Nusa Lembongan

Paradijs, hoge kliffen en reuzenmanta’s op Nusa Lembongan

Na het prachtige Bali (deel één en twee), pakken we de boot richting Nusa Lembongan! Op naar het eiland met hoge kliffen, prachtige stranden en een paradijselijk gevoel! Benieuwd wat wij hier allemaal doen? Lees dan snel verder!

Pa-ra-dijs!

Na een kort, maar heftig boottochtje waarbij de golven over de boot heen vlogen, kwamen we aan! Het water was helder (maar dan ook echt helder) blauw en het strand bijna wit. Uiteraard was er geen haven dus na even de door zee te hebben gewandeld, (gelukkig niet met backpack anders was ik zeker weten om gekukeld, ik ben nou eenmaal onhandig van aard) stonden we op dit prachtige eiland! We stapten met nog wat mensen in een busje dat bij ons ticket inbegrepen zat, waarna we richting ons guesthouse reden. We besloten dit namelijk nu wel een keer van te voren te boeken aangezien deze de goedkoopste van het hele eiland was en ook nog eens top beoordelingen kreeg. (wees maar niet bang, dit hebben we de ochtend zelf geregeld dus de naam van de website mag nog het zelfde blijven haha) Na aangekomen te zijn besloten we een scooter te huren en richting het strand te gaan, maar niet voor dat we een overheerlijk gezonde lunch hadden gescoord. We vonden een hip tentje genaamd Eco Bali, waar ‘gezond’ een hele nieuwe betekenis kreeg. Begrijp me niet verkeerd, ik houd echt van gezonde dingen en vooral als lunch, (niet als snack, dan wil ik gewoon chips,bitterballen, en popcorn) maar hier overdreven ze het een beetje. Waar ik dacht een overheerlijke fruitsalade met wat geroosterde noten, andere gezonde toevoegingen en yogurt besteld te hebben, kreeg ik één hele grote bak vol met noten en dikke yogurt. Oftewel, konijnenvoer. Voor Guido stond er al helemaal weinig op het menu want ze besloten dat brood en ei niet oké was. Nee lekker een schaal vol met wilde rijst, (wat ze daar dan ook mee mogen bedoelen) iets van groenten en watermeloen. Om het te compenseren kochten we twee dikke plakken bananenbrood voor mee naar het strand. (anders raakt ons lichaam helemaal van slag, haha)

Zo goed als de wegen in Bali waren, zo slecht waren ze hier. Kuilen waren dan ook meer de regel dan uitzondering, waardoor we al stuiterend aankwamen. (gelukkig is Guido pro en wil hij altijd rijden, want als ik dit moest doen dan lagen we nu of in het ravijn, de bosjes of hadden we een hond geraakt) Ook hier was het strand prachtig en bleek het zelfs tussen twee kliffen te zitten waardoor het uitzicht fantastisch was. Nog beter was dat je hier goedkoop bedjes kon huren om vervolgens ook in de infinity pool te dobberen, kon niet beter dus! Alhoewel, Guido bleek zich als ninja te ontpoppen nadat een groepje wespen het op mijn cola hadden voorzien, (nee, hoeveel insecten we ook zien, ik denk niet dat dit ooit veranderd haha) maar verder was het heerlijk haha!

Nusa Lembongan 1

Sightseeing!

Hoewel we gerust nog een paar dagen in het infinity zwembad hadden kunnen liggen, moest er natuurlijk ook iets van het eiland worden gezien! Uiteraard stapten we weer op onze scooter om ons over de ‘wegen’ van Nusa Lembongan te begeven! Onze eerste stop was het mangrove bos. Volgens iedereen moest dit een leuke stop dus ondanks onze twijfels gingen we hierheen. De weg er naar toe, bleek nog net even iets erger te zijn dan we hadden al vermoed. Waar je normaal wel een soort van een wegdek hebt, was het hier verstandiger om door de groef aan de zijkant van de ooit bestaande weg te rijden. In de weg zelf zaten namelijk zoveel gaten de we al hobbelend bijna van onze scooter vielen, haha. Eenmaal aangekomen was het precies zoals het eigenlijk al had moeten doen vermoeden. Het was een bos (niet al te mooi ook, haha), in het water. Mijn plan om leuk te gaan kajakken liet ik maar snel varen toen ik besefte dat het ongeveer 35 graden was en ons vorige avontuur in Halong Bay ook niet erg soepel ging, haha. (we draaiden nogal veel rondjes en in tussentijd ben ik er  nog niet achtergekomen hoe je zo’n bootje moet besturen haha) Gelukkig voor ons kon je ook bootjes huren waarna we een dealtje sloten met een local. Uiteraard niet zonder stevige onderhandeling waarbij hij ons eerst uitlachte om ons voorstel om er vervolgens toch maar akkoord mee te gaan, haha. Hoewel het rondje varen leuk was, stelde het bos niet veel voor en na 20 minuten stonden we dan ook weer op het droge. Niet echt een must-see dus! Al was het wel leuk dat onze ‘gids’ die geen woord Engels sprak ons 6x dezelfde mango probeerde aan te wijzen, dankjewel daarvoor meneer haha.

Nusa Lembongan 2

Devil’s Tear

Na ons boottochtje reden we richting het zuiden van het eiland. Dit klinkt heel ver, maar het eiland is echt piepklein waardoor we er binnen een half uur waren. Hier gingen we op zoek naar de Devil’s Tear, dat gelukkig net zo spectaculair is als het klinkt. Je moet het alleen wel even vinden, haha. Helaas had Google maps daar geen zin in, waardoor we drie keer de verkeerde kant op reden, maar met behulp van vriendelijke locals uit eindelijk toch de weg vonden! Uiteraard zat het precies naast het strand dat we gisteren hadden bezocht, oeps. Eenmaal aangekomen was het er inderdaad prachtig! Devil’s Tear is namelijk een plek waar het water prachtig blauw is en meters hoog tegen de kliffen aan slaat. Aangezien het water op dat moment redelijk rustig was, besloten we later nog eens terug te komen. Geloof me, dit was het meer dan waard haha, maar daar over later meer!

Nusa Lembongan 3

Over de brug naar Nusa Cenningan

Aangezien Nusa Lembongan erg klein is en we nu al het grootste gedeelte hadden ontdekt, besloten we verder te gaan naar Nusa Cenningan. Een nog kleiner eilandje dat per brug aan Nusa Lembongan zit verbonden. Deze keer ging Google Maps nog net even iets verder met zijn avontuurlijke route, iets te ver wat mij betreft haha. Nu werden we namelijk richting een weggetje geleid dat als maar dunner werd waarna we ons door de bosjes een weg probeerden te banen. Aangezien we ook geen idee hadden hoe we er anders moesten komen, besloten we maar door te zetten. Na een poosje bereikten we weer een klein weggetje waarbij we al het vermoeden hadden dat ook dit niet de normale weg naar Nusa Cenningan kon zijn. Iedereen ging hier toch naar toe?! Na een poosje hobbel op, hobbel af over een mini paadje te hebben gereden, kwamen we aan. Op het strand, haha. Oké, dit ging zo dus niet. Dus daar gingen we weer terug, op zoek naar de echte weg! Gelukkig vonden we niet al te lang zoeken een grote weg, (waar we in eerste instantie ook vandaan kwamen, haha) waarna we al snel de brug naar Nusa Cenningan zagen. Deze brug was groot genoeg voor één scooter per keer, maar zoals zo vaak in Azië werd dit niet als een probleem gezien. Iedereen ging er van beide kanten gezellig tegelijkertijd overheen en zo stonden we dan geduldig achter selfie makende Aziaten om vervolgens onze scooter zo dicht tegen de zijkant van de brug te duwen dat het verkeer uit tegenovergestelde richting ook kon passeren. Niet nadat er 100 selfies waren genomen uiteraard en ze ook nog eens geïrriteerd achterom keken, hallo selfie -time?! (gelukkig zijn we wat gewend en ben ik inmiddels de meest geduldige persoon ooit, maar diep van binnen wilde ik ze met selfie stick en al over de reling kukelen, haha)

Lombok2-4

Secret Beach

Na de brug en alle selfie sticks te hebben gepasseerd, (waarbij we per ongeluk ook nog iemand met onze spiegel hebben geraakt, oeps) vervolgden we onze weg naar Secret Beach. Onderweg zagen we de zeewier telers druk aan het werk wat prachtige plaatjes opleverde! Na hier wat mooi foto’s van te hebben genomen reden we richting Secret Beach dat volgens vele een prachtig strandje zou moeten zijn. Deze vonden we gelukkig iets gemakkelijker en stonden we niet met scooter en al op het strand haha. Erg Secret bleek het strand niet te zijn aangezien je door een resort moest om het strand te bereiken. Maar inderdaad, ook hier was het strand en het uitzicht weer prachtig! Dat Nusa Cenningan bekend staat om haar mooie kliffen werd ons zeker wel duidelijk!

Ziplinen en van kliffen springen!

Ja, we gingen op naar het avontuur! Eerst een stukje ziplinen en dan van een klif springen, dat klonk ons wel goed! Onze eerste stop was het zip linen waar we ons al verbaasden over het aantal scooters dat we hier tegenkwamen, geen haha. Na het zoveelste steile en slechte pad kwamen we aan bij de zip line die toch zeker wel drie meter lang was. Dit was wel heel weinig, dus op naar de kliffen dan maar! Dit zat uiteraard weer totaal ergens anders, maar gelukkig was het rijden op Nusa Cenningan al een avontuur op zich! Onderweg zagen we prachtige uitzichten maar een klif waar je vanaf kon springen vonden we niet. Wel een café op een klif met uitzicht over het water, daar moesten we het maar mee doen haha! Voor het avontuurlijke gevoel ben ik nog wel even de trap naar beneden geklommen maar nadat die ophield en het pad vervolgens ook niet verder ging, hield ik het maar voor gezien.

Nusa Lembongan 5

Woooow die golf!!

Na een goede lunch met prachtig uitzicht, besloten we terug te keren naar Nusa Lembongan om nogmaals Devils Tear’s te bezoeken. Deze keer was de zee veel wilder waardoor de golven spectaculair op de kliffen sloegen! Dat vroeg om een selfie met zo’n hoge golf uiteraard! Dus daar stonden we samen met nog een stelletje te wachten op die ene perfecte golf voor de foto. In de verte zagen we een grote aankomen waarna we er al snel achterkwamen dat deze misschien wel een beetje erg groot was. Voor we ons konden bedenken kregen we een enorme lading water over ons heen en konden we al rennend nog net onze camera en telefoons redden. Onze buren hadden het helaas iets minder goed getroffen. Bij hun was de golf zo hard aangekomen dat ze beiden op de grond waren geslagen, oeps! Hadden we toch nog onze dosis avontuur gekregen haha!

image4 image3

Reuzen manta’s spotten!

