok mijn paarse gewaad aan.) Avontuur noemen we dat maar haha! Onderweg zagen we al snel waarom we voor een motorreis door Vietnam hadden gekozen! Om ons heen verschenen, rivieren met dorpjes daarop gebouwd, maar ook enorme stenen die vanuit het niets verschenen! Al snel merkten we dat ons lichaam nog wat moest wennen aan deze manier van reizen. Na een aantal uur hadden we zoveel last van onze kont dat geen enkele positie nog comfortabel was! Gelukkig waren er vele weg restaurantjes waar wij dan ook dankbaar gebruik van maakten! Na acht uurtjes rijden kwamen we aan in Bao loc, halleluja! Wat waren wij blij om in te checken in het fijne hotel dat we hadden gevonden! Aangezien we allemaal kapot waren van het rijden (je zal wel denken, Lotte je zit toch gewoon achterop en doet niks? Op zich waar, behalve dat ik nogal de drang voel om alles op zo’n 300 meter afstand op te noemen, gewoon voor de zekerheid…) gingen we snel wat eten waarna iedereen gelijk zijn bed in dook!

motorreis door Vietnam 3

Da Lat, hier komen we!

Na een goede nachtrust waarbij we wakker werden met het meest prachtige uitzicht (de ochtendzon die scheen op de wolken die in bergen hingen) vonden we dat het tijd was voor een goed ontbijt! De vorige avond hadden we een paar leuke cafeetjes ontdekt waar we besloten te ontbijten. Uiteraard, stond dit niet op de kaart maar ach, dan bel je toch gewoon iemand? Er is altijd wel een neef/oom/zus die tijd heeft om ergens broodjes te scoren/smeren, haha! En zo, kregen wij een broodje met Ei en wat zure groenten (mochten wel thuis zijn gebleven van mij).

Hierna stapten we weer op de scooter voor een wat korte rit, namelijk vijf uurtjes! Deze keer besloten we iets warmere kleding aan te trekken aangezien het in de bergen op de scooter gewoon koud was! Zo gek na alle hitte die we hebben meegemaakt! Dit keer aangekleed in een lange broek, long sleeve en vest ging ik er tegen aan! Onderweg zagen we de meest prachtige uitzichten vanaf de bergen. We stopten dan ook regelmatig om wat mooie foto’s te schieten en te genieten van het fantastische uitzicht! Guido kreeg het schakelen gelukkig steeds beter onder de knie waardoor ook de kopstoten deze reis wat afnamen (grapje Guido, haha)! Naast de mooie uitzichten zagen we een enorme stuwdam en een prachtig meer! En nog veel beter… ik maakte een nieuwe beste vriend! Namelijk een hele lieve (en vieze) puppy waar ik uiteraard geen afscheid van kon nemen! (ook deze is onderweg naar Nederland)

motorreis door Vietnam 4

Sorry meneer politie agent!

Ondanks dat de eigenaresse van Tigit ons duidelijk had verteld dat we niet op de ‘oranje’ wegen op Google maps mochten komen, presteerden we dit uiteraard wel… (niet onze schuld vind ik) Dit doordat ze in Vietnam niet van logica houden, haha. Zo reden we op een een weg voor motoren, die vanuit het niets opeens stopte en overging in een grind weg. Omdat tegen het verkeer in rijden ons ook niet zo’n verstandige oplossing leek, besloten we het grind pad te volgen. Deze kwam opeens uit op de snelweg die we eerder probeerde te vermijden. Nou ja, het was meant to be besloten we maar. Daarnaast was deze weg super goed en ook nog eens rustig. Na een paar minuten kwamen we een tegenligger tegen die zwaaide met zijn armen en ook iemand langs de kant van de weg zwaaide naar ons. Vriendelijke mensen misschien? Nou ja, op zich wel haha. Helaas bleek dat ze toch geen vrienden wilden worden maar duidelijk probeerden te maken dat we politie zouden gaan tegenkomen, oeps.