Na ons scooteravontuur besloten we voor de volgende dag een snorkel tour te boeken waarbij het doel was reuzen manta’s spotten! Uiteraard wilden we dit wel lekker goedkoop doen en dus na wat afdingen, boekten we een tour bij ons guesthouse. De volgende ochtend werden we ‘opgehaald’, (we moesten op onze eigen scooter of mochten met z’n tweeën bij hem achterop… Ja ik weet het, dat krijg je als je voor een dubbeltje op de eerste rang wilt zitten) waarna we ongeveer een half uurtje later vertrokken. De zee was mega wild, dus ik had er zin in haha.. De eerste stop zouden we misschien de reuzen manta al kunnen zien dus vol goede moed sprongen we het kolkende water in. De één iets sneller dan de ander.(met de golven zag het er op zich niet erg aantrekkelijk uit, haha) Na alle moed bij elkaar te hebben geraapt sprong ook in de diepe zee in waarna ik een stuk of zes slokken zeewater binnen kreeg. Oké, ik moest een zwemvest, NU. Gelukkig waren die wel aanwezig en zo mocht ik samen met een jongen die niet kon zwemmen lekker veilig een zwemvest aan. (loser, i know haha) Nu kon ik heerlijk drijven en genieten van al het prachtigs onder mij. Oftewel niks- er was gewoon helemaal niks te zien, haha. Terug de boot dan maar weer in, op naar het volgende punt. Hier hadden we meer geluk! De gids zag een reuzen manta en met z’n allen sprongen we het water in om hem te aanschouwen. Uiteraard ging ik met mijn zwemvest niet zo hard dus ik dreef lekker achteraan, maar ik heb hem gezien! De reuzen manta was enorm, zo gaaf om te zien! Guido was uiteraard wel super snel en kon zelfs nog een prachtige foto van het dier schieten! Eenmaal terug in de boot waren we verkleumd van het koude water. (golf van Alaska stroomde hier tussendoor denk ik, haha) Op naar de laatste stop waar we geen reuzen manta’s meer zouden spotten, maar gewoon gingen snorkelen. Guido en ik vonden het wel prima, na lekker opgewarmd te zijn hadden wij echt geen zin meer om het water in te gaan. Dit bleek al snel geen optie toen iedereen zei dat het zoooo prachtig was dus hup snorkel set weer op en in het water! We kregen wat brood toe gegooid en het was fantastisch! Allemaal prachtige gekleurde vissen aten van het brood in onze handen, zo gaaf!

mantra-1

Nog even relaxen!

Eenmaal terug aan land besloten we voor de rest van de dag lekker bij het zwembad te relaxen onder het genot van een drankje of twee! Heerlijk, zo in de zon na in dat koude water als een lijk te hebben gedreven, haha. Nu we alles van Nusa Lembongan en Nusa Cenningan hadden gezien, besloten we verder te reizen. Op naar Lombok! Benieuwd wat we hier gaan doen? Houd de blog dan in de gaten! Maar eerst nog een paar foto’s!

image1-2 image2-4 Lombok2-6 Lombok2-2

 

motorreis door Vietnam 1

Motorreis door Vietnam: Deel één!

We zijn officieel begonnen! Na onze leuke tijd in Ho Chi Minh, hebben we op 31 mei onze motoren opgehaald en is onze motorreis door Vietnam van start gegaan!

Motorreis door Vietnam- Ho Chi Minh, waarom heb je zoveel motoren?

Uiteraard hadden we super veel zin om te beginnen, maar spannend was het wel om in deze mega stad van start te gaan. Hier telt het aantal inwoners namelijk 7,5 miljoen, waarbij er in totaal 7,4 miljoen motoren zijn. Oftewel, grote chaos! Gelukkig ging iemand van Tigit motorbikes een stukje met ons mee. Hij zorgde ervoor dat wij heelhuids het centrum verlieten, wat een service. De chaos op de weg was net zo erg als verwacht, wat was ik blij dat ik niet reed! Gelukkig bleek iedereen op de één of andere manier om elkaar heen te manoeuvreren en elkaar goed in de gaten te houden. Guido bleek voldoende zelfvertrouwen te hebben en zo zoefden we zonder problemen tussen al het andere verkeer door, mijn held. (toegegeven ik heb heel veel schreeuwende aanwijzingen gegeven zoals: pas op een bus, gat, motor!! Remmen en vooral niet inhalen!! Deze waren overigens totaal niet nodig maar zo voelde het op dat moment wel, haha En ja, ik mag nog steeds achterop…)

Motorreis door Vietnam 2

Op naar Bao Loc!

Eenmaal onderweg, kwamen we er al snel achter dat we toch niet op de meest handige manier hadden ingepakt. Zo zat de backpack op de buddy waardoor deze er zijn geheel af moest met tanken, maar waren we ook even vergeten dat we midden in het regenseizoen rijden.. Toen het toch echt dreigde los te barsten, zat er niks anders op dan te stoppen. De day- backpacks stopten we in de regenhoezen en hesen onszelf in de meest on charmante en lompe poncho’s. (even voor jullie beeldvorming: de poncho’s zijn super lang waarbij alle Aziaten de achterkant hiervan over de persoon achterop draperen. Super handig aangezien je dan dus niks meer ziet, deze poncho’s zijn namelijk niet doorzichtig, haha. Dit ging mij net even iets te ver dus ook ik trok mijn paarse gewaad aan.) Avontuur noemen we dat maar haha! Onderweg zagen we al snel waarom we voor een motorreis door Vietnam hadden gekozen! Om ons heen verschenen, rivieren met dorpjes daarop gebouwd, maar ook enorme stenen die vanuit het niets verschenen! Al snel merkten we dat ons lichaam nog wat moest wennen aan deze manier van reizen. Na een aantal uur hadden we zoveel last van onze kont dat geen enkele positie nog comfortabel was! Gelukkig waren er vele weg restaurantjes waar wij dan ook dankbaar gebruik van maakten! Na acht uurtjes rijden kwamen we aan in Bao loc, halleluja! Wat waren wij blij om in te checken in het fijne hotel dat we hadden gevonden! Aangezien we allemaal kapot waren van het rijden (je zal wel denken, Lotte je zit toch gewoon achterop en doet niks? Op zich waar, behalve dat ik nogal de drang voel om alles op zo’n 300 meter afstand op te noemen, gewoon voor de zekerheid…) gingen we snel wat eten waarna iedereen gelijk zijn bed in dook!

motorreis door Vietnam 3

Da Lat, hier komen we!

Na een goede nachtrust waarbij we wakker werden met het meest prachtige uitzicht (de ochtendzon die scheen op de wolken die in bergen hingen) vonden we dat het tijd was voor een goed ontbijt! De vorige avond hadden we een paar leuke cafeetjes ontdekt waar we besloten te ontbijten. Uiteraard, stond dit niet op de kaart maar ach, dan bel je toch gewoon iemand? Er is altijd wel een neef/oom/zus die tijd heeft om ergens broodjes te scoren/smeren, haha! En zo, kregen wij een broodje met Ei en wat zure groenten (mochten wel thuis zijn gebleven van mij).

Hierna stapten we weer op de scooter voor een wat korte rit, namelijk vijf uurtjes! Deze keer besloten we iets warmere kleding aan te trekken aangezien het in de bergen op de scooter gewoon koud was! Zo gek na alle hitte die we hebben meegemaakt! Dit keer aangekleed in een lange broek, long sleeve en vest ging ik er tegen aan! Onderweg zagen we de meest prachtige uitzichten vanaf de bergen. We stopten dan ook regelmatig om wat mooie foto’s te schieten en te genieten van het fantastische uitzicht! Guido kreeg het schakelen gelukkig steeds beter onder de knie waardoor ook de kopstoten deze reis wat afnamen (grapje Guido, haha)! Naast de mooie uitzichten zagen we een enorme stuwdam en een prachtig meer! En nog veel beter… ik maakte een nieuwe beste vriend! Namelijk een hele lieve (en vieze) puppy waar ik uiteraard geen afscheid van kon nemen! (ook deze is onderweg naar Nederland)

motorreis door Vietnam 4

Sorry meneer politie agent!

Ondanks dat de eigenaresse van Tigit ons duidelijk had verteld dat we niet op de ‘oranje’ wegen op Google maps mochten komen, presteerden we dit uiteraard wel… (niet onze schuld vind ik) Dit doordat ze in Vietnam niet van logica houden, haha. Zo reden we op een een weg voor motoren, die vanuit het niets opeens stopte en overging in een grind weg. Omdat tegen het verkeer in rijden ons ook niet zo’n verstandige oplossing leek, besloten we het grind pad te volgen. Deze kwam opeens uit op de snelweg die we eerder probeerde te vermijden. Nou ja, het was meant to be besloten we maar. Daarnaast was deze weg super goed en ook nog eens rustig. Na een paar minuten kwamen we een tegenligger tegen die zwaaide met zijn armen en ook iemand langs de kant van de weg zwaaide naar ons. Vriendelijke mensen misschien? Nou ja, op zich wel haha. Helaas bleek dat ze toch geen vrienden wilden worden maar duidelijk probeerden te maken dat we politie zouden gaan tegenkomen, oeps.

Helaas bleek na een paar meter bleek dat deze mensen ons toch echt duidelijk wilden maken dat we politie zouden gaan tegenkomen, oeps! Al snel zagen we een politie agent die ons halt riep. Uiteraard zetten wij keurig onze motor aan de kant van de weg waarbij we vlug de sleutel uit het slot haalden (we waren gewaarschuwd dat ze deze afpakken zodat een eventuele boete wordt betaald.) Vervolgens deden we onze zonnebril af, en toen gebeurde het! De beste meneer zag dat we westers waren en liet ons zonder ook maar één woord, met een armgebaar verder gaan! Halleluja! (we hadden al vernomen dat bijna niemand Engels spreekt en zo wel, je altijd moet doen alsof je gek. Hierdoor weten ze niet wat ze moeten doen en hoef je niks te betalen. Deze tactiek ga ik zeker in Nederland ook uitvoeren). Daar gingen we, verder op de snelweg! Na een volgende weg vol gaten, file en nog meer gaten kwamen we aan in Da Lat! Hier vonden we super luxe hotel voor nog geen 13 euro! Onze kamer had een zithoek met nep open haard, fijne badkamer, heerlijke bedden en balkon aangrenzend aan het balkon van Erick en Kirsten! Omdat we allemaal super gaar waren besloten we s’avonds lekker op ons fijne balkon te genieten onder het genot van wat drankjes en lekkere dingen. Na wat spelletjes, hadden we echt geen zin meer om uit eten te gaan en dus besloten we pizza te bestellen. Guido had pech, hij had verloren met het laatste spelletje en moest dus de pizza telefonisch bestellen (een hele opgave aangezien de helft van de mensen alleen, heel slecht of geen Engels spreekt) Na alles te hebben gespeld (waarbij Guido de H aanduide met Hungry) was onze pizza er snel, haha!

De mooiste watervallen tot nu toe!

De volgende dag spraken we af met Alexis en Paulien ( de fransozen) om de watervallen in de omgeving te bezoeken. Na een prima ontbijtje, (in begrepen in ons hotel) stapten we op de motor voor ons volgende avontuur! Na een rit van een uurtje kwamen we aan bij de olifanten waterval. Deze waterval was immens, zo groot! Uiteraard was het niet zo dat je gemakkelijk naar beneden kon wandelen, nee er moest geklauterd worden!(de één iets charmanter als de ander, zal wel niet nodig zijn om uit te leggen in welke categorie ik viel)We grepen ons vast aan de relingen, glibberden naar beneden en sprongen weer omhoog( nou ja, sprongen.. ik kroop grote gedeelten, waardoor ik er uit zag als het grote blubber monster, maar dat terzijde) Eenmaal beneden aangekomen hadden we een fantastisch uitzicht op de grootste waterval die ik ooit had gezien! Helaas moest er ook weer terug geklauterd worden waarbij ik uiteraard midden in een enorme plas ging zitten tijdens één van mijn niet zo charmante manoeuvres!

motorreis door Vietnam 5

De volgende waterval die gepland stond was de Pongour waterval, dus daar gingen we! We bleken een iet wat toeristische route te hebben gekozen vol hobbels en grote koeien die we moesten omzeilen. Deze waterval bleek iets wandelvriendelijker, en na 5 minuten wandelen stonden we onderaan nog een prachtigere waterval. Ook deze was enorm, maar nu veel subtieler! Aangezien de lucht al snel donker werd (stom regenseizoen, dit stond niet op het internet) gingen we snel wat eten. Omdat we nog wat tijd over hadden leek het ons leuk om de kabelbaan te bezoeken en dus stapten we weer op onze vriend. Al snel kwam het water met bakken uit de hemel en kon geen poncho ons meer redden. We waren tot op het bot verkleumd en besloten maar naar het winkelcentrum te gaan, opzoek naar goede regenkleding. Dit was er uiteraard niet maar gelukkig wel warme patat, kipnuggets en kaassticks haha. Na deze maaltijd dropen we af richting onze fijne hotelkamer met hete douche!

Mottorreis door Vietnam 6

Voor nu was dit het eerste gedeelte van onze motorreis door Vietnam, maar uiteraard komt er nog veel meer! Zo bezoeken we Nha Trang (het vakantieoord van de Russen) en nemen we de nachttrein! Benieuwd naar het vervolg van onze motorreis door Vietnam? Blijf onze blog dan goed in de gaten houden want er volgt snel meer!

Hieronder nog meer foto’s van onze mooie motorreis door Vietnam!

Mottorreis door Vietnam 7 Mottorreis door Vietnam 8 Mottorreis door Vietnam 9 Mottorreis door Vietnam 10 Mottorreis door Vietnam 11 Mottorreis door Vietnam 12 Mottorreis door Vietnam 12 Mottorreis door Vietnam 13 Mottorreis door Vietnam 14 Mottorreis door Vietnam 15 Mottorreis door Vietnam 16  Mottorreis door Vietnam 17 Mottorreis door Vietnam 18

 

 

motor Vietnam Ho Chi Minh

Wij hebben in Vietnam een motor gekocht! Ook bezochten we het mooie Ho Chi Minh.

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen, wij hebben in Vietnam een motor gekocht! Dan denk je misschien maar Lotte, je wil nooit in Nederland op je eigen scooter rijden?! Die tijd is nu voorbij! (al moet ik toegeven dat Guido rijd).

Na alle gave verhalen van andere backpackers te hebben gehoord over het motorrijden van zuid naar noord Vietnam, waren we om. Dit moesten wij ook doen! Van andere backpackers hoorden we over een betrouwbaar bedrijf. Bij dit bedrijf koop je een motor voor 1000 dollar waarna ze hem in het noorden voor 800 dollar terug kopen (excl. transport van 40 dollar, helm van 15 dollar en versturen van backpack voor 15 dollar). We waren om, we gingen het doen en als alles goed zou zijn, bij dit bedrijf! Ook Erick en Kirsten (travelaar) waren enthousiast, dus we besloten met z’n vieren een kijkje te nemen! Het bedrijf bleek uiteraard niet op de aangegeven locatie van Google Maps te zitten, maar we hadden geluk! Het wazig om ons heen kijken, trok een jongen aan die bij Tigit (het bedrijf) bleek te werken. Hij begeleide ons naar het daadwerkelijk bedrijf waar de eigenaar een Australiër bleek te zijn! Na een korte instructie rit konden Guido en Erick een aantal keer oefenen (blijkt toch net iets anders te zijn dan scooter rijden, je moet namelijk schakelen!). We besloten het te doen, alles zag er goed uit! Nog even een leuk kleurtje uitzoeken en we konden er tegen aan. Wij besloten voor een wit exemplaar met nog maar 12.500 kilometers te kiezen. Eenmaal in het  ‘kantoor’ (appartement van de eigenaar)  zochten we geschikte helmen (enige integraal helmen van heel Vietnam denk ik). Dit bleek nog een beste klus aangezien ik blijkbaar een mini hoofd heb (zou je niet verwachten aangezien mijn hoofd bij mijn geboorte een punt had,  allemaal goed gekomen haha!). Na het contract goed te hebben doorgelezen (alle mechanische defecten en check-ups worden gratis door Honda uitgevoerd i.v.m. garantie), tekenden  we. De Honda Blade was van ons!!

motor Vietnam Ho Chi Minh 2Onze nieuwe aanwinsten!

Omdat we eerst nog wat meer van Ho Chi Minh wilden zien, besloten we de motor achter te laten en een aantal dagen later pas te vertrekken voor onze road trip van 1700 km! Onze nieuwe reisgenoten bleken al snel goed te zijn voor ons culinaire gehalte! Waar wij al snel kiezen voor een restaurant wat er misschien wat westers uit ziet en waar we in ieder geval de kaart kunnen lezen, kiezen zij voor lokaal en eventueel onleesbaar! Erg leuk voor ons, en tot nu toe nog lekker ook! (en aangezien het hier spotgoedkoop is, kan je altijd nog een tweede gerecht nemen mocht het niet lekker zijn!). Onze lunch bestond uit het lokale gerecht Banh Mi (met inderdaad alleen Vietnamese kaart) wat een baguette bleek te zijn waar je sla, tomaat, komkommer en een gezellig pannetje met een gebakken ei bij kreeg! Dit ging de goede kant op, waarom waren we ook maar weer terug houdend?(wij gaan dit zeker in het vervolg ook doen) Na deze ervaring durfden we het wel aan om Erick en Kirsten ook het avond eten te laten kiezen. Dit was zelfs nog beter! We bestelden namelijk een bbq waarbij we drie verschillende soorten geit (ja, serieus geit) kregen om zelf te bakken (net bbqen als thuis maar dan zonder aioli waar ik echt zo naar verlang). Onze serveerster zat met grote ogen naar ons te kijken, blijkbaar knoeiden we echt maar wat aan. Al snel kwam ze naar ons toe om te vertellen dat het toch echt de bedoeling was om de saus (we hadden geen idee dat dit überhaupt saus was) op de soort van kroepoek (wat wij apart aten) te doen en vervolgens daar een stukje gebakken geit op te leggen. De combinatie bleek inderdaad fantastisch! Ondanks dat ik een aantal keer het vlees naast de bbq had gegooid, en de soort van boontjes had laten verkolen, was de maaltijd super geslaagd! Dit laatste komt door de genen van mijn lieftallige ouders. Beide zijn hier zo slecht in, dat ze het vroeger een keer hebben gepresteerd om de gehele maaltijd of op de grond, of in de bqq, te gooien waardoor we een volledig nieuw vleespakket moesten kopen. Maar gezellig was het altijd wel! (tegenwoordig is Guido de kok en genieten wij van onze drankjes).

motor Vietnam Ho Chi Minh 3Zelf knoeien met de bbq!

De volgende dag bezochten we de ‘echte’ Notre Dame van Ho Chi Minh. Deze bleek toch net iets minder spectaculair te zijn dan in Parijs en na 5 minuten besloten we maar lekker te gaan lunchen in een streetfood markt. Hier vonden we overheerlijke loempia’s en de lekkerste stokjes ooit. (stokjes met een saus van soja saus! Dit is als enorme zout liefhebster echt de beste combo ooit. Om je een beeld te geven ik doe zout op alles, inclusief frikandellen, een barbaar ben ik..)

motor Vietnam Ho Chi Minh 4De Notre Dame van Ho Chi Minh

Aangezien er ook wat bekeken moest worden bezochten we ’s middags de Cu Chi Tunnels. Dit is een ondergrondse tunnelstelsel van 250 km, waar mensen jaren onder de grond hebben geleefd (in de tijd van de Vietcong). Aangekomen bij de bus bleken we een schoolreisje te hebben geboekt, haha. Samen met nog 50 jongeren zaten we in de bus waarbij een gids alles over de geschiedenis vertelde. Deze Filipijnse gids bleek destijds zelf ook te hebben gevochten onder de Amerikanen, tegen Vietnam. Dit gaf het verhaal een persoonlijke touch. Na een busrit van 2 uur kwamen we aan bij de tunnels. We zouden volgens onze gids een jungle trekking doen (waarbij het zweet mij al uitbrak, aangezien we slippers aan hadden) maar dit bleek gelukkig gewoon door het bos wandelen. De tunnels waren voornamelijk gaten in de grond maar de boobytraps en het verhaal maakte de trip interessant! Het meest bijzondere was, dat je ook daadwerkelijk in een tunnel kon. Deze tunnel was wel iets verbreed zodat toeristen er ook daadwerkelijk in pasten, maar het bleef absurt klein! Na 5 meter was er een opstopping in de tunnel (onze groepsgenoten gaven het een extra belevenis door niet door te lopen. Mocht opzich wel achterwege gelaten worden aangezien je diep onder de grond, op je hurken zat)  Na 6 meter zagen we een uitgang waar we graag gebruik van maakten. (claustrofobie wordt gemakkelijk opgewekt in deze tunnel). Bizar gewoon, dat mensen jaren op deze manieren geleefd hebben! Erg effectief was het overigens wel aangezien de Amerikanen op deze manier moeilijk konden aanvallen! Je kunt immers niet iemand doodschieten als je niet weet waar ze zijn!

motor Vietnam Ho Chi Minh 5Wij passen zelfs maar net in de verbrede tunnels

Na de tunnels hadden we mega honger en dus besloten we voor een nieuw lokaal avontuur te gaan, namelijk Hot Pot. Deze keer samen met Erick, Kirsten en twee Fransozen die zij eerder hadden ontmoet, super gezellig! De Hot Pot bleek een pan te zijn met daarin groenten, vis, garnalen, witte vleesballen en noodles! (klinkt eng maar valt mee, haha!) Ook hier mochten we weer heerlijk zelf koken. Deze keer bleken we het niet veel beter te doen ,en al snel stond er iemand bij ons om uitleg te geven, top! (persoonlijk denk ik dat ze het misschien wel gewoon niet aan kunnen zien haha). Ook deze maaltijd bleek weer prima al vonden we de bbq toch net iets beter! ’S Avonds zochten we DE uitgaansstraat van Ho Chi Minh op. Dit bleek een aftreksel van Koh San Road te zijn inclusief vuur spuwers maar nu met verkeer wat dwars door de staten reed. Al snel vonden we een cocktailbar waar we de rest van de avond gezellig doorbrachten.