Helaas bleek na een paar meter bleek dat deze mensen ons toch echt duidelijk wilden maken dat we politie zouden gaan tegenkomen, oeps! Al snel zagen we een politie agent die ons halt riep. Uiteraard zetten wij keurig onze motor aan de kant van de weg waarbij we vlug de sleutel uit het slot haalden (we waren gewaarschuwd dat ze deze afpakken zodat een eventuele boete wordt betaald.) Vervolgens deden we onze zonnebril af, en toen gebeurde het! De beste meneer zag dat we westers waren en liet ons zonder ook maar één woord, met een armgebaar verder gaan! Halleluja! (we hadden al vernomen dat bijna niemand Engels spreekt en zo wel, je altijd moet doen alsof je gek. Hierdoor weten ze niet wat ze moeten doen en hoef je niks te betalen. Deze tactiek ga ik zeker in Nederland ook uitvoeren). Daar gingen we, verder op de snelweg! Na een volgende weg vol gaten, file en nog meer gaten kwamen we aan in Da Lat! Hier vonden we super luxe hotel voor nog geen 13 euro! Onze kamer had een zithoek met nep open haard, fijne badkamer, heerlijke bedden en balkon aangrenzend aan het balkon van Erick en Kirsten! Omdat we allemaal super gaar waren besloten we s’avonds lekker op ons fijne balkon te genieten onder het genot van wat drankjes en lekkere dingen. Na wat spelletjes, hadden we echt geen zin meer om uit eten te gaan en dus besloten we pizza te bestellen. Guido had pech, hij had verloren met het laatste spelletje en moest dus de pizza telefonisch bestellen (een hele opgave aangezien de helft van de mensen alleen, heel slecht of geen Engels spreekt) Na alles te hebben gespeld (waarbij Guido de H aanduide met Hungry) was onze pizza er snel, haha!

De mooiste watervallen tot nu toe!

De volgende dag spraken we af met Alexis en Paulien ( de fransozen) om de watervallen in de omgeving te bezoeken. Na een prima ontbijtje, (in begrepen in ons hotel) stapten we op de motor voor ons volgende avontuur! Na een rit van een uurtje kwamen we aan bij de olifanten waterval. Deze waterval was immens, zo groot! Uiteraard was het niet zo dat je gemakkelijk naar beneden kon wandelen, nee er moest geklauterd worden!(de één iets charmanter als de ander, zal wel niet nodig zijn om uit te leggen in welke categorie ik viel)We grepen ons vast aan de relingen, glibberden naar beneden en sprongen weer omhoog( nou ja, sprongen.. ik kroop grote gedeelten, waardoor ik er uit zag als het grote blubber monster, maar dat terzijde) Eenmaal beneden aangekomen hadden we een fantastisch uitzicht op de grootste waterval die ik ooit had gezien! Helaas moest er ook weer terug geklauterd worden waarbij ik uiteraard midden in een enorme plas ging zitten tijdens één van mijn niet zo charmante manoeuvres!

motorreis door Vietnam 5

De volgende waterval die gepland stond was de Pongour waterval, dus daar gingen we! We bleken een iet wat toeristische route te hebben gekozen vol hobbels en grote koeien die we moesten omzeilen. Deze waterval bleek iets wandelvriendelijker, en na 5 minuten wandelen stonden we onderaan nog een prachtigere waterval. Ook deze was enorm, maar nu veel subtieler! Aangezien de lucht al snel donker werd (stom regenseizoen, dit stond niet op het internet) gingen we snel wat eten. Omdat we nog wat tijd over hadden leek het ons leuk om de kabelbaan te bezoeken en dus stapten we weer op onze vriend. Al snel kwam het water met bakken uit de hemel en kon geen poncho ons meer redden. We waren tot op het bot verkleumd en besloten maar naar het winkelcentrum te gaan, opzoek naar goede regenkleding. Dit was er uiteraard niet maar gelukkig wel warme patat, kipnuggets en kaassticks haha. Na deze maaltijd dropen we af richting onze fijne hotelkamer met hete douche!

Mottorreis door Vietnam 6

Voor nu was dit het eerste gedeelte van onze motorreis door Vietnam, maar uiteraard komt er nog veel meer! Zo bezoeken we Nha Trang (het vakantieoord van de Russen) en nemen we de nachttrein! Benieuwd naar het vervolg van onze motorreis door Vietnam? Blijf onze blog dan goed in de gaten houden want er volgt snel meer!

Hieronder nog meer foto’s van onze mooie motorreis door Vietnam!

Mottorreis door Vietnam 7 Mottorreis door Vietnam 8 Mottorreis door Vietnam 9 Mottorreis door Vietnam 10 Mottorreis door Vietnam 11 Mottorreis door Vietnam 12 Mottorreis door Vietnam 12 Mottorreis door Vietnam 13 Mottorreis door Vietnam 14 Mottorreis door Vietnam 15 Mottorreis door Vietnam 16  Mottorreis door Vietnam 17 Mottorreis door Vietnam 18