Na een aantal dagen vroeg op te zijn gestaan vanwege het ontbijt wat inclusief de overnachting was, besloten we ons zelf wat meer slaap te gunnen (daarnaast was het ontbijt ook niet echt bijzonder). Dit bleek een goed idee nadat we een overheerlijk ontbijt bij de bakker hadden gehaald. Heerlijk verse pizza broodjes, broodjes met worstjes, een croque monsieur, een warm broodje met een gekookt eitje en een croissant met ham, kaas en kip (Ja, dit aten Guido en ik met zijn beiden allemaal op!) Na een rustige ochtend bezochten we in de middag het War Museum waar de oorlog tussen Amerika en de Vietcong werd weergegeven. Ook dit, was weer interessant al kregen we soms het gevoel dat het niet erg objectief werd verteld. Op zich kan je ze hier ook niet echt op aankijken, na wat er allemaal is gebeurd. Zo zagen wat de chemische aanvallen niet alleen met de oorlogsslachtoffers heeft gedaan, maar ook nog met de vele generaties daarna, vreselijk.. Verder zagen we vele indrukwekkende foto’s (waaronder de beroemde foto: napalm girl).

motor Vietnam Ho Chi Minh 6 motor Vietnam Ho Chi Minh 7
Ook in Nederland werd volop geprotesteerd tegen de oorlog in Vietnam

Na deze trip besloten we het grootste winkelcentrum aan te doen, maar deze bleek al snel super ver weg te zitten.  Daarom legden we snel ons gewijzigde plan aan de taxi chauffeur voor, die uiteraard de weg niet kende (je bent Aziatische taxichauffeur of je bent het niet, haha). Gelukkig kon Erick hem de weg wijzen d.m.v. Google Maps. Hier was al snel de volgende teleurstelling, geen winkelcentrum haha. Maar gelukkig vonden we wel een restaurantje om weer een Bahn Mi te eten. Deze keer was deze alleen zo heet, dat ik maar snel een chocolade croissant bestelde om mijn tranen mee te deppen. Na de lunch vonden we wel een aantal winkelcentra maar allen zonder ‘normale’ winkels en al helemaal geen arcade hal, huilen.

’S Avonds besloten we lekker uit te rusten voor ons eerste motor avontuur! We zullen namelijk acht uur afleggen op onze nieuw aanwinst! Ook benieuwd naar onze ervaringen? Blijf ons dan volgen!

Maar nu eerst nog wat foto’s van onze avonturen in Ho Chi Minh!

motor Vietnam Ho Chi Minh 8 Het uitzicht vanaf Tigit Motorbikes, niet verkeerd!motor Vietnam Ho Chi Minh 9 De enorme stad Ho Chi Minhmotor Vietnam Ho Chi Minh 10 Motoren zijn genoeg aanwezig in Ho Chi Minh, zoals te zien op de achtergrond!motor Vietnam Ho Chi Minh 11 Het war museummotor Vietnam Ho Chi Minh 12 Ook Guido ging beginnen aan de claustrofobische tunnelsmotor Vietnam Ho Chi Minh 13 Ook ik moest er aan gelovenimage Schuilplaats voor de Vietcong

Horrorreis naar wereldwonder Bagan!

image

Omdat we uiteraard niet voor altijd op het strand konden blijven liggen en we inmiddels beiden weer helemaal fit waren besloten we verder naar Bagan te reizen. Omdat dit helaas niet rechtstreeks kon, boekten we een bus naar Yangon, zodat we vanuit daar dan weer de bus naar Bagan konden nemen (hoopten we). We wisten dat het een lange busrit zou worden, maar ach, we waren inmiddels wat gewend en hoe erg kon het nou zijn (nou erg, bleek achteraf haha). Onze vriendelijke bungaloweigenaar bracht ons naar het busstation met zijn eigen auto (zo aardig de mensen hier, iemand anders had Guido de dag ervoor al achterop de scooter meegenomen naar de bank!). Hier stond een ruime bus met airco op ons te wachten, dus wat wilden we nog meer! Na de eerste paar bochten merkte ik dat mijn maag toch nog niet helemaal op orde was en deze besloot zijn eigen leven te leiden (leuk, nog maar 20 uur te gaan dacht ik). Dat het eerste gedeelte van de busrit door de bergen ging hielp helaas ook niet echt mee. Na een lange, misselijke tocht van 7 uur en met veel buikpijn kwamen we aan! (oké dacht ik, we hebben het overleefd!). Yangon is nogal groot en het bleek dat de bus van een ander busstation zou vertrekken, waardoor we ons naar de andere kant van de stad moesten verplaatsen, maar dit duurde gelukkig maar een uurtje. Daar vonden we door onze taxi chauffeur (ja deze mensen zijn van alle markten thuis haha) al snel een nieuwe busmaatschappij naar Bagan. De bus ging pas om half 6 dus we hadden nog 3 uur tijd te doden op het busstation (wij worden geduldig hier, niet normaal! Hierna zal ik nooit meer boos zijn op de NS als ik moet wachten).  Na wat gedronken te hebben en voor vertrek nog snel een paar keer de bus uit te zijn gerend voor de wc (sorry), kon ik er tegenaan. Ook deze bus had gelukkig airco en we kregen plekken met extra beenruimte (dankjewel chauffeur en sorry meneer wiens plaatsen we in hebben gepikt!). In plaats van een gezellige film werd een oneindig gebed opgezet en al snel werd het donker. De bus bleek toch iets minder goed te functioneren en na een uurtje stonden we in het pikkedonker langs de snelweg. Gelukkig was onze buschauffeur ook handig en na een half uurtje waren we weer onderweg! Het niet naar buiten kunnen kijken bleek niet goed voor me te zijn en net zoals mijn buurvrouw hing ik midden in de nacht zonder ook maar wat slaap te hebben gehad boven een plastic zakje, ik kon wel huilen. Ook Guido zat het totaal niet mee, die had het ijskoud (gelukkig had ik een vest meegenomen) en er liep koud zweet over zijn voorhoofd… Na 12 uur kwamen we aan, halleluja- eindelijk! We hadden voor deze keer (door lieve Jan en Margreet) een luxe hotel geboekt waar we gelijk een taxi naar toe namen en om 3 uur s’nachts aankwamen. Het hotel bleek fan-tas-tisch te zijn: drie rijen met kussens (oke die heb je niet nodig, maar zo fijn!), een heerlijke badkamer, badjassen en roomservice! De volgende ochtend beloonden we ons zelf met heerlijke roomservice! Super chique namen we een kipburger, springrolls en twee smoothies, heerlijk haha!

imageZo blij als een kind

Na hersteld te zijn van deze horrorreis besloten we toch maar om onszelf uit ons heerlijke bed te hijsen en een e-bike te huren (klinkt sportief maar is gewoon een elektrische scooter). Nog geen 10 minuten waren we onderweg of we zagen overal waar we keken prachtige pagoda’s! Zo mooi en authentiek hadden we nog nooit iets gezien! De pagoda’s varieerden van klein tot supergroot en bij de meesten kon je gewoon naar binnenlopen. Uiteraard besloot ik de toeristische route te nemen en crosste ik tussen alle zandweggetjes door om zo heerlijk overal om ons heen pagoda’s te hebben! (tegenwoordig ben ik niet zo bang meer op de scooter gelukkig. Al zou Guido misschien zeggen dat ik gewoon heel sloom rijd maar goed, maakt niet uit-is maar wie je het vraagt haha.) Eén van de eerste pagoda’s waar we in kwamen was het super donker met aan het einde een grote witte Buddha, zo gaaf! Vlakbij deze Pagoda kwamen we een jonge jongen tegen die zelf schilderijen met zand vanuit de rivier maakte. Het klinkt misschien lelijk maar ze waren er zo mooi dat we er spontaan één hebben gekocht. En ja, hier zullen we dus nog wel een jaar mee rond moeten wandelen haha (ook heb ik achteraf geen idee hoe ik ooit een blauw met wit geschildere olifant in mijn interieur ga verwerken.. nouja misschien leuk voor een exotisch toilet ofzo). Gelukkig was het schilderij gemaakt op een speciaal katoen wat je gewoon in elkaar kon proppen en daarna kon strijken waarna alles nog steeds intact was (tot nu toe gaat het nog goed dus het was geen leugen haha). En ja, zijn verhaal was ook mooi dat hij uit een vissers dorpje kwam en altijd bij zijn oom in de leer was geweest en nu hiervoor ook naar school ging en omdat school erg duur is voor zijn ouders dat hij in de vakantie deze schilderijen probeerde te verkopen. Nou daar ga je al; een lief verhaal (en ja ik ga er vanuit dat het echt waar is, anders is het niet leuk) en een mooi schilderij, dan gebeurd dat dus haha.

imageOnze nieuwe aanwinst

Ook beklommen we een afgelegen pagoda zodat we een mooi uitzicht hadden. Doordat veel pagoda’s een soort van een trap aan de zijkant hebben en omdat ze nog niet allemaal door de overheid zijn afgesloten was dit geen probleem, al moest je soms wel je knie in je nek duwen om omhoog te klimmen, maar dat was het waard! De rest van de middag genoten van het mooie uitzicht op onze e-bikes en bezochten we veel prachtige pagoda’s. Ons hotel bleek heerlijk eten te hebben dus verwenden we onszelf met biefstuk, heerlijk!

imageHet beklimmen van de pagoda!

Na een betere nachtrust sprongen we ook de volgende dag weer op onze e-bikes en crosten we door het stof naar de meest prachtige en grote pagoda’s. Omdat we geen idee hadden waar we waren besloten we naar een resort te rijden om te lunchen.  We dachten dat we gewoon op de weg naar het resort zaten maar al snel bleek dat dit de oprijlaan was, luxe dus! Eenmaal aangekomen kwamen we bij het meest prachtige en luxe resort ooit aan met een enorm zwembad, een mooi terras en uitzicht op het water! Dat we een beetje moesten huilen van de prijzen maakte hierdoor niet meer uit! Na een lekkere pizza en smoothies gingen we terug naar ons hotel om nog even te genieten van het fijne zwembad om vervolgens de zonsondergang op blijkbaar de allerdrukste tempel te bekijken! Aangekomen bij de tempel waren er bussen vol met toeristen aanwezig met het zelfde plan als ons (serieus, waar kwamen deze mensen vandaan?! tot nu toe waren we drie chinezen tegen gekomen). We konden nog net een plekje vinden (of eigenlijk Guido, die vervolgens zijn plek geen één seconde aan mij afstond maar dat terzijde haha) en hadden een mooie, romantische zonsondergang met nog 300 mensen haha, beetje jammer. Gelukkig waren we in de middag ook al op deze tempel geweest met nog maar één andere man en was het uitzicht wel spectaculair! De volgende dagen lagen we vooral lekker bij het zwembad waar ook nog wat andere gezellige Nederlanders waren. Omdat zonsopgang nog mooier zou moeten zijn besloten we nog één laatste keer een e-bike te huren en erop uit te gaan. Dus daar stonden we om half 5 met ons goede gedrag. De zonsopgang was gelukkig iets rustiger en omdat we zo vroeg waren hadden we een prachtige plek!

imageZonsopgang in Bagan!

Ondanks dat we Bagan nog lang niet zat waren, als dat überhaupt al kan, besloten we dat het tijd werd voor een nieuwe plek, Mandalay! Hierover in de volgende blog meer, maar nu eerst nog wat meer foto’s van Bagan!

image image image image image image imageimageimageimageimageimageimageOnze veel te dure smoothies met een prachtig uitzichtimageimageimage

 

Een prachtige boottocht naar een slaperig stadje met fantastische tempels, Mawlamyine!

image
Na een aantal leuke dagen in Hpa-An moest er weer verder worden gereisd en dus besloten we per boot naar het volgende stadje, Mawlamyine te reizen. De boottocht zou ongeveer 2 uur duren ( altijd tijd hier boven optellen hebben we al geleerd, haha) en zou volgens de plaatjes super goed en veilig zijn (safety first stond er in de dikke letters, grappenmakers).

De volgende dag werden opgehaald door onze nieuwe beste vriend, de tuktuk chauffeur die ons de dag ervoor ook overal naar toe had gebracht en reden voor een ritje van 5 minuten naar ‘de haven’. Ik ben bang dat je het geen haven mag noemen als er geen echte steiger is en twee bootjes liggen maar goed maakt niet uit! Omdat er ook geen echte weg naar de boot was klommen we over de rotsen met onze backpacks naar beneden (omdat de tuktuk chauffeur mij heeeeeel aardig vond tilde hij mijn tas, wat echt geen overbodige luxe was aangezien het evenwicht op mijn slippers houden best lastig was met nog twee daypacks aan mijn armen.) Na wat geklim naar beneden was daar dan ‘de boot’… Het verrotste bootje wat we tot nu toe hadden gezien, haha. Gelukkig bleek hij een foutje te maken en was het een bootje net iets verder op. Ook deze kwam totaal niet overeen met het plaatje (aangezien hier een boot met stoeltjes en met over elk stoeltje een zwemvest was weergeven en deze boot toch echt alleen planken aan weerszijden had om op het en zeker geen zwemvesten, maar ja we kunnen zwemmen dus dat moest goed komen) maar het zag er tenminste niet uit of het elk moment kon gaan zinken.

imageOnze kapitein!

Onze chauffeur kwam na een poosje ook aangewandeld (gaat nooit lekker efficiënt hier) waarna hij de open motor aan slingerde, op het dak ging staan en daar stuurde! De boottocht was echt fantastisch! We kwamen langs kleine dorpjes waar mensen langs de waterkant leefden en alle kindjes enthousiast vanuit het water naar ons zwaaiden, zo lief! Onderweg zagen we verder het prachtige landschap, mensen die van alles en nog wat vervoerden op hun boot en een hoop pagoda’s! De boottocht duurde uiteraard 3, 5 uur maar dat maakte zeker niet uit vanwege het mooie uitzicht!

imageHelp!!

Eenmaal aangekomen in Mawlamyine, namen we samen met een andere toerist op de boot een taxi naar een hotel dat ons eerder was aanbevolen. Dit hotel was super fijn maar wel wat aan de dure kant dus besloten we vanuit daar voor de volgende nachten een andere slaapplek te zoeken. Omdat we een beetje uitgekeken waren op rijst, rijst en nog meer rijst, besloten we een Westers restaurant op te zoeken. We vonden er één die volgens Tripadvisor erg goed was maar wel wat prijzig. Na een blik op de kaart waarna bleek dat ze kip burgers hadden was ik om en had ik besloten dat het sowieso het geld waard was aangezien ik geen rijst meer kon zien! Aangekomen bij het hotel waar het restaurant zich bevond bleek al snel dat dit net even ‘iets’ anders was als onze normale backpackers dinertjes…. Een medewerker met witte handschoentjes leide ons naar onze tafel die zich bevond in een privé hokje, mooi aangekleed en zelfs met een kaarsje ( klinkt normaal maar na alle plastic stoeltjes is dit zo romantisch dat je bijna smelt, haha) Na een stuk of drie menukaarten gekregen te hebben werd ons verteld dat we op de aanwezige BEL moesten drukken als we de bediening nodig hadden…. akward! Uiteraard wilde ik net alsof doen voor een fotomomentje toen ik er uiteraard wel perongeluk op sloeg… zie de foto voor mijn gezicht toen haha! Gelukkig moffelde ik het geluid snel weg! Omdat ze zelfs wijn op de kaart hadden, een ‘echte’ Sauvignon, moest deze uiteraard besteld worden na twee maanden geen wijn te hebben gezien/gedronken. Ik bestelde de lekkere kip burger erbij (super chique, i know) en wat wil een mens nog meer! De wijn kwam en werd op een hele bijzondere manier geserveerd… Namelijk door het eerst in een hele ongezellige maatbeker ( gewoon zo één uit de keuken) te gieten en vervolgens in je glas te doen. Beetje bijzonder maar we konden zeker geen ruzie maken dat de één meer had als de ander. De kip burger en het vlees van Guido kwam dus aanvallen! De wijn bleek echt niet te weg te krijgen te zijn, zo zuur schenken ze het zelfs niet in de kroeg maar omdat wij bikkels zijn dronken we het uiteraard wel helemaal op. ( denk dat niemand het ooit besteld en het er al 20 jaar stond ofzo) Het eten was daarentegen wel heerlijk!

imageKyaik than lan paya

De volgende dag kwamen we na wat wandelen er al snel achter dat in Mawlamyine maar weinig te beleven was. Na een lange wandeling langs de rivier kwamen we aan bij een super chaotische markt en besloten we een tuktuk chauffeur te vinden om ons mooiste highligts van de stad te laten zien. Omdat ik inmiddels in de gaten had dat het communiceren met chauffeurs vaak onmogelijk is, had ik zelf drie tempels opgezocht met de naam en een plaatje zodat ze ons hier naar toe konden brengen. Na een half uur, vier extra mensen die erbij werden geroepen en Google Translate begreep onze chauffeur ons en bracht hij ons naar de eerste plek, een replica van de gouden rots die we later in het echt zouden bezoeken maar hier ook erg indrukwekkend zou moeten zijn. Kilometers reed de tuktuk ons uit het centrum en toen we bijna dachten dat we overvallen zouden worden kwamen we aan bij DE toeristische attractie. Bleek alleen dat je hier of 2 uur omhoog en vervolgens weer naar beneden kon lopen of met een vrachtwagen die je dan met een stuk of 30 mensen kon delen. Dit laatste wilden wij uiteraard doen maar na een half uur waren we nog steeds de enige toeristen dus besloten we maar verder te gaan ( je kan ook te ver gaan in 40 graden). De volgende plek bleek het gelukkig wel meer dan waard te zijn. We kwamen bij een prachtige tempel die van binnen helemaal versierd was met glas. Het mooiste was dat we hier helemaal alleen waren en de tempel een prachtig uitzicht over de stad gaf. Maar nog veel leuker was dat ik drie hele lieve puppy’s in een nisje van de tempel vond, beste van de hele dag!! Na veel gespeel en een achtervolging op de trappen van de tempel moest ik van Guido afscheid van de puppy’s nemen ( nog steeds vergeef ik hem dit niet) . De volgende tempel bleek net zo mooi te zijnj. Deze had een prachtige versierde brug waarbij je ook hier over de hele stad kon uitkijken. Daarnaast bezat deze brug de enige lift in heel Mawlamyine haha! Onze goede tuktuk chauffeur wachtte overal netjes op ons, had totaal geen haast en bracht ons vervolgens terug naar het hotel. Nou ja niet ons hotel aangezien hij daar nog nooit van gehoord had maar het luxe hotel waar we eerder hadden gegeten. Hij bleek niet helemaal begrepen te hebben dat we daar niet sliepen maar wel vanaf daar terug wilden lopen aangezien hij ons voor de deur afzetten, waarna al het personeel met de witte handschoentjes ons wilde helpen en wij snel afdropen richting ons eigen hotel. Omdat we in de middag ergens gezellig wat hadden gedronken besloten we daar ook wat te eten. Dit bleek een grote fout van ons te zijn aangezien Guido zodra we opstonden super buikpijn had…

imageOnderweg naar ‘de shoppingmall’!

De volgende dag was Guido nog steeds ziek dus besloot ik te doen wat ik goed kan, winkelen! Er zou namelijk een shoppingmall zijn verder op dus ik kon mijn geluk niet op. Aangekomen bij ‘de shoppingmall’ bleek dit al snel een hele grote markt te zijn, verspreid over meerdere verdiepingen. Maar goed dat maakte niet uit, ook leuk! Als enige toerist had ik uiteraard mega veel aanspraak maar leuke kleding was weinig tot niet aanwezig. Omdat ik natuurlijk wel zeker wilde zijn dat ik niks over het hoofd zag besloot ik alle winkeltjes te bezoeken en was ik alsnog een paar uur zoet. Guido bleek een beetje opgeknapt te zijn en dus besloten we maar voor veilig eten te gaan, pizza! Na blij een fijne pizza te hebben uitgekozen kwamen ze, zoals hier dat heel vaak gebeurd, onee pizza, ondanks dat dit onze halve kaart is, die hebben we niet… Nou ja dan maar wat anders wat gelukkig goed bleek te vallen!

Aangezien Mawlamyine niet veel voorstelde pakten we de volgende de dag de bus naar Kyaiktiyo waar we de gouden rots zouden bezoeken, deze is erg belangrijk voor Birmese mensen dus ook wij gingen hiernaar toe! In de volgende blog hier meer over!

imageZwaaien naar de locals!imageBoottocht vanuit Hpa-animageBlije kindjes!imageKyaik than lan payaimageUitzicht over Kyaik than lan payaimageLieve nieuwe vriendjes!imageDeze sturen we op!imageOok bij de tempel wordt van alles in de brand gestoken!imageUitzicht over MawlamyineimageMooie versierde tempel!

Myanmar: geen massa toerisme maar vriendelijke zwaaiende mensen, prachtige natuur en ontelbare pagoda’s!

image

Na de grens te hebben overgestoken, miljonair te zijn geworden met monopoly geld en ons gewaagd te hebben aan de lokale keuken, waren we klaar om onze reis door Myanmar echt te beginnen! We boekten samen met een Engelsman die al 15 jaar in Chiang Mai woonde een minivan naar het volgende dorpje Hpa-an. Volgens het hotel ging de manager daar ook heen, dus konden we (tegen betaling) met hem mee rijden. Vol goede moed stonden we allemaal om 9 uur klaar… Maar al snel bleek dat het hier in Myanmar er iets anders aan toe gaat dan in Thailand(hier bleek iedereen tot onze verbazing mega op tijd te zijn) Onze chauffeur kwam een half uurtje later gezellig aangereden en bleek zeker weten niet de manager te zijn maar een jochie van een jaar of 20 dat geen woord Engels sprak, so far so good haha! Gelukkig hadden we lekker veel ruimte en reed de jongen in een splinternieuwe auto met automatisch dichtgaande deuren (bleek nadat ik een minuut probeerde de deur te schuiven, oeps). Toen we eenmaal dachten dat we onderweg waren, bleek dat er eerst nog een stop moest worden gemaakt. De hele kofferbak werd van top tot teen vol gepropt met dekbedden! (beetje overdreven aangezien het 40 graden is) En na een stop van 45 minuten gingen we eindelijk verder. Onderweg zagen we hoe mooi Myanmar is! Het landschap zoveel ruiger en ongerepter dan Thailand, echt prachtig! We reden door de bergen en over wat hun noemden een ‘nieuwe’ snelweg die af en toe eerder deed denken aan de weg naar iemands erf, maar goed haha! Onderweg werd er nog een lifter, die in de middel of nowhere stond, naast ons gepropt en maakten we een stop bij een Birmees restaurant waar je voor 1,5 euro de grootste maaltijd ooit kreeg. Tijdens deze stop kwam ik er al snel achter hoe vriendelijk de Birmese mensen zijn en hoe weinig ze toeristen zien. Zo werden tijdens het eten maar ook in Myawaddy regelmatig aangestaard of naar ons gezwaaid waarbij wij zo goed mogelijk hallo in het Birmees terug zeiden. (Dit vinden ze overigens echt de bom want ze zijn gelijk super blij en dat komt geloof ik niet omdat we het fout zeiden haha). Maar ook toen ik naar de toilet was geweest was er gelijk een man die hielp met het wassen van m’n handen uit een ton omdat de kraan het had begeven, niet omdat ze iets van je willen maar gewoon zo vriendelijk zijn! Na een rit van 3 uurtjes kwamen we aan in HPa-an, een prachtig dorpje aan de andere kant van een berg. Onze reisgenoot had al een hotel geboekt die goed scheen te zijn en goedkoper was dan degene die wij gevonden hadden. Dus gingen ook wij dit hotel bekijken, die inderdaad erg goed was!

imageHet kleurrijke leven op straat!

Na wat afkoeling te hebben gezocht in onze kamer met airco besloten we het stadje te gaan ontdekken. Omdat onze Deet op was en ik panisch ben geworden voor muggen besloten we de supermarkt op te zoeken. Deze bleek uiteraard gesloten te zijn omdat ze oud en nieuw voor het gemak gewoon 10 dagen vieren (serieus, doe even gewoon). Na wat drinken op een lokaal terras (hier houden ze van dichtbij de grond zitten dus denk aan mini tafeltjes met mini krukjes) kwamen we onze reisgenoot Mark weer tegen waarmee we de rest van de stad ontdekten. Zo klein als HPa-an is, zoveel was er te zien! Zo bezochten we een prachtig meer met uitzicht op een berg, liepen we langs de rivier met ondergaande zon en zagen we de pagoda waar de rivier en ondergaande zon nogmaals konden zien! Bij de pagoda was niet zo zeer het uitzicht, maar meer ikzelf de attractie aangezien ik met een stuk of 15 kinderen op de foto moest haha! Ik vond het net zo leuk als alle kleine kindjes, zooooo lief waren ze!

imageNieuwe vriendjes! En ja ik draag een roze handdoek aangezien m’n schouders bedekt moesten zijn en ik m’n eigen doek vergeten was haha! (zat ook een leuk kinderachtig stiksel op om het af te maken!)

Na het centrum van HPa-an te hebben ontdekt en gezellig wat biertjes te hebben gedronken met Mark moest er ook gegeten worden. Dit bleek iets meer uitdaging te zijn als verwacht want vanwege het nieuw jaar was maar 1 restaurant geopend en daar moest het hele dorp terecht. We waren gelukkig nog net op tijd en konden kiezen uit twee overgebleven gerechten. De keuze was of kip met heel veel botten of varken met heel veel vet. Ik koos maar voor het eerste haha! Het restaurant staat bekend om zijn bijgerechten waarbij we er dan ook een hele hoop van kregen. Een groot gedeelte bestond uit heel pittig eten en het ander gedeelte uit iets met vissaus, feest haha! De komkommer die er ook was had ik me snel toe geëigend! Gelukkig was het best te eten, al zal het bij mij niet in mijn favorieten lijstje komen. Afgezien van het eten zelf, bleek ook hier het verschil tussen Myanmar en Thailand. Het land is een stuk minder ontwikkeld met als gevolg dat we een deel van onze maaltijd in het pikkedonker doorbrachten, wat ook wel weer grappig was!

imageMooie tour met bijzondere pagoda’s!

De volgende dag boekten we een mega goedkope toer ( €3,90 per persoon) waarbij een tuk tuk chauffeur ons de hele dag alle mooiste grotten en tempels zou laten zien! We bleken de tour samen met drie jongens uit Bangladesh te hebben geboekt die in Myanmar woonden, dus ons ook wat achtergrond informatie konden geven! Eenmaal aangekomen bij de eerste grot bleek dat we deze met blote voeten moesten betreden aangezien het ook een tempel was. Dus daar liepen we met blote voeten tussen de vleermuizenpoep, weer een ervaring rijker…De grot bleek mega groot te zijn met aan het einde ( waarbij omhoog klimmen nodig was, niet echt gemakkelijk een lange rok aan) een uitzicht vanuit de berg over het platteland heen, zoooo mooi!! Zo goed geregeld en veilig Thailand was, zo anders was deze grot. Een gids was niet nodig. Het was belangrijk om het witte touwtje te volgen en grote diepe gaten waren niet afgezet, goed oppassen dus! (niet dat er overal licht was uiteraard haha) Onze nieuwe vrienden bleken nogal graag foto’s te maken… van ons… Waarbij we zelfs aanwijzingen kregen als in leg je hand op de rots, oke vooruit dan maar.. ( ik dacht vooral houd je in Lotte haha) Mocht je deze willen zien ik ben een stuk of 1000x getagd en er zijn ook foto’s van mij alleen op zijn fb terug te vinden haha ( gelukkig hebben we er ook mooie foto’s aan overgehouden!) Naast deze en nog een aantal andere grotten bezochten we ook een grot met aan het einde een prachtig meer waarover je een boottocht kon nemen. Dit deden wij in de hoop dat de boot ons ook weer bij de ingang en onze slippers zou brengen aangezien we al een hele tijd aan het wandelen waren… Nou mooi niet dus… Wat er gebeurde was dat we leuk midden in de bosjes uit de boot konden klimmen om op blote voeten over super hete, scherpe stenen terug te lopen voor ongeveer 45 minuten. Ik dacht echt dat ik dood ging en twijfelde om gewoon een bestaan bij de grot te beginnen. Op de één of andere manier heb ik 1000 keer zoveel zenuwen in mijn voeten als anderen die vrolijk ( oké wel een beetje moeilijk en pijnlijk) over de rotsen liepen. Heel even overwoog ik om zoals een local chips zakjes, die langs de weg lagen, om m’n voeten te binden maar dit ging me toch net iets te ver… Na ongeveer 30 minuten, 16 eeltlagen verder en een verdrietig gezicht gaf Guido mij het verlossende woord….. Okeeeeeee ik draag je wel! Dus daar ging ik als een klein kind op zijn rug voor het laatste stuk. De locals hadden de grootste lol en kleine kinderen gingen stiekem filmend naast me lopen (ook toen ik eraf was om mij door het stof te zien gaan haha, tot zo ver de goede kant van het boeddhisme haha!) Naast de grotten bezochten we een aantal mooie pagoda’s waarvan er eén op een uitstekende rots in het water was gebouwd, zo bijzonder!

image Heel blij, haha!

Omdat we de volgende dag alles wel hadden gezien namen we de boot naar het volgende stadje Mawlamyine. Hierover de volgende keer meer! Deze keer iets sneller hoop ik, internet is hier een luxe haha! Hieronder nog meer foto’s van onze tijd in Hpa-an!

imageEen local aan het werkimageEen kickbox partij waar het hele dorp vooruit gelopen was! Het verschil was alleen wel dat er zonder handschoenen en bescherming gevochten werd…imageOp het meer bij de grotimageMonikken die in de vroege ochtend langskomen voor een donatie ( kan ook voedsel zijn zoals rijst)imagePrachtige pagodaimageOok aapjes waren weer volop aanwezigimageSuper gaaf uitzicht vanuit de berg over het platteland!imageGrotten waar je uren door kon dwalenimageÉén van de pagoda’s voor de grot imageOp naar het restaurant gezellig naast de kippen! Is dit wel een taxi?!imageMooi uitzicht vanaf de pagoda over de rivier!imageDe ‘haven’ van Hpa-an!

Pai! Het hippie stadje in de bergen!

DSC01484

Na een lange tijd in Chiang Mai besloten we dat het nodig tijd werd voor een andere plek! We wilden een beetje uitrusten/uitzieken en daarom kozen we voor de meest relaxte plek van het noorden, namelijk Pai!

Na een slingerende busrit van 3,5 uur door de bergen (niemand in onze bus overgegeven, woehoe!) kwamen we aan in een hippie plattelandsdorpje met een super gezellig centrum. Omdat we geen idee hadden waar het hostel was wilden we een taxi nemen. Wat bleek, ons hostel zat aan de andere kant van een bamboebrug waar geen taxi’s konden komen (bleek later helaas toch anders te zijn aangezien we later een tuktuk tegenkwamen, huilen). Na vier keer te hebben gevraagd (inclusief een pauze tot ergernis van Guido haha. Gewend aan lopen met 15 kilo achter op m’n rug en 5 kilo voor ben ik nog niet ) en vele mooie hutjes te zijn gepasseerd kwamen we aan bij ons hutje. Deze was het meest primitief van allemaal! Het hutje was omringt door kippen (deze bleken later elke nacht rond 5 uur een concert te houden, zo kom je dichtbij de natuur zullen we maar denken haha) maar had een eigen badkamer en hangmat dus voor ons helemaal prima!

IMG_3255Prima slaapplaats voor de eerste paar dagen

Na ons hutje weer omgetoverd te hebben tot een thuis (lees: overal kleding en zooi) besloten we het centrum te verkennen. Er was een super goede streetfood markt met zelfs heerlijke lasagna, maar ook veel verschillende spiesjes en overheerlijke bananenpannenkoeken. Verder werd werden er sieraden, kleding en andere prullaria verkocht; altijd goed om rond te kijken! Na wat drankjes ( niet voor mij aangezien dit nog niet mocht, wees maar niet bang, ik ga het later zeker inhalen haha) besloten we weer de ‘berg’ (Utrechtse heuvelrug is er niks bij) te beklimmen naar ons hostel.

imageBij de waterval

Aangezien we al een poosje geen zwembad of zee meer hadden gezien besloten we de volgende dag naar het hostel tegen over ons te gaan voor een ‘frisse duik’ (er stond dat het water donker en troebel was vanwege de chemicaliën maar ik heb daar zo mijn twijfels over). Na deze luie dagen werd het tijd voor wat actievers dus boekten we een tour waarbij we naar een waterval, een hotspring, een viewpoint en een Lod Cave zouden gaan. Uiteraard wilden we ons ritme niet helemaal verstoren dus namen we lekker de tour van half één zodat we uitgebreid konden ontbijten (beste ontbijt tentjes tot nu toe zitten hier in Pai, denk aan heerlijke omlet op een baguette of Griekse yoghurt met zelfgemaakte muesli en vers fruit!) en lekker uitslapen.

DSC01398In de Lod Cave

Al snel bleek dat we de tour met super gezellige mensen hadden geboekt wat het een stuk minder erg maakte dat de eerste stop, de ‘waterval’, een smoezelig beekje met een mini waterval was. Wel waren er veel locals, wat het wel weer erg leuk maakte! Na de eerste stop gingen we naar de hotsprings waar het water zo warm was als een lekker heet bad, ondanks de hitte buiten was het super lekker! Het water was volledig helder waardoor je alles op de bodem kon zien. Na een korte stop bij de viewpoint gingen we naar de Lod Cave. In deze mega grot waren drie verschillende kamers met allemaal ‘bijzondere’ rotsformaties. Onze gids bleek dan ook erg goed te zijn in het verzinnen van wat de rots moest voorstellen, oftewel zie hier een borst, popcorn, krokodil en nog veel meer haha! De grot was super hoog en gelukkig had niemand hoogtevrees aangezien we tientallen meters hoge trappen moesten beklimmen. Na de derde kamer met nog aanwezige grafkisten te hebben gezien kwamen we bij het einde waar je duizenden vleermuizen in en uit de grot zag vliegen, zo gaaf! Terugweg was een stuk gemakkelijker aangezien we per bamboe vlot werden vervoerd, niet verkeerd! Op de terugweg naar het hostel werd nogmaals duidelijk dat het rookseizoen in Thailand nog flink aan de gang is. Zo stond een groot gedeelte van de berg in lichterlaaie. Dit doen ze gecontroleerd zodat het land later een stuk beter groeit maar zorgt voor erg veel rook waardoor de uitzichten een stuk minder spectaculair zijn dit seizoen. Eenmaal terug gingen we gezellig wat eten en vervolgens op stap met de twee amerikanen en Australiërs die we hadden ontmoet.

DSC01564Met Jason bij het viewpoint

Omdat in Pai erg veel te zien is besloten we weer een scooter te huren (inmiddels is Guido scooter- pro) samen met Jason, de Amerikaan die we hadden ontmoet. Na hem een korte uitleg te hebben gegeven (hij had het nog nooit gedaan en wilde het graag leren) gingen we op weg naar de witte Boeddha. Een groot standbeeld van, zoals je je kan voorstellen, een witte Boeddha op de berg. Na een stuk of 1000 treden (overdreven maar zo voelde het wel) kwamen hier aan. Super leuk aangezien we de enige drie hier waren. Vervolgens gingen we naar Pai Canyon waar ik heel wat angsten heb moeten overwinnen. In plaats van ‘gewoon’ het mooie uitzicht te bewonderen kende Jason een route naar het einde van de canyon…. Nou daar gingen we eerst naar beneden klimmen tussen de rotsen door om vervolgens weer omhoog langs afgronden ons op te trekken. Het scheelde dat Jason en Guido veel zelfvertrouwen uit straalden want na de zoveelste afgrond had ik het niet meer haha. Eenmaal aangekomen op het einde was er een ‘leuk’ (vond ik persoonlijk overdreven) fotomoment waarbij je op een uitstekende rots kon gaan staan maar dan moest je wel eerst even over een 30 centimeter brede richel lopen waarbij je een stapje omlaag moest doen en je even aan de rots moest vasthouden. Na ongeveer 10 minuten besloot ik dat het de moeite waard was plus Guido en Jason hadden het zonder moeite gedaan dus besloot ik op mijn kont naar de overkant te bewegen haha, heel charmant. Gelukkig was het het inderdaad waard en was ik superblij dat ik het toch het gedaan. De terugweg was net zo erg maar door elkaar te helpen kwamen we weer veilig aan (ik was gelukkig niet de enige die het eng vond aangezien er twee brede  lange jongens vroegen of ze het wel moesten doen aangezien het er eng uit zag, bedankt mannen!) Na te zijn bijgekomen onder het genot van een heerlijke hamburger werden we aangehouden door de politie. We verwachten een boete voor het niet hebben van ons internationale rijbewijs (Guido had deze even in Nederland achter gelaten helaas) maar ze bleken volgens Guido tenminste op zoek naar ducks… De politieagenten allemaal aan het lachen en wij nog veel verdachter want ze waren opzoek naar drugs haha. Na een stuk of 4 vakjes van mijn tas open te hebben gedaan vonden ze het wel prima en mochten we met hun excuses, het was nou eenmaal hun werk, weer verder reizen (overigens waren er al wel mensen aangehouden met drugs, leuk land daarvoor). De weg naar onze laatste stop bleek iets te veel van het goede te zijn voor onze scooter uit de prehistorie (De helling was zo steil dat ik er af moest springen en de scooter omhoog een zetje moest geven zodat we niet terug rolden). Eenmaal aangekomen op onze laatste stop, het mooiste viewpoint tot nu toe ,kregen van de eigenaar heerlijke groene thee.

imageZware tocht onderweg naar een super mooi uitzicht!

Na ook deze scooter tour te hebben overleefd gingen we met Jason en de eerder ontmoette Jacob wat eten bij een live muziek bar waar open mic night was. Jason durfde het aan en ging zelfs twee nummers zingen waarbij hij ook gitaar speelde. Ik met al mijn talent sloeg deze uitdaging maar even over ahum… Vervolgens kwam er een Zuid Koreaanse jongen die overduidelijk artiest was in zijn eigen land de mooiste eigen geschreven gitaarnummers ooit spelen waarna bijna iedereen daarna tegenviel zo goed was het! Tijdens dit goede optreden werd ik opeens aangetikt en wat bleek…. ik kwam gewoon iemand uit Leek tegen waar ik vroeger mee geturnd heb (nou ja ik was niet zo goed haha), zo toevallig!!

Na nog een dagje bij het zwembad (deze keer een betere) te hebben gelegen met Susanne (uit Leek) en nog wat Nederlanders moesten we er helaas weer aan geloven,  we moesten weer terug naar Chiang Mai. Maar gelukkig voor iets goed want… het is waterfeest (waar ze het nieuwe jaar vieren) komt er aan!! De volgende keer meer over het grootste watergevecht ter wereld! Hieronder nog meer foto’s van Pai!

imageLod Cave waar alle vleermuizen in grote getallen in en uit vliegen

imageBij de hotsprings

DSC01386Gelukkig hadden we geen hoogtevrees!

DSC01461De witte Boeddha

DSC01490Het minst enge stuk van de Pai Caynon

DSC01465Locals aan het genieten van het mooie weer

imageOnderweg naar het einde van de Pai Canyon ( hier kon ik nog lachen haha)

DSC01543Viewpoint

imageDe toren van Pisa volgens onze gids

DSC01443De witte Boeddha

imageZwemmen met de locals

imageGekke schommels bij het viewpoint tijdens de tour

DSC01531Duurde even voordat ik hier stond maar dan heb je ook wat!

imagePopcorn volgens onze gids

DSC01476Locals aan het tuben in hoeverre dat ging vanwege het lage waterpeil imageLodcave

Chiang Mai waar we ook heel veel leuke dingen meemaakten!

image

Voordat de Dengue mug besloot mij het leven een weekje zuur te maken hadden we het erg naar onze zin in Chiang Mai!

imageKickboks training!

Ons eerste hostel stelde niet veel voor en bestond voor 90% uit muggen (hier zal het vast fout zijn gegaan) maar het zat ook naast een kickboksstadion ( blijkbaar trekt dit ons aan haha) dus er moest wel even getraind worden in HET land van Muay Thai! Guido moest er aan geloven en dat terwijl het 35 graden was, lekker zweten! Twee uur later en drie liter water verder was de trainer er over uit, als Guido 3 weken bij hem zou trainen zou hij helemaal afgetraind zijn en de eerst volgende wedstrijd onder hem winnen! Helaas hadden we daar geen tijd voor maar de training was erg geslaagd. Na zo’n zware training moest er goed gegeten worden dus we kozen voor een luxe avondmaal namelijk Mexicaans! ( ik blij want aan het Thaise eten kan ik nog niet echt gewend raken, huilen). Guido besloot de enchilada te nemen en maakte vervolgens een ‘klein’ inschattingsfoutje haha! Bij zijn eten zat namelijk een klein bordje met in Guido zijn ogen schattige groentes (redenatie Guido: kleine mensen in Azië, kleine banaantjes en nu dus kleine sperzieboontjes). Maar hier was het waar Guido fout ging want deze ‘sperzieboontjes’ hadden rode kopjes en waren mega hete pepers! En in plaats van één te proberen schoof hij zo alle ‘sperzieboontjes’ naar binnen… Het zweet brak hem aan alle kanten uit en bij mij de tranen ook haha! ( het heeft hem serieus de hele avond gekost om hier van bij te komen zo erg was het!).

imageUitgebreidste kappersbeurt ooit!

Aangezien we al bijna een maand onderweg waren vond Guido dat het tijd was voor de kapper ( niet voor mij uiteraard, ik ga gewoon leuk het hele jaar niet naar de kapper om misverstanden over mijn haar te voorkomen). Na wat marktonderzoek hadden we een geschikte kapper voor ongeveer €8 euro gevonden (voor Thaise begrippen is dit duur dus dat moest goed komen). Eenmaal in de kappersstoel begon de meest aandachtige kappersbeurt ooit! Guido werd een stuk of 50 rondjes gedraaid op zijn stoel waarbij ze elke keer een klein hapje uit zijn haar haalden ( de stoel ging alle kanten behalve de spiegel op dus ik zag Guido al angstig kijken). Na een uurtje ( ja, echt serieus) begon de volgende stap er werd een doekje over zijn hoofd gelegd en een hoofdmassage begon ( op dit moment telden wij nog een paar honderd baht in ons hoofd bij de kappersbeurt op want dit kon zo niet voor dat geld). Ongeveer 20 minuten later en nog een paar rondjes op de stoel verder was het eindresultaat daar! Een goed kapsel en echt voor maar 8 euro! ( echt erg als je ziet wat voor tijd ze hier insteken en dan te bedenken dat zij de dure kapper zijn, in Nederland knippen ze hier alleen je pony voor).

Na deze ervaring verbleven we helaas een weekje in het ziekenhuis maar ook daarna deden we nog leuke dingen in Chiang Mai! Zo gingen we naar de Sunday Walking Street wat echt de grootste markt is die wij ooit hebben gezien! Straten lang vol met alles wat je maar kan bedenken: van kunst, tot sieraden, eten, zelf gemaakte kaarten maar ook een hele hoop blinde zangers ( over dit laatste zijn we nog niet helemaal uit aangezien elke zanger blind was…) Verder dan je kon lopen ging de markt! Uiteraard een goed moment om te shoppen dus na wat onderhandelen was ik een stuk of 5 armbandjes voor nog geen 5 euro rijker (uiteraard moest ik de schade even inhalen!) Na een hele hoop kraampjes bleek al het lopen toch wat te enthousiast geweest waardoor ik helaas een super mooie ketting heb moeten laten gaan( super leuk maar een te korte kettinkje aan de hanger en te misselijk om na te denken dat ik altijd nog een langere ketting had kunnen scoren) en vervolgens over mijn eigen voeten heb overgegeven… ( moet je ook mee gemaakt hebben denk ik dan maar) Om de diehard shopper in mij even te verduidelijken toen ik misselijk op het stoepje zat zei Guido wil je wat water of iets anders? En ik zei zoek even uit of die ketting ook langer kan haha! Maar goed geen ketting dus, de zoektocht gaat verder…. Omdat ik na mijn hele Dengue avontuur de kans op geprikt worden door een mug wilde verkleinen besloot ik dat ik langere kleding nodig had dus moest er nog even gewinkeld worden. Op de markt was niet echt ‘normale’ kleding ( afgezien van olifanten broeken waarvan ik er nu dus wel één bezit, helaas haha) waardoor we opzoek gingen naar een shopping mall. Dit bleek geen enkel probleem te zijn en we vonden er één vlakbij met wel vier verdiepingen! ( voelde me gelijk een stuk beter haha). Na wat winkelen kwamen we bij de beste verdieping! Er was namelijk een hele arcade verdieping! ( iedereen die mij kent weet dat ik dol ben op alles wat maar een beetje met de kermis te maken heeft dus je kan voorstellen dat ik zo blij als een kind was!). Voor wel 3 hele euro’s konden we racen, trommelen ( geen idee wat het doel hiervan was maar iedereen bleef kijken hoe wij los gingen op de trommels haha), air hockey, tafeltennis en schieten. Je had er zelfs een stuk of 10 kamers waar iedereen aan het karaoken was. ( Helaas alles in het Thais anders had ik zeker mee gedaan).  Gewapend met drie nieuwe kledingstukken en heel veel nieuwe arcade skills konden we zeggen dat het een zeer geslaagde dag was!

imageBeklimmen van de tempel Doi Suthep

Na een goede nachtrust besloten we een scooter te huren en de nabij gelegen berg de Doi Suthep te gaan beklimmen. Gelukkig reed Guido ( hij heeft bewezen dat hij kan scooter rijden dus ik durfde het aan) door het drukke verkeer in Chiang Mai waarna we vele steile wegen moesten beklimmen. Super mooie uitzichten in combinatie met iet wat enge afgronden kwamen voorbij maar wat was het leuk!!

Na deze gave trip besloten we het voor nu wel te hebben gezien in Chiang Mai en door te reizen naar Pai, een dorpje in de bergen! Hierover in de volgende post meer! Hieronder nog meer foto’s van Chiang Mai!

imagePrachtig uitzicht tijdens onze scooter rit!
imageHandgemaakte kaarsen op de Sunday Walking Street
image Rookseizoen duidelijk aanwezig in Chiang MaiimageBeste chauffeur ooit!!
imageDorpje in de bergen
imageMooie uitzichten onderweg
imageOp weg naar de tempel Doi Supthep
imageWat Doi Suthep
imageOndanks het rookseizoen toch een mooi uitzicht!

Chiang Mai: Afscheid van het al het paradijs op naar een stad waar ratten en kakkerlakken koning zijn.

 

 

 

imageMonniken nemen even pauze

Na heerlijke dagen aan strand werd het toch echt tijd om afscheid te nemen van Koh Lanta. Uitgerust en een stuk bruiner ( al hangen de vellen er nu al bij) ging onze tocht richting Chaing Mai in het noorden van Thailand beginnen.

Net op tijd voor de taxi ( hoe krijgen we dit toch voor elkaar) werden onze backpacks op het dak gegooid om vervolgens scheurend over de hobbels te rijden waarbij wij angstig achterom keken of onze bagage ook op de plek van bestemming zou aankomen ( ik denk dat onze chauffeur niet goed in de gaten had dat ik maanden aan het bij elkaar winkelen van de kleding in mijn backpack had besteed en dat kleding met alleen maar olifantenprint toch niet echt mijn ding is) Eenmaal op weg naar de pier kwamen we er al snel achter dat onze tocht er toch iets anders zou uitzien als verwacht. We gingen niet per boot naar het vaste land maar de taxi zou ons het hele weg brengen en zo gingen we een stuk of 4x met taxi op en af de ferry waarbij we voor alle andere auto’s mochten doordat een medepassagier slecht kon rekenen en anders zijn vlucht zou missen ( dankjewel meneer die om 9 uur aan het bier zat) .

Na een paar uur op het vliegveld te hebben gezeten ( klein inschattingsfoutje van mij) mochten we inchecken. Aangezien onze backpacks op de heen weg 12 ( errug trots hierop) en 13,9 ( van Guido, stiekem had ik hem wat zwaardere items gegeven haha) waren hadden we tickets met maximaal 15 kilo bagage per persoon geboekt, eenmaal bij het inchecken bleek dat ik 14,5 kilo had en Guido zelfs 17… Serieus hoe was dat nou weer mogelijk? ( denk dat Guido toch stiekem een hondje mee had genomen of had ik dat misschien gedaan?) De meneer aan de balie keek bedenkelijk naar het aantal kilo’s maar zei gelukkig niks! Twee a drie uur later kwamen we in ons nieuwe onderkomen in Chiang Mai aan waar we er al snel achter kwamen dat deet en een klamboe onmisbaar waren . Vooral in dit hostel aangezien er ongeveer 8 muggen ( Van Guido mag ik geen neefjes meer zeggen haha) , drie salamanders en 100 rode mieren je gezelschap hielden op de wc. Daarnaast was ook onze lakenzak een goed idee ( iemand had ooit gedacht anders maken we de lakens lekker van kriebelig wol waar je niet goed kan zien of er wel of geen vlekken op zitten).

image

De volgende dag besloten we de stad te verkennen en uiteraard een paar tempels te bezoeken aangezien die hier op elke hoek van de straat zitten. Bij een van deze tempels maakte we een nieuwe allerbeste vriend ( tenminste dat dachten we) die ons op onze kaart alle mooiste plekken liet zien, dit wist hij omdat hij hier zelf 3x eerder was geweest en nu weer kwam vanwege een promotie bij Bangkok Airways waar hij manager was geworden. Wij feliciteerden hem waarna hij later in het gesprek opeens zei dat hij kok was ( hier begonnen de alarmbellen bij Guido al te rinkelen maar zo goedgelovig als ik ben had ik niks door). Hij kon ons een goed boekingsbedrijf aanbevelen waar hij altijd met zijn familie heen ging ( die toevallig ook nog eens de eigenaars van grootste resorts in  Phuket waren) maar we moesten wel opschieten want WE gaan bijna sluiten zei hij….. ( en daar met die ene fout bleek hij toch niet onze nieuwe beste vriend te zijn). Na een korte stop bij het boekingsbedrijf waar de mevrouw aan de balie ook al iets te veel van ons wist, wisten we het zeker dit was de aardigste verkoop strategie ooit en we waren er bijna ingetuind (verder waren alle tips gelukkig wel heel goed ). Deze strategie bleek later vaker voor te komen aangezien een andere ‘rijke’ Thai ook al goed bedoeld advies wilde geven waarbij hij naast een hoop tips de beste kostuummaker wist.

imageDe eerste gespotte rat, er zouden nog vele volgen

Naast tempels heeft Chiang Mai ook leuke avond markten die ik natuurlijk niet over kon slaan! En voor het eerst in 3,5 week zag ik leuke kleding en dan bedoel ik niet zo’n vreemde harem broek maar echt leuke topjes en wees eerlijk voor €3,50 kan je dit toch niet laten liggen ?! ( nee wees maar niet bang mensen thuis de oude shopper in mij is ook in Thailand gewoon aanwezig!) Op de weg naar de markt waren we al een paar merkwaardige ratten standbeelden tegen gekomen waarbij de reden van deze standbeelden ons op de terug weg helaas al snel duidelijk werd… Zo blij als een kind liep ik met mijn nieuwe top door de straten waar ik opeens mijn verstand verloor en zo hop mijn nieuwe topje in de prullenbak wierp. Guido daarentegen was gelukkig wel scherp en zei uuuh Lot?! Waar is je tasje? Dus daar stond ik mijn nieuwe shirtje uit een Thaise prullenbak te vissen, waarbij het zakje al was opgewarmd door al het andere afval… ( pleziertje deze keer voor Guido die het heel grappig vond) Gelukkig gebeurde het volgende pas daarna… Want drie stappen verder lagen een stuk of 6 vuilniszakken waar wij blijkbaar iets te dicht langsliepen aangezien er een stuk of 10 ratten uit kwamen zetten ( Usain Bolt kon tippen aan het sprintje wat ik vervolgens trok!) De rest van de weg terug bleek dat dit geen uitzondering was en ook kakkerlakken volop aanwezig waren. Sindsdien vermijd ik grote hopen vuilniszakken, putten en andere eventuele schuilplaatsen van ongedierte, oftewel ik loop lekker midden op straat haha. Gelukkig heeft Chiang Mai ook veel moois te bieden, daar over in de volgende post meer!

Hieronder nog meer foto’s van Chiang Mai! ( Guido was ook mee maar die is op de één of andere manier deze dagen niet echt op de foto gegaan, in de volgende post daarentegen zal je veel van hem zien!!)

image imageimage image image image image